คุณ,คนรัก อุโมงค์เวลาแห่งความว่างเปล่า
ความรู้สึกนี้ไม่เคยเกิดขึ้นเลยสักครั้ง 
ผมตอบได้ทันทีที่วันแรกของเราได้เริ่มต้นขึ้น คุณคือสิ่งที่สวยงามที่สุด 
ไม่มีสิ่งไหนงดงามต่อไป ตั้งแต่วันที่ผมได้สัมผัสกับ คุณ,คนรัก ด้วยทั้งหมดของหัวใจที่ผมมี
สิ่งที่ผมต้องการมาตลอด และไม่เคยคิดแม้สักเสี้ยวหนึ่งของชีวิตว่าจะได้เจอสิ่งที่ดีได้ขนาดนี้ 
ความงามเกิดขึ้นในใจผมไม่รู้จบ "คุณดีกับผมมากนะรู้มั้ย" ตั้งแต่วันที่คุณเข้ามา... เพียงเสี้ยวหนึ่งของเวลา
เธอพาผมหลุดเข้าไปในช่วงเวลาที่เธอสร้างขึ้นมา 
เป็นมิติที่สามารถสร้างได้ทุกอย่าง ระหว่างผมกับเธอ 
ผมตวัดปลายพู่กันแห่งความฝัน ด้วยจินตนาการทั้งหมดที่ผมมี
และพาเธอไปไกล... ไกลเกินกว่าที่เธอจะไปถึง
ใช่ครับ, เธอหนีผมไป
ดวงดาวแห่งความฝันที่สะท้อนแสงพร่างพราวนั้น
งดงามเกินกว่าที่จะพาผมย้อนกลับไปเพียงลำพัง
ไม่เคย.. ไม่เคยเลย สักครั้งเดียว
เธอเลือกที่จะเดินจากไป คุณอาจจะอยากรู้เหตุผลบางประการนั้น... แต่ผมไม่อยากรู้
ทุกอย่างเงียบสงัด เหลือเพียงความว่างเปล่า และวนอยู่อย่างนั้น 'ตลอดมา'
สิ่งที่เหลืออยู่ตอนนี้คือ ...ความเลือนราง 
แสงประกายจากหมู่ดาวที่ผมสร้างขึ้น และมองอยู่เสมอนั้น 
ทำให้จิตใจพร่ามัว ไม่เหลือความชัดเจนใดๆ 
สัมผัสได้เพียงความรู้สึกจางๆ ฟุ้งกระจายอยู่รอบตัวผม 
กลิ่น เสียง สัมผัส และความอบอุ่นนั้นยังอยู่
แต่นั่นแหละ สิ่งที่ผมสัมผัสได้ทั้งหมดในตอนนี้คือ
เธอยังอยู่ในนั้น อุโมงค์แห่งความฝัน ดวงดาวที่งดงาม เกินกว่าจะลืมตา
SHARE

Comments