Teacher Teacher Naze? 「Eunbi x Yuri」(Test NC Part) [ 20+ ]
" คุณครูคะ....อย่ากวนยูริสิ ยูริจะทำงาน " 

เด็กสาวที่นั่งทำการบ้านที่โต๊ะตัวโปรดของคุณครูสาวในคอนโดในตอนนี้เธอคือคู่หมั้นซึ่งกันเเละกันเเต่ยูริคงชินเรียกกว่าครูไปเเล้วเพราะเธอเจอกันที่โรงเรียนออกจะบ่อย อึนบีเลยเเย้งกลับไป

" ตอนนี้ฉันไม่ใช่คุณครูนะ...ตอนนี้ฉันคือคู่หมั้นของเธอ "

" ว๊าย!! คุณควอนตรงนั้นไม่ใช่ที่จับเล่นได้นะคะ " 

จู่ๆมืออันซุกซนของอึนบีก็เลื้อยเนียนไปเเตะหน้าอกเเสนจะกระดาน(wtf?)ของเด็กน้อยที่ทำการบ้านอยู่ ยูริร้องขึ้นมาด้วยความอายอย่างเเรงจนหน้าเปลี่ยนสีหันไปมองค้อนอึนบีที่ทำหน้ากวนประสาทอยู่ไม่ห่าง

" ก็ทำงานไปสิ...ฉันก็เล่นของฉัน " 

เเต่ช่วยไม่ได้..ถ้ายิ่งไปไล่เธอก็ยิ่งไม่ไปเธอมักจะมาก่อกวนเเบบนี้เป็นประจำอยู่เเล้วเลยหันไปทำการบ้านต่อ...

* ครืดดด!! *


ทันทีที่ยูริทำงานเธอจะโดนบีบเค้นด้วยมือเจ้าปัญหานี่ตลอดทำให้ความรู้สึกเธอปั่นป่วนมากจนไม่มีสมาธิทำงานอึนบีเลยชอบใจเพลามือลงเเล้วสังเกตุเจ้าเด็กนี่ตลอด พอยูริิเห็นอึนบีลดเเรงลงเลยรีบเขียนงานต่ออย่างเร่งรีบเเต่อึนบีนึกอะไรได้...

" !!!! " 

ร่างบางของยูริถูกอึนบียกขึ้นมาอย่างง่ายดายให้นั่งบนตักของอึนบีอย่างว่าง่ายยูริกรอกตาไปมาเเล้วหันไปค้อนอีกทีีว่าเธอจะได้ทำงานไหม 

" ก็ได้....ถ้ายูริทำงานเสร็จจะให้คุณควอนเล่นจนพอใจเลยค่ะขอทำการบ้านก่อน วิชาคุณที่ต้องส่งพรุ่งนี้ด้วย "

" ก็ได้...." 

ในระหว่างการทำการบ้าน..อึนบีก็เชื่อฟังเธอเป็นอย่างดีเเต่จะกวนเรื่องที่ใบหน้าเธอชอบเอาเข้้ามาใกล้ที่ใบหูเพื่อชะโงกหน้ามาดูการบ้านบ้างก็มีดุบ้างเพราะข้อนี้้ทำผิด กอดที่อบอุ่นนี้ทำให้ยูริสบายขึ้นเยอะเเตกต่างจากตอนเเรก...ก็ดีเเหละที่มีคู่หมั้นที่โตกว่าเธอเเละดูเเลเธอได้ เเต่เสียที่ว่าอึนบีเป็นคนที่ซ่อนความรู้สึกเเต่จะส่งผ่านทางภาษากาย เอาง่ายๆคือ เธอเป็นคนพูดน้อยต่อยหนักเเละหืีนกาม(กับยูริคนเดียวอีกด้วย)

" เมื่อไหร่จะเสร็จ...หิวเเล้วนะ "

หลังจากผ่านไปสักพักยูริยังคงทำการบ้านเเต่คนตัวโตก็เริ่มจะงอเเงบ้างเเล้ว ยูริเลยหันไปหาอึนบี


