ต่อให้บางความรักจากไปก็มีอีกความรักที่อยู่ข้างฉันเสมอมา

สุดท้ายแล้วฉันเพียงคนเดียวหรือป่าว
...ที่ยังคิดถึงความสัมพันธ์นั้น


นอกจากชื่อฉันมีสิ่งอื่นอีกไหม
ที่เธอยังใส่ใจและพอจำมันได้อยู่
เศษจากความรักยังเหลือไหมก็ไม่รู้
ในความทรงจำเธอยังจะมีฉันอยู่
บ้างไหม


พอเพลงๆนี้ขึ้นมา ฉันไม่รู้เลยว่าน้ำตาของฉันไหลมาได้อย่างไง สุดท้ายฉันก็ฟูมฟายอยู่เพียงคนเดียว ฉันแทบไม่รู้เลยว่าเมื่อไหร่กัน ที่ฉันเอาเขาเข้าไปอยู่ในบทเพลง
 ถึึงความสัมพันธ์ของเรามันจบไปได้ไม่นานแต่ทุกอย่างหยุดชะงัก เราไม่ได้คุยกันหรือติดต่อกันเลยตั้งวันที่เขาเดินจากฉันไป มีเพียงแต่ฉันที่คิดถึงเขาซ้ำไปซ้ำมา ไม่ว่าเพลงกี่เพลงก็เหมือนกับว่าฉันเอาเขาไปไว้ในบทเพลงนั้นๆ ฉันไม่รู้เลยว่าตลอดระยะเวลาที่คุยกันมา เขาได้ใส่ใจอะไรฉันบ้างหรือป่าว เขาจะจำอะไรเกี่ยวกับฉันได้ไหม เขาจะจำได้ไหมว่าฉันชอบหมามาก เขาจะจำได้ไหมว่าฉันรักเด็กมาก หรืออารจะเป็นไปตามเนื้อเพลงที่ฉันฟัง "นอกจากชื่อฉันมีสิ่งอื่นอีกไหม ที่เธอยังใส่ใจและพอจำมันได้อยู่"

    ตั้งแต่วันนั้นวันที่เขาเดินออกไปจากชีวิตฉัน พวกเพื่อนๆของฉันก็มักพูดให้ฉันเริ่มต้นใหม่ให้ได้ ฉันรู้ว่าการเริ่มต้นใหม่มันไม่ยากแต่มันก็ไม่ง่าย เพื่อนมักถามว่าฉันกล้าเริ่มต้นใหม่ไหม ฉันก็บอกว่าฉันกล้า ต่อให้ฉันต้องเจ็บฉันก็กล้าถือว่าที่ผ่านๆเป็นบทเรียนที่ให้ใจใครไปง่ายๆ สุดท้ายฉันก็มีข้อยกเว้นที่่่่ว่า แต่...
"มึง กับมันกูไม่รู้ว่าที่มันวาดฝันไว้ว่าเคยมีกูอยู่ในนั้นมั้ย กูรู้แค่ว่าฝันของกูอ่ะที่กูวาดไว้ถึงแม้จะไม่ใช่อนาคตยาวๆแต่มันคือวันต่อวันที่แบบพรุ่งนี้ไปกินข้าวกันด้วยนะ แต่คำว่าวันต่อวันของกู มันคือทุกวัน"
มันทรมานนะที่ต้องรู้ว่าในวันต่อๆไปจะไม่สามารถพูดคำนี้ได้อีก

    ในทุกๆวันที่ฉันต้องผ่านร้านข้าวที่เคยไปกินด้วยกัน ถนนสายเดิมที่เคยไปขับรถเล่นด้วยกัน ที่จอดรถที่เธอเคยมาหา ที่ๆฉันมองมันทุกวัน และสุดท้ายฉันก็ต้องปลอบตัวเองทุกวันว่า "ไม่เป็นไร มันเป็นแค่อดีต เดี๋ยวก็ลืม" ทุกวันนี้ฉันไม่เคยอยากอยู่คนเดียวเลย เพราะฉันรู้ว่าเมื่อไหร่ที่ฉันอยู่คนเดียว เรื่องราวเก่าๆมักย้อนกลับมา ฉันแทบการจะเมาให้รู้แล้วรู้รอด ฉันอยากชวนเพื่อนไปกินเหล้าให้ลืมเรื่องเหล่านั้นไป แต่สุดท้ายในส่วนลึกของจิตใจอย่างไงมันก็ย้อนกลับมาให้คิดถึงอยู่ดี ไม่ว่าบทเพลงในร้านเหล้าสักกี่บทเพลงฉันก็ยังคงเอาเขาไปไว้ในบทเพลงนั้นๆ แต่สุดท้ายสิ่งที่ฉันต้องรับรู้และยอมรับคือความสัมพันธ์ของเรามันจบลงแล้วและไม่สามารถย้อนกลับมาได้อีก ฉันรู้ว่าสักวันหนึ่งฉันจะลืมเขาได้หมดใจ และเริ่มต้นใหม่ได้ดีกว่านี้
แต่ฉันขอแค่เวลา...เวาลที่จะทำให้เขาค่อยๆจางหายไปจากความทรงจำ ตอนนี้อาจจะยังลืมไม่ได้ แต่สักวันคำว่า"วันต่อวันที่เป็นทุกวัน"ต้องไม่ใช่สำหรับเขา 


   ขอบคุณสำหรับพื้นที่ ที่ให้เรื่องเหล่านี้เป็นความทรงจำ ไม่ว่าเรื่องจะไปในทางดีหรือจะเจ็บปวดฉันจะเก็บมันไว้ย้ำเตือนสติของฉันเสมอ :) 

    ย้ำเตือนว่าเคยบอกแม่ว่า"แม่ หนูอกหักแหละ55" ฉันรู้ว่าฉันไม่เคยบอกอะไรเกี่ยวกับความรักให้แม่ได้ฟังเลย ฉันรู้ว่าเมื่อฉันพูดแม่ต้องทำตัวไม่ถูกแน่ๆ แต่แม่ก็บอกฉันว่า "ใครกันนะ มองข้ามลูกสาวแม่ได้อย่างไง" ฉันรู้ว่าลึกๆแม่ฉันก็รับรู้ว่าฉันเสียใจ แต่นั่นแหละเมื่อไหร่ที่ฉันเศร้ามันมักไม่มีใครเคยชิน "เนอะแม่เนอะ ลูกแม่ตัวใหญ่ขนาดนี้ มองข้ามได้อย่างไง ตาเขาต้องไม่มีมากๆแน่ๆเลย 555" ฉันรู้แล้วว่าต่อให้ความรักนั้นจะเดินจากชีวิตฉันไป ฉันยังมีความรักจากพ่อแม่ ความรักจากเพื่อนฉันอยู่ ความรักพวกนี้ไม่เคยเดินจากฉันไปไหนเลย อยู่กับฉันตลอดพร้อมกับกำลังใจดีๆเสมอมา


SHARE
Writer
Waririn
-waris
all about me.

Comments