คุณเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราว่าอะไร
ก่อนจากกัน ฉันตั้งใจว่าจะฝากหนังสือไปกับคุณสักเล่ม ให้มันอยู่ข้างคุณแทนฉัน
ให้มันเดินทางไปทุกที่เพื่อคุณจะได้ไม่ลืมกัน

แต่คิดไปคิดมา มันคงจะโรแมนติกกว่าถ้าฉันเขียนให้คุณเอง

ไม่รู้มีใครคิดเหมือนกันไหมว่า ความรัก หากเกิดขึ้นในช่วงฤดูหนาว
จะคงอยู่ยาวนาน และตลอดไป
- ในความทรงจำ

คุณเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราว่าอะไรเหรอ
ฉันเรียกมันว่า 'ชะตาลิขิต'

ชะตาพาเรามาเจอกัน แต่ชะตาไม่ได้ผูกเราไว้ด้วยกัน
ฉันอยากกล่าวโทษชะตาที่มาถึงเราทั้งคู่ช้าไป 
แต่ฉันก็ทำได้เพียงกล่าวโทษหัวใจ ที่มันไม่ยอมอยู่กับตัว

คุณคือสายฝนในฤดูหนาว 
คุณเป็นความเย็นชาที่อบอุ่นหัวใจ
คุณลึกลับ ซับซ้อน
คุณร้อนดั่งเปลวไฟ
คุณทำลายทุกกฎที่ฉันมี
คุณสร้างความทรงจำทุกที่ที่ฉันไป
- คุณมันเสือร้าย

ฉันไม่อยากพูดคำนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะมันทำให้ฉันเสมือนพวกลูซเซอร์
'คุณแม่งโคตรผิดที่ ผิดเวลาเลยว่ะ'

คุณเข้ามาในวันที่ฝนกระหน่ำ แล้วจากไปในเช้าวันที่หนาวเหน็บ
ลมเย็นประจำฤดูหอบเอาเศษซากความรักรสขื่นกลับมา
ความทรงจำ สัมผัส ถ้อยคำ กลิ่นไอจากคุณ เพลงรักที่ถูกบรรเลงในคืนนั้น
ทุกอย่างฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง 

ฉันยังนั่งอยู่ที่เดิม
บุหรี่ซองเดิมยังไม่หมด
กระดกวิสกี้ที่เหลืออยู่ก้นแก้ว
เปิดเพลย์ลิสต์เพื่อนไม่จริงในสปอทิฟาย
แล้วคายทิ้งเสียความคิดถึงคุณ

คุณเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราว่าอะไรเหรอ
ฉันเรียกมันว่า 'ชะตาลิขิต'

'อยากขึ้นดอย' ฉันก็แค่อยากขึ้นดอย
แสงริบหรี่บนที่สูงนั่นดึงดูดสายตายามฟ้ามืด
ฉันไม่ได้เอ่ยเพื่อให้ใครได้ยิน
ฉันไม่ได้เอ่ยเพื่อคิดหวังผล
หากแต่คุณรับฟังคำเอ่ย เราจึงมาลงเอยบนที่สูงนั้น

: ขอบคุณมากนะที่พามา
: ก็เพราะเธอนั่นแหละ เราถึงได้มา

ประโยคทำใจสั่นไหว แม้จะรู้ว่ามันไม่ได้มีไว้แค่เพียงฉัน

ข้างร้านถ่ายเอกสาร, ยามวิกาล
คุณหันมาสบตาแล้วพูดติดตลกว่าเจอ 'รักแรกพบ' ก็คือฉัน
ถอดแหวนประจำตัวออกจากนิ้วนางข้างซ้าย แล้วย้ายมันมาไว้บนนิ้วมือของฉัน
ลองแล้วลองอีก ดูว่ามันจะพอดีกับนิ้วไหนกัน
แต่ไม่ทันที่ความจริงจะปรากฏ เพื่อนในวงเหล้าก็อยากเล่นสนุกไปกับเราด้วย
- เหมือนฝันไป

