เรียนจบ แต่ชีวิตยังไม่จบ
จริง ๆ เราเตรียมพร้อมต้อนรับการทำงานระดับหนึ่งนะ เพราะช่วงเทอม 2 เราก็เริ่มสมัครงานบ้างแล้ว แต่รู้อะไรไหม ตอนนี้เรายังไม่มีงานทำเลย 

"ทำไมนะ?" ประโยคนี้แล่นเข้ามาในหัวเราทุกครั้งที่อยู่คนเดียว สิ่งที่เราคิดว่าอาจจะเป็น อาจจะทำได้ แต่ความจริงกลับทำไม่ได้ ความทรงจำเก่า ๆ ที่วิ่งวุ่นไปสมัครงานที่นู้นที ที่นั้นที ยังชัดเจนอยู่ในภาพจำ ความผิดหวัง ความเศร้าที่เราได้สัมผัส ยังติดอยู่ในใจเรา ไม่ไปไหน บางทีอาจเป็นเพราะอาชีพที่เราหวังมันอยู่สูงเกินกว่าความสามารถของเราก็เป็นไปได้ มีหลาย ๆ ครั้งที่เราแอบคิดว่า "สงสัยอาชีพนี้คงไม่เหมาะกับเรา" เราพยายามหางานอย่างอื่นทำ แต่ก็ยังไม่ได้อะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันสักที เห้อ..

คิดแล้วก็เศร้า แต่ดีนะที่เราชอบมองโลกในแง่ดี เพราะรู้อะไรไหม เราไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่เราทำลงไปเลย ถึงแม้ว่าเราจะพยายามสมัครอาชีพนี้มาหลายครั้ง แต่อาชีพนี้ก็สอนให้เราได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มาก ทั้งเรื่องการเดินใส่รองเท้าส้นสูง การทำเล็บ การแต่งหน้าทำผม การพูดภาษาอังกฤษ และการออกจาก Comfort Zone เราเห็นโลกกว้างมากขึ้น ได้ไปสถานที่ใหม่ ๆ ก็มาก ตอนนี้เราคงไม่หวังกับสายอาชีพนี้แล้ว เพราะคิดไปคิดมามันก็เหนื่อยใช่เล่น สู้อยู่เมืองไทยสบาย ๆ แล้วค่อยไปเที่ยวเองดีกว่า

ถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะเรียนจบแล้ว แต่ชีวิตการ "หางานทำ" ของเราเพิ่งเริ่มขึ้น เราไม่มั่นใจเท่าไรว่าชีวิตเราจะไปทางไหน จะได้ทำงานอะไร แต่สิ่งที่มั่นใจที่สุดตอนนี้คือทำในสิ่งที่ตนเองมีความสุขไว้ก่อน การสอนพิเศษเล็ก ๆ น้อย ๆ และอยู่บ้านกับครอบครัว ก็เป็นเรื่องที่ให้ความสุขแก่เรามาก 

อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด ตอนนี้เรามีความสุขก็พอแล้วตอนนี้เรายังไม่รู้หรอกนะว่าชีวิตของเราจะไปทิศทางไหน แต่สิ่งหนึ่งที่เรารู้คือตอนนี้เราต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์ตอนนี้ให้ได้มากที่สุดก่อน นั่นคือ "การพักผ่อน" 

เอาล่ะ งั้นเราขอตัวไปพักผ่อนก่อนละกัน ถ้าคิด content อะไร สนุก ๆ ออกจะมาแบ่งปันให้อ่านกันนะ 

สวัสดีค่ะ




SHARE
Writer
Passawee
Writer and Reader
ชื่นชอบการอ่านและการเขียนแมกซ์ :)

Comments