แด่ชีวิตที่ฉันไม่ได้รัก
เอาจริงๆว่าทั้งชีวิตที่ผ่านมา เราก็ไม่รู้หรอกว่าจริงๆแล้ว
เราชอบอะไร
ไม่ชอบอะไร

มีแค่ว่า พอทำได้ พอทำไหวอยู่แค่นั้น
ตั้งแต่ตอนเรียนแล้วแหละ
ตอนเลือคณะตอนจะเข้ามหา'ลัย
พ่ออยากให้เรียนใกล้บ้าน
แม่อยากให้เรียนวิศวะ
ตัวเองชอบเรียนชีวะ
ดูไม่น่าจะไปกันได้ใช่ปะ 
สรุปไปจบอยู่ที่วิศวะสาขาหนึ่ง ในมหาวิทยาลัยชื่่อดังด้านศิลปะ

ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเลือกผิดนะ 
แต่ก็ไม่ได้เลือกสิ่งที่ชอบอะ
เพราะไม่รู้จริงๆว่าตัวเองชอบอะไร อยากเรียนอะไร
มีแต่อาชีพในฝัน ที่มันโคตรจะไกลตัวในชีวิตจริง

ด้วยความที่เป็นคชอบอ่านนิยาย
แล้วนางเอกเรื่องนึงเป็นมัณฑนากร 
แล้วคือชอบว่ะ อยากเป็นแบบนั้นอะ
ชีวิตอิสระ นานๆเข้าออฟิศสักที 
แต่ติดที่สกิลวาดรูป = 0 อาชีพนี้พับไปก่อน

เคยอยากเป็นนักเขียนนะ
อยากเดินไปแล้วเห็นคนอ่านหนังสือเรา 
หรือเห็นหนังสือเราตามร้านต่างๆ 
คงทำให้ยิ้มได้ไปทั้งวันอะ
แต่ที่บ้านบอกว่ามันเป็นอาชีพแบบนามธรรม
ใช้เลีี้ยงชีวิตเราไม่ได้หรอก 
จริงเหรอ?

เอาเถอะ ยังไงก็เรียนมาสายนี้นี่แล้ว
ต่อมาเข้าเรื่องของวันนี้
เพิ่งเข้างานวันแรก กับตำแหน่งใหม่
เจ้าหน้าที่ QC
โอเค โคตรเกลียดงานแลป
ทำงานวันแรกจัดไป ทำเครื่องแก้วแตก
หัวหน้ายังไม่รู้เพราะซ่อนไว้

มีแต่คนวุ่นวายชีวิตส่วนตัว
โคตรเกลียดสังคมแบบนี้
แล้วทำบอกอยู่กันแบบครอบครัว
ครอบครัวไรวะ?
นี่มันป้าข้างบ้านที่ขี้เสือกชัดๆอะ

ไอ้พวกผลิตแม่งก็หน้าม่อ ขี้แซว 
เป็นอะไรกันวะ คุยเฉยๆจะตายปะ
สังคมสาวๆนี่เน่าพอกัน
ใครไม่อยู่ก็เสร็จ_ูไป เผากันแบบไฟป่ายังร้องไห้อะ

ละงานคือแบบ ยืน เดินทั้งวันอะ 
หัวหน้าแม่งเดินมาสั่งละไปนั่งไถคอม แกว่างี้โอเคปะ?
กลับมาบ้านจัดไปจ้า ร้องไห้แม่ง
เหนื่อยกับชีวิตนี้
เหนื่อยกับที่ไม่ได้เลือกอะไรเลย
อิงานนี้ก็เหมือนกัน
แม่บอกใกล้บ้านทำไปเถอะ  
ดีๆทั้งนั้น ชีวิต

การจะมีชีวิตที่ทำให้สามารถยิ้มได้ในทุกวันนี่มันยากขนาดนั้นเลยหรอวะ?
ชีวิตนี้คือของเราจริงๆหรือเปล่า?
คำถามนี้วนเวีียนเข้ามาในหัวตั้งแต่ยังไม่เรียนจบ
จนตอนนี้ที่ทำงานแล้ว ก็ยังเหมือนเดิม 
หรือการมีชีวิตอยู่จริงๆแล้วมันไม่เหมาะกับเรากันแน่?
SHARE
Writer
Apinn
Writer
นักสะสมประสบการณ์

Comments