ฝ่ายรอเสมอ
ย้อนไปเมื่อเดือนที่แล้ว คงเป็นจุดเปลี่ยนของผมในความสัมพันธ์นี้
มันเป็นเดือนที่ทรมานมาก มันเฟลและเหนื่อยไปหมด

บอกก่อนเลยว่าผม,เป็นคนที่ติดแฟนมาก ช่วงนั้นเธอไม่มีเวลาให้ผมเลย เธอไม่ตอบข้อความ ไม่มาหาผมเลย



เธอหายไปเลย 

มันเป็นความคิดถึง ที่คิดถึงจนร้องไห้
ผมคิดถึงเธอ
ผมติดเธอ
ผมต้องการเธอ


แต่เธอกลับหายไป


ผมยืนหนึ่งในเรื่องการรอเธอเลยล่ะ
ผมรอเก่ง แต่ไม่ได้ชอบรอ

เข้าใจใช่มั้ย?


ผมเหงา ผมรู้สึกว่าการที่เราคบกัน มันควรมีเวลาให้กันบ้าง การจัดเวลาให้ดี เป็นเรื่องที่สำคัญ

เธอมาหาผมในตอนที่ผมรอต่อไปไม่ไหว แล้วคิดจะยอมแพ้แล้ว

ผมจะพูดเสมอว่า “เวลาเธอไม่ว่างหรือไม่อยู่เธอต้องบอกเรานะ”

ก็ต้องรอ แต่ยังรู้ว่าจุดหมายมันอยู่ไหน

นั่นแหล่ะครับ
คงเป็นเหตุที่ทำให้ผมอยากเลิกกับเค้าในตอนนี้

เราคบกันมา 1 ปี
เราเลิกกันไปแล้วครั้งหนึ่ง แน่นอนว่าครั้งนั้นเลิกเพราะเธอหายไปอีกเหมือนกัน 

ผมปรับปรุงตัวในเรื่องนี้มากๆ ให้อดทนมากขึ้น เข้าใจเค้ามากขึ้นก่อนกลับมาคบกันอีกครั้ง เธอก็เช่นกัน

แต่



มันก็เหมือนเดิม

เหมือนเดิมเลย



ผมค่อนข้างมีปมกับเรื่องการรอใครสักคนมากๆ 



เพราะมันเกิดขึ้นหลายครั้ง 
ไม่ใช่แค่กับคนนี้

.

.

.

.

"รอนานๆ ก็อาจจะบั่นทอนหัวใจ อย่าให้นานเกินไป ก่อนอะไรมันอาจจะสาย
รอนานๆ ก็อาจทำให้ใจวุ่นวาย รู้ดีแต่ยังน้อยใจ ก็ฉันเป็นคนเดียวที่รอ" Gene Kasidit





ไม่มีเธอ เราก็อยู่ได้

รอนานๆมันคิดอย่างงี้จริงๆนะ...


SHARE
Writer
jeverlasting
Artist
เหนื่อยแล้ว tt: Jeverlasting8

Comments