กระดาษที่บริสุทธิ์

เรื่องเล่าของเด็กทำค่ายอาสา 💓
เชื่อว่าการได้ไปค่ายในแต่ละค่าย มักจะมีบางอย่างในตัวเราเปลี่ยนไป นั่นก็คือ ทัศนคติ
เด็กก็เหมือนกระดาษเปล่าหนึ่งใบ 👶🏻👧🏻
ไร้ซึ่งการขีดเขียน หากมองย้อนไปจะทำให้เรารู้ว่าการเติบโตขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่คอยขีดเขียนสีสันต่างๆ ลงไปบนกระดาษแผ่นนั้นไปเรื่อยๆ 

กระดาษของชีวิตใช้เท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด เช่นเดียวกับการใช้ชีวิต ประสบการณ์จะคอยเติมแต่งสีต่างๆ ให้เรา ทั้งสีที่หม่นมอง และสีสันที่สวยงาม 

เชื่อว่าทุกคนต่างมีมุมมองที่ต่างกัน สีสันบนกระดาษที่ต่างกัน แต่ยังคงใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในสังคมได้

เด็กถือเป็นกระดาษเปล่าที่เราควรให้ความสำคัญกับเขา เติมสีให้เขาได้รู้อย่างถูกต้อง และแน่นอนต้องให้เขาได้เติมสีสันให้ตัวเองถึงจะดีที่สุด 

SHARE

Comments