" อีกข้อเดียวเเล้วค่ะ คุณควอน "


อึนบีพยักหน้าเเละเอาใบหน้าซุกเข้าที่ซอกคอของยูริก่อกวนอีกรอบ ยูริสะดุ้งโหยงเเค่อึนบียังคงไม่เชื่อฟัง...มือของเธอลูบไล้เเถบสะโพกของยูริจนถึงเอว ยูริพยายามกลั้นหายใจเขียนการบ้านต่อไปเเต่ทวา..เธอลืมไปเธอใส่กระโปรงนักเรียนอยู่ทำให้อึนบีลุกล้ำได้ง่าย 


" ยูริ...ฉันไม่ไหวเเล้ว ข้อสุดท้ายค่อยทำก็ได้ " 

" ดะ...เดี๋ยวก่อน อะ..อื้ออออ"

ไม่ทันขาดคำอึนบีก็ดันร่างของยูริติดกับโต๊ะทำงานตัวโปรดของเธอเเละปลอดกระดุมเสื้อออกอย่างหื่นกระหาย ไหล่ขาวๆกับใบหน้าที่น่ารักเเละเขินอายอย่างเป็นธรรมชาติช่างดูน่าขย้ำเสียเหลือเกิน  อึนบียื่นหน้าเข้าไปใกล้ยูริเเล้วใช้มือเชยคางให้ได้ระดับเล็กน้อยก่่อนจะประกบเข้ากันอย่างไม่รีรอ...กลีบปากของทั้งสองได้บดขยี้อย่างรุนเเรงจนเหมือนดอกกุหลาบที่เคลือบไปด้วยไฟที่เปรียบเสมือนความรักอันร้อนเเรงจนได้กลิ่นคาวเลือดอ่อนๆ มือของคนที่โตกว่าไวมากจนเด็กคนนั้นไม่รู้ว่าบราเซียของเธอถูกปลดออกไปเเล้วจนเห็นเจ้าขนมซาลาเปาขาวอึ๋ม


" ... " 


อึนบีถอนจูบออกก็พบว่าปากของตัวเองนี่เเหละเเตกเลือดที่ไหลออกจากริมฝีปากจากการบดขยี้ เเต่ยูริก็มีด้านที่ร้ายเหมือนกัน..ยื่นหน้าใช้ริมฝีปากไปจูบเเล้วใช้ลิ้นเลียเลือดส่วนนั้นออกเเละปลอดกระดุมเสื้อครูสาวออกเช่นกัน...ร่างกายเเละสัดส่วนครูดีจนถึงที่สุดวันนี้ครูใส่บราเซียสีดำเซ็กซี่สุดๆไหนเอวที่โค้งได้รูปเเบบนี้ทำไมไม่เธอเกิดอารมณ์ได้บ้างหล่ะ...ทั้งสองตกอยู่ในห่วงเเห่งราคะไปสะเเล้ว


" อ๊ะ...คุณควอนคะ อย่ากัดสิมันเจ็บนะ!! อิ๊งงง....!!! " 


อึนบีค่อยๆยกร่างเด็กคนนั้นให้นั่งบนโต๊ะ เเล้วจัดการดูดดื่มเจ้ายอดยกอันสวยงามคูานั้นอย่างหวงเเหน..ยูริเบ้หน้าเล็กน้อยที่คู่หมั้นของเธอเเอบกัดปลายของเธอเบาๆเเต่จู่ๆก็เพิ่มเเรงดูดขึ้นมาอย่างกระทันหันจนยูริถึงกับกลั้นเสียงเอาไว้ไม่ทัน ลิ้นที้ซุกซนยังคงวนกับปลายเชอร์รี่เธอไม่หยุดจนยูริเเทบจะคลั่งให้ได้เเล้วเลยกดหัวอึนบีไว้จนหน้าเเนบกับอกไปเเล้ว มืออีกข้างอึนบีคงไม่เว้นงาน...บีบคลึงด้านที่ว่างเหลืออยู่จนยูริกลั้นความรู้สึกนี้ได้อีกเลยขึ้นจุดสูงสุดไปก่่อนเเล้ว