ฉันบอกไปนับครั้งไม่ถ้วน
อย่าทำอย่างนั้น อย่าทำอย่างนี้ ถ้าคุณไม่รู้สึก
คุณยิ้มเจ้าเล่ห์ ตอบคำถามด้วยคำถาม 'ฉันรู้ได้อย่างไร'
เถียงกันไปมาไม่มีวันจบสิ้น

พอเหล้าเข้าปากทุกอย่างก็เหมือนจะง่ายขึ้น
- ยกเว้นคุณ

คุณคือมนุษย์ที่เข้าใจยากที่สุดเท่าที่ฉันเคยพบเจอเลยว่ะ 

นั่งบาร์ร้านประจำของเรา
แอบเข้าข้างตัวเองว่าวันนี้ฉันสวยเป็นพิเศษ
ไม่ใช่จากการแต่งเต้มสีสันบนใบหน้า
ไม่ใช่จากเสื้อสายเดี่ยวโนบราที่ฉันสวม
หากแต่จากคุณ จากสายตาของคุณ

'กอด' ที่แถวบ้านคุณเรียกว่า 'โอบ' - อย่างแนบแน่น
เหตุการณ์ถูกบันทึกไว้ด้วยกล้องฟิล์มของเพื่อน โดยที่ฉันไม่รู้ตัว 
ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นช้า - เร็ว ขนาดไหน
ไม่รู้อะไรดลใจให้เกิดเหตุการณ์นั้น
ฉันเพิ่งรู้ว่ามันเกิดขึ้นจริง ๆ ก็ตอนที่ล้างฟิล์มออกมา

'กอดฉันทำไม'
คำตอบที่ได้คือคุณยิ้มเจ้าเล่ห์อีกครั้ง

คุณเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราว่าอะไรเหรอ
ฉันเรียกมันว่า 'ชะตาลิขิต'

มันคงมีความสัมพันธ์บ้าบอคล้ายคุณกับฉันเกิดขึ้นมากมาย
แต่ความสัมพันธ์ที่มันชัดเจนในความคลุมเครือแบบนี้
ฉันไม่รู้ว่ามันจะมีสักกี่คู่.. ที่ยังไปต่อได้
ด้วยสถานะของ 'เพื่อน'

มันแค่ฉันคนเดียวหรือเปล่าวะ ที่คิดแบบนั้น
มันแค่ฉันคนเดียวหรือเปล่าที่มีความรู้สึกพวกนี้
มันแค่ฉันหรือเปล่าที่มีใจ และคิดว่าคุณเองก็ให้ใจ
ฮ่า ๆ มันก็แค่ฉันคนเดียว

แต่ก็.. ช่างมันเถอะ - พูดแล้วพูดอีกเป็นครั้งที่ร้อย
มาถึงขนาดนี้แล้ว
ต่อให้ฉันคิดไปเองก็ช่างมันเถอะ
อย่างน้อยมันก็ดีกว่าไม่รู้ว่าตัวเองคิด หรือรู้สึกอะไร.. จริงไหม

ฉันก็แค่ถามเพื่อความแน่ใจ 'จะหายไปจากกันไหม' 
คุณตอบว่าไม่ คุณไม่อยากให้ฉันหายไปจากชีวิต
- หรือแท้จริงแล้ว คุณแค่ไม่อยากให้ใครหายไปมากกว่า

คุณเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราว่าอะไรเหรอ
ฉันเรียกมันว่า 'ชะตาลิขิต'

ชะตาลิขิตกับพรหมลิขิตมันเหมือนกันไหมนะ
ถ้ามันต่าง ก็ช่วยบอกฉันทีว่ามันต่างกันตรงไหน
ฉันก็แค่ไม่กล้าใช้คำนั้น
ฉันก็แค่อยากหลีกเลี่ยงคำที่มันทำให้คิดไปไกล
หมายถึง.. ไกลกว่านี้

คือคุณต้องเข้าใจนะว่าเรื่องของเรามันมาไกลกว่าที่ควรจะเป็นมาก ๆ
พูดง่าย ๆ ว่า 'สำหรับฉันมันไม่ควรเกิดขึ้น'
เรื่องของเรามันไม่ควรเกิดขึ้นเว้ย
ความรู้สึกพวกนี้ ไม่ว่าคุณจะเรียกมันว่าอะไร
แต่มันก็ 'ไม่ควรเกิดขึ้น'

