เกิดมาเพื่อเปลี่ยนแปลง?


     
ผมไม่รู้ว่าโตขึ้นผมอยากเป็นอะไร แต่ผมรู้แค่ว่าผมต้องเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ครับ!     
     เสียงของเด็กชายจากบนกระบะสีแดงคันหนึ่งตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจหลังจากที่พ่อแม่ของเขาถามเขาว่าเขาอยากเป็นอะไรเมื่อโตขึ้น (จริงๆผมเบื่อการขึ้นต้นเรื่องแบบนี้นะ แต่ช่่างเถอะเนอะ 5555)  และแล้วเด็กชายผู้นั้นก็เติบใหญ่พอที่เขาจะเป็นคำตอบให้กับคำถามในตอนนั้นได้

     ทันใดที่เขาส่องกระจกมองตัวเอง เขาก็รู้สึกหดหู่ทุกครั้ง เพราะเขาทำให้ตัวเองตอนเด็กๆผิดหวัง เขาไม่เคยเปลี่ยนแปลงโลกหรือประเทศได้เลย แม้แต่คนใกล้ชิดหรือตัวเขาเองก็ตาม ..
เขารู้สึกหดหู่และดำดิ่งลึกขึ้นทุกวันโดยเฉพาะเมื่อความมืดยามราตรีย่างกรายเข้ามา มันไม่เคยปราณีเขาเลย ความผิดหวังเหล่านั้นมันกัดกินในตัวของเขา อีโก้ที่เขานำมาเป็นแรงผลักนั้นเมื่อเค้าคุมมันไม่อยู่ มันก็แปรเป็นแรงกดที่เกินคนธรรมดาคนนึงจะต้านทานไหว หลายครั้งที่เขาพยายามที่จะหาหนทางที่จะหนีจากสิ่งเหล่านี้ แต่มันสิ่งต่างๆที่เข้ามาก็เป็นผงแต่งกลิ่นที่มีเพียงแค่กลิ่นเท่านั้นไม่นานก็จางหายและรสชาติอันขมขื่นก็จะกลับมา...

     เขาไม่เคยเปลี่ยนแปลงอะไรมันได้เลย ? หรือจริงๆสิ่งๆนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เลวร้ายอะไรเลย เพราะเขาไม่ใช่คนไม่ดี เขาไม่ได้ชอบทำร้ายใครหรือให้ร้ายใคร เขามักช่วยเหลือคนอื่นและพยายามเข้าใจผู้อื่นเสมอ เขาเป็นคนแฟร์ๆกับทุกคน จริงๆเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมันก็ดีอยู่แล้วนะสิ่งที่เขาเป็นอยู่หนะ อย่าโทษตัวเองนักเลย สิ่งที่นายเป็นอยู่มันดีอยู่แล้วมันเลยไม่จะเป็นต้องไปเปลี่ยนแปลงใครหรืออะไรหรอกพวก :)





จงมองตัวเราในกระจกตอนที่เราสามารถมองเห็นได้ เพราะเราจะมองเห็นตัวเราในกระจกได้ชัดที่สุดตอนที่มีแสงจ้าที่สุด :)

SHARE
Written in this book
One
Writer
TunlaPhi
None
This is my area

Comments