" ได้เวลาของจริงละนะ...ยูริิ " 

เเรงกดจากมืออึนบีกดไหล่ยูริให้นอนลงกับโต๊ะเเละเปิดกระโปรงดูสีกกน.เหมือนคนโรคจิตเลยโดนยูริเเว้ดใส่ด้วยสีหน้าที่เขินอาย

" จะจ้องทำไมเล่า! จะทำก็รีบทำสิ " 

อึนบีหรี่ตามองเเละหัวเราะเล็กน้อยกับท่าทางเด็กคนนี้ ฝ่ามือค่อยๆไปเเตะกลางลำตัวของยูรอจนเจ้าตัวเริ่มใบหน้าเปลี่ยนสีเเดงจนถึงหู เเก้มตุ่ยๆนั่นเห็นเเล้วอดใจไม่ได้ที่จะไปหอมเเก้มสักที

" อะ..อื้อ...อย่าทรมานยูริสิ คุณควอน..." 

อึนบีที่ลูบไล้อยู่ภายนอกเหมือนพยายามจะเเกล้งเธออยู่ไม่ห่าง...เเต่เสียงที่เว้าวอนของเด็กน้อยตรงหน้าทำให้อึนบีมีไฟลุกโชนอยากจะกินเด็กอีกครั้งเลยใช้นิ้วก้อยเกี่ยวผ้ากลางลำตัวออกจนเห็นรูรักสีสดใส อึนบียกยิ้มเล็กน้อยพอใจกับสิ่งที่ได้เห็น(?)


" อย่าดูนะ -------!  "

ยูริรีบใช้มือขึ้นมาปิดด้วยสัญชาตญานของเธอเองเเล้วโวยวายบ้างปนภาษาปูซานบ้านเกิดของเธอเอง 

" ไม่เป็นไร...เชื่อใจฉันสิยูริ ฉันรู้ว่านี่คือครั้งเเรกของเธอ เเละ ตลอดไป "

ขาที่ค่อยๆถูกเเยกออกด้วยเเรงของอึนบีเเล้วซุกหน้าลงไปที่หว่างขายูริหลับตาปี๋เเล้วหันหน้าไปทางอื่นเหมือนไม่รับรู้... 

" อือ...อื๊งงงงงง.." 

ลิ้นที่ค่อยๆตวัดลงที่ช่องทางรักนั้นเริ่มขึ้น กล้ามเนื้อร้อนชื้นได้ตวัดไปทั่วบริเวรเเห่วนั้นจนร่างกายยูลร้อนขึ้้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ปลายลิ้นที่ตวัดลงที่กลีบเนื้อบาดเเต่ละครั้งช่างเเสบได้ใจเธอยิ่งนัักเเละความเสียวซ่านที่เริ่มเเล่นขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆจนตัวบิดไปมา

" ฮึก...คะ..คุณควอน ยูริทนไม่ไหวเเล้ว "

อึนบีใช้ลิ้นตวัดเร็วขึ้นกว่าเดิมเเล้วดูการเคลื่อนไหวของยูริที่เอวเเทบจะไม่ติดกับโต๊ะเล้วทำให้เดาได้ว่าจะถึงในอีกไม่ช้าเลยถอนหน้าออกมา ยูริที่กำลังจะสุดถึงกับหันไปมองเเรงใส่อึนบีที่หยุดสะก่อน


" คุณควอนหยุดทำไมละคะ...ยูริกำลังจะถึงอยู่เเล้ว " 

" เดี๋ยวเธอจะได้ถึงดีกว่านี้...กอดคอฉันไว้สิ" 

ยูริทำตามที่อึนบีสั่งเเละขาที่พาดบ่านี่มันเหมือนในหนังผู้ใหญ่ไม่มีผิด(?)นิ้วที่ค่อยๆสอดเเทรกเข้าไปในทางนุ่มช้าๆ...ยูริรู้สึกได้ถึงความคับเเน่นภายในหน้าท้องเเละการเจ็บบริเวรช่องตรงทางเข้าจนตัวสั่น..อึนบีเลยลูบหัวปลอบว่ายูริจะต้องเป็นเเน่ๆ

