ฉันมอบจิตวิญญาณให้ชายเย็นชา และมอบชีวิตที่เหลือให้ชายจอมทุ่มเท
ฉันหันไปมองหน้าเขา โดยที่ไม่รู้ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายรึเปล่า
ฉันที่กำลังนั่งอยู่เบาะข้างคนขับเอื้อมมือไปสัมผัสหน้าเขาเบาๆ
เขาเอียงคอตามสัมผัสที่ฉันมอบให้
ฉันลดมือลง เขาคว้ามือฉันไว้แล้วบีบแน่น

ฉันตัดสินใจชักมือกลับแล้วลงจากรถ โดยไม่หันกลับไปมอง

ฉันเจ็บปวดและเสียใจไม่แพ้เขาหรอก
เหตุการณ์ที่มันเป็นไป ทำให้ฉันต้องเลือก 
แต่ขณะเดียวกัน ความยับยั้งชั่งใจฉันก็ไม่มี

ความปราถนาในตัวเขาของฉันมันท่วมท้นมาก
มากจนฉันต้องกรีดร้องออกมา
ฉันยอมให้เขาปิดตา 
ฉันยอมมองไม่เห็นอะไร ในขณะที่เขาเคลื่อนตัวอยู่บนร่างกายฉัน

ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ 
เราใช้เวลาส่วนใหญ่กอดกันแน่น เหมือนต่างคนต่างรู้ว่า
คืนนี้อาจเป็นคืนสุดท้ายของเรา
เขาพยายามละทิ้งความเศร้าแล้วใช้เวลาให้คุ้มค่ามากที่สุด
ฉันกระหายกลิ่นกายของเขา
ฉันกระหายความหยิ่งของเขาเวลาที่เขาอยู่ต่อหน้าผู้คน
แต่กลับกลายเป็น 'สุนัขพันธ์บางแก้วเวลาที่อยู่กับเจ้าของ' เมื่อเขาอยู่กับฉัน

ฉันลืมตาตื่น มือยังกุมกับเขาข้างหนึ่ง
เขาเอียงตัวแล้วขยับมากอดฉันจากด้านหลัง
แล้วใช้มือทั้งสองข้างลูบไล้เรือนร่างของฉันจนทั่ว
ถ้ามือของเขามีหมึก แล้วร่างกายฉันคือกระดาษ
ทั้งร่างของฉันคงจะกลายเป็นสีหมึกที่เขาป้ายจนไม่เหลือที่ว่างอีกแล้ว

เขาลุกขึ้นมาคร่อมตัวฉันแล้วจัดการยัดสิ่งที่ชูชันมาตลอดเช้านี้เข้ามา
ฉันกรีดร้องในลำคอด้วยความพอใจ
มือทั้งสองยึดอยู่กับแขนของเขา
แน่นจนแทบจะทะลุผิวหนังของเขา
เขาขยับเร็วขึ้น ขณะที่เสียงของฉันก็ดังขึ้นเช่นกัน
เขาเอื้อมมือไปกระชากผ้าม่านให้แหวกออก
จนแสงทะลุเข้ามากระทบตัวฉัน
เขามองร่างกายฉันอย่างพอใจแล้วค่อยๆขยับช้าลง

เขาก้มลงจูบหน้าและหน้าท้องฉันเบาๆ
แล้วทิ้งตัวลงข้างๆฉัน
ฉันรู้สึกตัวอีกทีหลังจากที่จมอยู่ในห้วงภวังค์ที่สุขสงบ
ฉันลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่ฉันเห็นคือแววตาเขาที่จ้องมาที่ฉัน
ก่อนที่เขาจะหลบสายตาไป ฉันมองเห็นความสุขและความเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน
และฉันเชื่อว่า แววตานี้จะอยู่ในใจฉันไปอีกนาน

ฉันจะจำทุกเสียงเพลงที่เขาเปิดตอนที่เรานอนเปลือยกายกอดกัน
ฉันจะจำทุกถ้อยคำที่เขาเปล่งออกมาตอนที่เรานอนเปลือยกอดกัน
ฉันจะจำทุกสัมผัสที่เขามอบให้ทุกครั้งที่เขามีโอกาส
ฉันจะจำทุกรอยจูบที่เขาประทับไว้บนร่างของฉัน
ฉันจะจำเสียงกีต้าร์ของเขาที่เขาหยิบมาเล่นก่อนจะลากันทุกครั้ง

ฉันเลือกที่จะจำทุกอย่าง เพราะฉันรู้ว่าชีวิตนี้ฉันลืมไม่ได้

ในวันต่อมา
ฉันกลับเข้ามาสู่อ้อมกอดชายจอมทุ่มเท ที่แม้ว่าเขาจะรู้เรื่องทุกอย่าง
เขายังยืนยันว่าเขาไม่เป็นไร และพร้อมจะอยู่กับฉันไปตลอดชีวิต



SHARE

Comments