swash
Swash (n.)
คลื่นซัดหาดทราย
.
ยามกลางคืนบนผืนหาดทรายแห่งนี้เต็มไปด้วยความเงียบงันปราศจากผู้คนเว้นแต่เธอคนนี้และเสียงของคลื่นซัด
เธอนั่งจิบเบียร์พลางไปพร้อมกับมองคลื่นที่ขยับเข้ามากระทบเท้าของเธอ คลื่นนั้นซัดแรงแต่ไม่อาจแรงเท่าพายุที่กำลังกระหน่ำในจิตใจของเธอ
เธอคนนี้เป็นบุคคลขี้แพ้ แพ้แม้กระทั่งใจของตัวเธอเอง เธอไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เธอถึงจะเป็นฝ่ายชนะ แต่มันก็นานมาแล้วที่เธอเคยชนะ เธอเคยชนะใจตัวเองด้วยการเลือกสีของชุดนอน ตอนนั้นเธอเลือกมันไม่ได้ว่าจะเอาสีอะไรระหว่างสีชมพูและสีฟ้าแต่สุดท้ายเธอก็เลือกมันได้เพราะเธอคิดว่าเธอคงเหมาะกับสีชมพูมากกว่าสีฟ้า การชนะคือสิ่งที่ดีที่สุดของคนเราและคนเราก็รู้สึกไม่สบายใจทุกครั้งที่ได้ยินคำว่าแพ้ ทุกคนอยากชนะเธอก็เช่นกัน
.
นานมาแล้วเหมือนกันที่เธอไม่ได้มาทริปเที่ยวทะเลกับเพื่อนสมัยมัธยมแต่ทริปนี้พิเศษเพราะมีบุคคลที่ทำให้เธอรู้สึกแพ้มาตลอด เขามาทริปนี้เพราะว่าเขาและเธอต่างเป็นเพื่อนในสมัยมัธยม และเธอมีความลับที่เกี่ยวกับเขามากมายและไม่กล้าที่จะพูดออกมา
เธอชอบเขา นี่คือความลับของเธอเธอเก็บมันมานานกว่าสามปีและไม่มีใครรู้ยกเว้นเพื่อนอีกสองคนสนิทของเธอ แต่การแอบชอบครั้งนี้เหมือนจะทำให้เธอรู้สึกแพ้เพราะคำว่าเพื่อนตั้งแต่แรกเธอเลยไม่กล้าที่จะเผยความลับนี้ออกมาเพราะอย่างนี้เธอเลยตั้งตัวเองเป็นบุคคลขี้แพ้มาโดยตลอด ทริปครั้งนี้ใจนึงเธอก็รู้สึกดีใจแต่อีกใจนึงเธอกับรู้สึกกังวล กังวลว่าความลับสุดยอดนี้จะหลุดปากออกไปเมื่อไหร่
.
ยามค่ำคืนบนหาดทรายมีแค่เธอและเสียงคลื่นซัด เธอลุกแล้วเดินตามริมชายหาดเปิดเพลงคลอเบาๆให้บรรยากาศมันดูโรแมนติกมากขึ้นฮัมเพลงโปรดในเพลลิสท์ไปพลางๆจนไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง
เธอสะดุ้งทันทีเมื่อมีคนเดินตามหลังเธอแต่เธอไม่คิดจะขอความช่วยเหลือจากใครเพราะคนๆนี้เธอรู้จักเขาดี คนที่ตามหลังเธอมาคือเขา ความแดงที่พาดแก้มผ่านจมูกและยาวไปถึงแก้มอีกฝั่งบ่งบอกได้ว่ามันแดงด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์แต่ท่าทางของเขาไม่เหมือนคนเมาเลยซักนิด เขารีบเดินเร็วแล้วสุดท้ายก็จบด้วยการที่เขากำลังเดินข้างเธอ บรรยากาศเงียบงันกว่าเคยแต่ยังมีเสียงของเพลงและคลื่นคอยทำให้ไม่เสียบรรยากาศไปมากกว่านี้