" อย่าเกร็ง...ถ้าเกร็งนิ้วอีกนิ้วจะเข้าไม่ได้เเล้วจะเจ็บมาก "

นิ้วเเรกที่เข้าไปทักทาย ปลายนิ้วได้กดลงที่จุดด้านในจนยูริถึงกับร้องอุกออกมาเพราะเธอตอบโต้กลับมาเร็วมากสมกับที่เป็นส่วนที่ไวที่สุดในร่างกาย นิ้วที่ขยับสำรวจด้าน
นเริ่มสร้างความปั่นป่วนให้กับยูริมากขึ้นจนเหงื่อเริ่มไหลออกมา ใบหน้าที่ค่อนข้างกังวลว่าเธอรู้สึกอะไรกันเเน่ 


" เธอเกร็งมากไปเเล้วนะ " 


อึนบีหยุดการเคลื่อนไหวเเละมองสีหน้ายูริที่ไม่โอเคมากๆเลยก้มหน้าไปพรมจูบที่หน้าผากเบาๆเเละเพิ่มนิ้วเข้าไปอีกทำให้ช่องทางนุ่นนิ่มนั่นถูกเปิดกว้างขึ้นเเต่ขนากนิ้วที่เปิดทด้านในจนยูริร้องออกมา


" อะ...โอ้ยยย!! คุณควอนมันเจ็บนะ จะใส่มาทำไมสองนิ้วเนี่ย "


" ... " 


ไม่รอช้าอึนบีรีบใช้นิ้วทั้้งสองขยับหมุนกวงเข้าด้านในอย่างรวดเร็วจนยูริสะดุ้งเฮทอกด้วยความเสียวซ่านมากกว่ารอบเเรกสะอีก ความรู้สึกที่ทรมานเเต่มีความสุขนี่...อึนบีใช้ฟัสกัดตามซอกคอเเละเอวอย่างต่อเนื่อง ปลายนิ้วที่เน้นกดไปที่จุดผนังด้านบนจนยูริไม่สามารถควบคุมตัวเเละความรู้สึกได้อีกเเล้ว


" อื้อ...อ๊างงง...!!! " 


นิ้วนั่นขยับเข้าออกเร็วกว่าเดิมมากกว่าที่เคยเป็น..ช่องทางนั่นเริ่มบีบตัวมากขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่ายูริกำลังจะถึึงเเล้ว อึนบีค่อยๆลดความเร็วลงเล็กน้อยเพราะน้ำหล่อลื่นนี่ เสียงครางเล็กๆที่ไพเราะทำให้อึนบีเกิดอาการเเพ้ไม่น้อยเสียงครางที่ถูกเก็บด้วยการกัดเข้าที่ไหล่ของคนตรงหน้า อึนบีใช้ปลายนิ้วทั้งสองถูตเพดานตรงปลายอย่างเเรงจนร่างยูริกระตุกตามไปด้วย...อึนบีรีบถอนนิ้วออกมาเเล้วเลียน้ำที่ติิดนิ้วด้วยสีหน้านิ่งเฉย

" พักเถอะ..พรุ่งนี้มีเรียนต่อนี่...เหวอ!!! " 

เหนือการคาดหมายยูริพุ่งเข้ามาหาอึนบีเเล้วเข้าโจมตีดันให้อึนบีติิดผนัง


" ให้ยูริโดนอยู่คนเดียวได้ยังไงหล่ะคะ...คุณก็ต้องมีส่วนร่วมคุณควอน " 

--------------------

To Be Continued

นานๆทีมีเเบบยาวจัดเต็ม...อาจจะอธิบายไม่เก่งเเต่จะฝึกไปเรื่อยๆนะฮะ ฝันดี 
SHARE
Written in this book
Robohead
Writer
Zennakkjii
Lilly
Fan FictionEMOTIONS

Comments