'อยากตาย'
เมื่อ 1 ปีที่แล้ว
'เหนื่อยว่ะ อยากตาย'

เมื่อ 6 เดือนที่แล้ว
'เมื่อไรจะตายๆไปซักทีวะ'

เมื่อ 1 เดือนที่แล้ว
'โลกไม่น่าอยู่ละว่ะ อยากตาย'

เมื่อ 1 อาทิตย์ที่แล้ว
'ต้องทนไปอีกเท่าไรวะ อยากตาย'

เมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้ว
'อยากตาย...'

 จำไม่ได้แล้ว ว่าพูดคำว่า 'อยากตาย' ตั้งแต่เมื่อไร แต่รู้ตัวอีกทีคือ มันกลายเป็นคำพูดยอดฮิตในชีวิตแต่ละวันไปซะแล้ว
 แต่ความจำอันน้อยนิด ทำให้นึกขึ้นได้ว่า พูดคำว่าอยากตายครั้งแรก ตอนอยู่ ม.1 คือเหนื่อยมากๆ เหนื่อยจน อยากจะตาย หายไปจากโลกนี้ให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็ยังตายไม่ได้ เลยใช้ชีวิต มาจนถึง ปี 2562 ด้วยคำว่า อยากตาย อยากตาย และก็อยากตาย เคยมีครั้งหนึ่ง ตอนที่รู้สึกว่า ตัวเองพูดคำว่า อยากตาย บ่อยขึ้น เลยลองปรึกษาคนใกล้ตัว ว่า อาการแบบเรามีสิทธิ์เข้าค่าย ภาวะโรคซึมเศร้า รึเปล่า เขาก็บอกว่า ลองไปปรึกษาจิตแพทย์ดู แต่ด้วยความที่ อายุเรามันไม่สามารถ ไปพบโดยที่ไม่มีผู้ปกครองไม่ได้ เลยทำให้ตอนนั้น ไม่ได้ไปพบจิตแพทย์ แต่เรา ก็ลองโหลดแอพที่มันเป็นแอพที่เกี่ยวกับ จิตเวช หาแบบสอบถามเกี่ยวกับการเข้าข่ายภาวะโรคซึมเศร้า หลังจาก ได้ลองทำแบบสอบถามดู ก็พบว่า เราเข้าข่ายภาวะโรคซึมเศร้าขั้นเกือบแอดวานซ์แล้ว ขอสารภาพเลยว่าตอนนั้นคือ มืดแปดด้าน มัวไปหมด มองไปทางไหน ก็ไม่มีใครที่จะสามารถพาเราออกจากนรกตรงนี้ได้เลย เป็นช่วงที่ ชีวิตไร้จุดหมาย ไม่มีแพชชั่น ไม่มีแรงบันดาลใจใดๆทั้งสิ้น จนเรา เริ่มกลับไปทบทวน ลองหาสิ่งที่ชอบ ในตอนนั้นคือ ในหัวมีแต่ จอยลดา เราเลยได้ไปอ่านจอยเรื่องหนึ่ง และได้มีประโยคหนึ่ง กล่าวไว้ว่า...
การที่ผมอยากตายเพื่อหนีปัญหาที่ผมไม่ได้สร้าง มันถือว่าผมเข้าข่ายโรคซึมเศร้าเหรอครับ? มันทำให้เรา กลับมาทบทวนตัวเอง ว่า จริงๆแล้ว การที่เราอยากตาย มันอาจจะไม่ใช่โรคซึมเศร้า แต่เป็นการหนีปัญหาที่เราไม่ได้ก่อ... เอาจริงๆ ขอสารภาพเลยว่า ตอนที่อ่านจอยเรื่องนั้น เราร้องไห้เลย คือ เหมือนผู้แต่ง แต่งเพื่อจี้ใจดำเรา แต่หลังจากได้อ่านจอยเรื่องนั้น มันก็ ทำให้เรา หาแรงบันดาลใจให้ตัวเอง และได้ทำสัญญากับตัวเองไว้ ว่า เราจะพยายามเลี่ยงคำว่าอยากตาย ให้ได้มากที่สุด

 ถึงตอนนี้ จะไม่ได้หายขาดจากคำว่าอยากตาย แต่สัมผัสได้จริงๆว่า ตัวเองพูดน้อยลง และ ตอนนี้สัญญาอีกข้อที่จะทำให้ตัวเองคือ พาตัวเองไปพบจิตแพทย์ จริงๆแล้ว เราอาจจะไมได้เป็นโรคซึมเศร้าแบบ 100% แต่เราก็รู้สึกได้ว่า เราควรได้รับการบำบัดอย่างจริงๆจังๆ สักที

ทั้งนี้ ต้องขอขอบคุณจอยลดาเรื่องนั้นมากๆ ที่ทำให้เรา สามารถดึงตัวเองออกมาจากจุดๆนั้นได้ ขอบคุณจริงๆค่ะ 🙏🏻


SHARE
Written in this book
อยากตาย...
Writer
Verletzt
ETC
DEPRESSION

Comments