เวลาคุณภาพ คุณทำอะไร?
ข้อจำกัดของชีวิต คือสิ่งที่สวยงาม
ความตายก็เช่นกัน

ชีวิตคนเราถูกออกแบบให้อยู่ภายใต้เงื่อนไข
และข้อจำกัดเดียวกัน คือ เวลา
ทุกคนมีเวลาของตัวเอง ที่จะจากโลกนี้ไป
สลายไป..

แม้ว่า ทุกคนจะมีเวลา สั้น ยาว
มาก น้อย ต่างกันไป นั่นไม่สำคัญ

สำคัญที่ว่า คุณใช้เวลาคุณภาพ
ในชีวิตมากน้อยแค่ไหน

อะไรคือ เวลาคุณภาพ
อะไรคือ การใช้เวลา

การสรรหาสิ่งต่างๆทำ
ทำให้ชีวิตมีคุณค่า ใช่ไหม?
อันทีจริง..เราอาจมองข้าม “การไม่ทำอะไร”
การตัดทอน บางอย่างในชีวิต ทิ้งไป
นั่นก็ถือว่า ได้ใช้เวลาคุณภาพแล้วล่ะ

การอยู่เฉยๆ ก็สำคัญ พอๆกับการทำบางอย่าง
ให้เวลาตัวเองได้พัก จากเรื่องบางเรื่อง

มนุษย์เป็นสิ่งแปลก
ที่เกิดมาพร้อมกับระบบความคิด
และดูเหมือนต้องคิด ต้องตัดสิน ตลอดเวลา
นั่นดี นั่นเลว และมีความคิดเห็นกับทุกสิ่งอย่างที่ปรากฎตรงหน้า


เราแทบจะหยุดคิดไม่ได้เลย
แม้กระทั่งในความฝัน
ความคิด ก็ยังพรากเวลานอนของเราไปอีก

‘ I think, therefor I am’
เพราะฉันคิด ฉันจึงมีอยู่
นักปราชญ์ท่านหนึ่งกล่าวไว้
(ชื่อ Descartes ถ้าจำไม่ผิด ไม่ถนัดจำชื่อ)

คล้ายจะบอกว่า คนที่หยุดคิด คือ คนที่ตายแล้ว
เราทุกคนต้องตายอยู่แล้วนี่นา ก็ลองตายดูสิ!

มันจำเป็นอย่างยิ่ง..
เราควรซ้อมตาย หรือเข้าสู่ภาวะใกล้เคียงความตาย นั่นอาจหมายถึงการหยุดคิด หยุดตัดสิน

การหยุดคิด ...เป็นเรื่องที่ทำยาก
แต่ก็ทำได้ เราจึงลองหาวิธีการหยุดคิด

‘ทำสมาธิ’
นั่นคือ เวลาคุณภาพสำหรับเรา
การเข้าสู่โหมดว่างเปล่า ปล่อย ปลง
อาจหมายถึง การทำสมาธิ
นั่งสมาธิ ยืนสมาธิ เพ่งสมาธิ

การทำสมาธิ เป็นกลไกมหัศจรรย์ที่ทำให้
เราเข้าสู่โหมด “ไม่ทำอะไร” “ไม่ต้องคิด”
“ไม่ต้องควบคุม” “ไม่ต้องตัดสิน”
การปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป
อย่างที่มันเป็น

การทำสมาธิ เป็นการใช้ “เวลาคุณภาพ”
อีกรูปแบบหนึ่ง สำหรับเรา มันดีงามจริงๆ

(นั่นไง เราก็เผลอใส่ความคิดเห็น ดี เลว
ลงไปตลอดๆ แบบไม่ทันได้รู้ตัว)

จริงๆการทำสมาธิ ไม่ใช่สิ่ง ดี-เลวหรอก
มันเป็นสิ่งที่ต้องทำ

และมันไม่ได้หมายถึง การนั่งลงเอามือขวาทับมือซ้าย เอาขาขวาทับขาซ้าย หายใจเข้าพุท
หายใจออกโธ ..เราไม่ถนัดแบบนั้น

เราสามารถทำสมาธิ
ผ่านการทำกิจกรรมบางอย่างในชีวิตประจำวัน
อาบน้ำ กินข้าว ล้างจาน ทำงาน อื่นๆ
ถ้าเรามีสติ (สติคืออะไร) เนี่ย!!เราต้องทำอะไรเพื่อที่จะได้สติมา เราต้องเผลอคิดแบบนี้กันทุกที —ต้องทำอะไรถึงจะได้มา—