:แก เป็นไงบ้างวะไม่ได้เจอกันนานโคตร
:ก็ดีนะแบบว่าเรื่อยๆ
:แล้วนี่เรียนเป็นไงโอเคปะ
:ก็โอเคเลยแหล่ะแต่เหมือนจะไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อนเท่าไหร่อ่ะ
:ก็มาที่นี่ก็ถือว่าได้พักผ่อนเลยอ่ะดิ
:อืมใช่ ถึงมันจะเป็นเวลาระยะสั้นแต่สำหรับเราถือว่านานเลย
:เสียดายว่ะเราเรียนคนละที่กัน
:ทำไมวะ
:ไม่ไมหรอกแค่คิดถึงเฉยๆ
‘คิดถึง’หรอกหรอในฐานะอะไร เธอใจชื้นขึ้นมานิดหน่อย
:ทำไมคิดถึงวะ55
:ก็เราไม่ได้ เจอกันนานไง คิดถึงไม่ได้ไง๊
:ได้ดิ
การสนทนาหยุดเงียบไปสักครู่เพราะเธอตัดสินใจนั่งลงตรงพื้นทรายริมชายหาดเขาเห็นแบบนั้นเลยนั่งตามทันที
:แล้วนี่ไม่นอนหรอออกมาทำไม
:ก็มันนอนไม่หลับนี่ แกล่ะทำไมยังไม่ไปนอน
:นอนไม่หลับเหมือนกัน
:แล้วนี่มีแฟนยังแกอ่ะ
:แล้วแกล่ะมียัง
:เราถามก่อนนะ
:ก็ยัง
:ทำไมวะ
:อย่าซักดิแล้วแกล่ะมียัง
:ก็ยังนั่นแหล่ะ
:เพราะอะไรวะ
:น่านซักแล้ว
:เออบอกมาก่อนเดี๋ยวเราบอกคืน
:ไม่รู้ดิเหมือนจะไปชอบคนๆหนึ่งอ่ะ
:ใครวะบอกได้ปะ
:แกรู้จักแหล่ะแต่ใบ้ให้ก็ได้ เค้าเป็นคนที่ไม่เหมือนทุกคนที่เราเคยคบเค้าแปลก
:เค้าเป็นผีหรอ
:บ้า ไม่คือหมายถึงทัศนคติเขาดูเป็นผู้ใหญ่มากต่างกับเราตอนนั้นที่ยังมีความคิดแบบเด็กๆ
:แล้วงี้เค้ารู้มั้ยอ่ะ
:คิดว่าไม่รู้นะ เราว่าเราก็เนียนอยู่ มาตาแกละ
:เราหรอเราชอบเค้าสามปีแล้ว เขาเป็นเพื่อนเราแต่เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเค้าเลย นานๆทีที่โรงเรียนก็จะเจอกัน ติดตามเขาแค่ในโซเชียล
:แล้วเขาอยู่ในโคลสเฟรนส์แกปะ
:ก็อยู่
:แล้วเขารู้ยัง
:น่าจะยังนะ
:โหแกซ่อนเนียนอย่างนานสามปีเลยหรอ
:อืม เราชินแล้วกับรักข้างเดียวแบบนี้ แล้วแกคิดจะบอกความจริงกับเค้ามั้ย
อืม เราคงอาจจะบอกอ่ะ เราก็ยังไม่แน่ใจว่าเค้าชอบใครรึป่าวตอนนี้
:สู้ๆนะ
:แกก็สู้ๆ
เสียงเพลงในเพลลิสท์วนถึงเพลงรักอีกครั้งเป็นเพลงรักที่ไม่สามารถบอกออกไปได้แต่เราสามารถใช้เสียงเพลงบอกออกไปได้ 
ฉันคิดว่าคงดีถ้าเราได้ลองรู้จัก
พูด ทักและทายกัน เบาๆข้างกายเธอ
คนที่ไหน เธอไม่มีแฟนใช่ไหม 
มันคงพูดยากเกินไป 


:แก
:ว่าไง
:เราชอบแก
:เราชอบแกเหมือนกัน

swash (the end)
skwax

Song: สถานีดวงจันทร์
https://youtu.be/fQemky0ECm0








SHARE
Writer
skwax
skwax
Twitter : @skwaxstrlog

Comments