ฉันทำร้ายเขาไม่ได้
แต่ความรู้สึกมันก็ห้ามกันไม่ได้เช่นกัน

คุณบอกว่าเป็นเพื่อนกันมันดีอยู่แล้ว
มันไม่ต้องรักกัน เลิกกัน
ไม่ต้องงอนง้อเหมือนความสัมพันธ์ที่ขึ้นชื่อว่า 'แฟน'
แต่เหมือนคุณจะลืมอะไรไปอย่าง

ถ้าเพื่อนมันเลิกกันไม่ได้จริง ๆ
แล้วทำไมตอนนี้คุณไม่ยืนอยู่ข้างฉันล่ะ
เหอะ เหอะ 

เราจะได้เจอกันอีกไหม?
ไม่รู้คุณคิดอย่างไร แต่ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้ยาก - ยากมาก ๆ 
ทั้ง ๆ ที่เราเรียนที่เดียวกันมาสี่ปี เรายังไม่เคยเจอกันเลย
นับประสาอะไรกับการอยู่คนละภาคส่วนประเทศแบบนี้
ก็คงต้องไปฝากความหวังไว้ที่ 'โอกาส' แล้วล่ะมั้ง

ไม่แน่หรอก คุณอาจจะไม่อยากเจอกันอีกแล้วก็ได้
คุณเข้ามาในวันที่ฝนกระหน่ำ แล้วจากไปในเช้าวันที่หนาวเหน็บ

คุณไม่ต้องคิดมากกับตัวหนังสือพวกนี้หรอกนะ บางคำมันก็โอเวอร์ไป
แล้วฉันก็ไม่ได้ต้องการอะไรจากการเผยความในใจนี้ด้วย
ฉันเพียงอยากบันทึกเรื่องราว ความทรงจำ ความรู้สึก ที่มันเกิดขึ้นระหว่างเราเอาไว้ ณ ที่แห่งนี้
แม้มันจะรวดเร็ว ว่องไว และไม่ทันได้ตั้งตัว แต่มันก็งดงาม

หรือถ้าคุณอยากให้มันเป็นความลับระหว่างเรา 'ฉันก็ยินดี'

ที่เราเป็นอยู่ ฉันพอใจ
แม้คุณจะจากไป ฉันก็สบายดี

ถ้าเราเจอกันเร็วกว่านี้ เราจะรักกันเหรอ?
ฉันว่า.. ก็คงไม่

คุณเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราว่าอะไรเหรอ
ฉันเรียกมันว่า 'ชะตาลิขิต'

แต่ถึงกระนั้น เราก็เป็นคนเลือกชีวิตเอง
 
ฉันเขียน - ไม่ได้หมายความว่ามันจริง

You'll always be my little tiger
and I'll always be your kiddie.
Good luck!

SHARE
Writer
134340q
not a writer
ฉันเขียน ไม่ได้หมายความว่ามันจริง

Comments

birdofparadise
17 days ago
เรื่องราวของคุณมันทำให้ฉันประทับใจ
Reply
134340q
17 days ago
ขอบคุณนะ 😊
CommonTime
16 days ago
อ่านไปฟังเพลงเพื่อนไม่จริงไป ยิ้มให้กับคุณเเละฉัน😀
Reply
CommonTime
16 days ago
มันคงเป็นเพราะเรื่องราวของคุณกับผมคล้ายกัน
134340q
16 days ago
ไม่ว่าคุณจะอยู่ในบทบาทไหน ฉันเป็นกำลังใจให้นะคะ
CommonTime
16 days ago
🤗🤗🤗
Nowhereme
13 days ago
ชอบประโยคที่บอกว่า ฉันทำร้ายเขาไม่ได้ แต่ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้มากเลย เจ็บปวดแต่มีความสุขมาก 😭
Reply
134340q
13 days ago
เราอาจจะต้องยอมรับว่าบางความเจ็บปวด ก็นำมาซึ่งความสุขจริงๆ เห้อ 😔