จริงๆแล้วมันไม่ต้องทำอะไรไง
แค่ไม่ต้องทำ ในสิ่งที่ไม่ต้องทำ
และทำในสิ่งที่ต้องทำ..และทำมันไป
จดจ่อกับสิ่งที่ทำ ณ ปัจจุบัน
และก็ไม่ต้องทำอะไรอื่นอีก
ย้ำ! ไม่ต้องทำอะไรอื่น
ไม่ต้องคิดอะไร
ไม่ต้องพยายามอะไร
ไม่ต้องกังวลว่าคนอื่นจะคิดยังไง
ไม่ต้องคาดหวังว่าผลจะออกมายังไง
ไม่ต้องกดดัน ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องช้า
ปล่อยไปตามจังหวะ ของมัน
ไม่ต้องคิด .. เข้าสู่ ‘สมาธิ’

เหมือนง่าย แต่มันก็ยากอยู่
เหมือนยาก แต่ก็ไม่ยากจนเกินไป

สมองคนเราเหมือนออกแบบมาให้ ’คิด’

การทำสมาธิ เหมือนการฝึกฝน ที่จะ ‘ไม่คิด’
ถ้าทำจนชำนาญแล้ว เราจะมีกล้ามเนื้อสมองแห่งการเข้าสู่โหมดสมาธิได้ง่ายขึ้น
เหมือนกล้ามเนื้อแขนขา หน้าท้องที่มีซิกแพค อะไรแบบนี้

ถ้าสมองเรามีซิคแพค สำหรับสมาธิแล้วละก็
มันจะช่วยให้ ชีวิตเรา ไม่ต้องเยอะไปทุกเรื่อง
ตัดทอนอะไรๆออกไปจากชีวิตง่ายขึ้น

ระวังสัญญาอันตราย จากผู้ที่ชอบแนะนำผู้อื่น
อย่าเชื่อ อย่าเชื่อเด็ดขาด จนกว่าคุณจะลองเอง
แล้วก็ไม่ต้องลองทำตามคำท้าทายด้วย
—คุณแค่ ไม่ต้องทำอะไร—

‘สมาธิ’ เป็นการสื่อสารกับตัวเอง ในรูปแบบหนึ่ง
คนเราถนัดที่จะมองออกไปภายนอก...

มันง่ายจะลืมตา แล้วเห็นสิ่งตรงหน้า
แต่มันยาก ที่จะหลับตาแล้วเห็นสิ่งภายใน

นั่นแหละ พูดกับคนอื่นอาจจะง่ายกว่า
การพูดกับตัวเอง
การสอนคนอื่น ก็ง่ายกว่าสอนตัวเอง
การเปลี่ยนแปลง ตัดสินคนอื่น
ก็ง่ายกว่าการเปลี่ยนแปลงตัวเอง

สมองเราชอบเรื่องง่ายๆก่อน
ซึ่งจะนำพาเรื่องยุ่งยากมาภายหลัง
ชีวิตก็เลย เสียเวลาไปกับ การจัดการเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกนั้น

‘สมาธิ’ ก็จะช่วยให้ เราเจอทางลัด
เป็นการฝึกตัดทอน’สิ่งที่ไม่ต้องทำก็ได้’ในชีวิตออกไป และใช้เวลาอย่างมีคุณภาพ
.
.
.
ถ้าชีวิตเรา ได้ใช้เวลาคุณภาพ
ไม่ว่าชีวิตจะสั้นหรือยาว
มันก็ไม่สำคัญอีกแล้วล่ะ ^_^ 
SHARE

Comments

Elan_Vital
3 months ago
การหยุดคิดถ้าคนไม่เคยลองจะคิดว่าง่ายมาก พอลองนั่งขัดสมาธิหลับตาแล้วจะรู้ความจริง มันคิดวกวนยิ่งกว่าตอนเราตั้งใจใช้ความคิดด้วยตัวเองเสียอีก 
Reply
Rutcha
3 months ago
ใช่ค่ะ ยิ่งเป็นคนคิดเยอะ ยิ่งยาก ก็เลยต้องฝึกสมาธิด้วยการเคลื่อนไหวแทน ^_^