ไม่ต้องพิเศษหรอก แค่ไม่หายไปก็พอ
“แต่ผมให้พี่พิเศษกว่าคนอื่นนะ นี่บอกจริงๆ”
“พิเศษยังงัยคะ”
“เอาน่ะ ไม่บอก ให้รู้สึกเอง พี่ก็เห็น คนอื่นน้องจบหมด.... กับพี่ติดต่อตลอด มากกว่าคนอื่นนะเนี่ย”

เราต้องดีใจไหมที่ได้ยินแบบนั้น
ความพิเศษที่มาพร้อมกับการที่เขายังรักสนุกเรื่อยไป
“เพราะวัยครับพี่ เดี๋ยวก็หยุด เพราะเบื่อ”

แต่ในเมื่อพยายามเดินออกมาหลายครั้งแล้ว แต่สุดท้ายก็กลับไปที่เดิมทุกที
“พี่ทนไหวได้งัยคับ”
“เก่งมากๆ คับ... ที่สุด”
ประโยคเหล่านี้มาจากปากเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะเรานอกใจเขาไม่ได้สักที


“เคยบอกว่าไม่งอแงกับใคร ทำไมจึงมางอแงกับน้องล่ะ งงมาก”
“งอแงเพราะรักงัยคะ ไม่รู้ว่ารักแบบไหนแต่ก็รัก ทราบใช่ไหม”
“จ้ะ”

”ถ้าน้องหายไป พี่ก็รู้ว่าจะไปหาได้ที่ไหน”
“ไม่ไปหรอกค่ะ ไปก็ไม่มีความหมาย ถ้าอยากเจอน้องคงมาหาเองเหมือนที่เคยมา”
สุดท้าย เราไม่เคยรู้สึกหรอกความพิเศษที่ว่า แค่บอกตัวเองว่าทำยังงัยก็ได้ให้เขาไม่หายไป ก็ไม่รู้ว่ารักแบบไหน แต่ก็รัก...


อย่าหายไปไหนอีกเลยค่ะ 

รัก


SHARE
Writer
Cloverleaf
Dreamer🌟💛
เราจะฟังความฝันของเธอไม่รู้จักเบื่อ จะอยู่ฟังความฝันกับเราไหม เราจะแวะมาที่นี่ เวลาที่เราคิดถึงใครบางคนจนทนไม่่ไหว เราไม่รู้หรอกว่าความไม่จริงใจเป็นยังงัย เพราะเราไม่เคยไม่จริงใจกับใครเลย

Comments