ความคิดบอกให้จากไป แต่หัวใจทำให้ต้องอยู่
หลายวันผ่านไป เราทนไม่ไหว สุดท้ายก็โทรไปขอให้คืนดีเหมือนทุกที ปากเก่งก็เท่านั้น... แต่หัวใจทำไมไม่เก่งตามปากสักที...

“เราเป็นเหมือนเดิมกันได้ไหมคะ”
“พอแล้วพี่ ไม่เอาแล้ว เดี๋ยวก็มีปัญหาอีก”
“ก็ไม่ทำแล้วงัยคะ ถ้าน้องเป็นพี่น้องจะรู้สึกยังงัย เหตุการณ์มันเกิดเร็วเกินไป ก็ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน ก็คงช็อคมั้งคะ”
“ถ้าพี่ไม่ชอบ พี่จะทนทำไมครับ”
“ก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ รู้แต่ว่ารู้สึกแบบนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน และไม่เคยเปลี่ยนใจได้สักที”
..บทสนทนาที่ไม่มีทีท่าจะสิ้นสุด..
”ไม่มีเยื่อใยเลยเหรอคะ”
“ไม่มีครับ” คำตอบช่างใจร้าย แต่ไม่วางสายแฮะ
“แล้ว...ที่มาหาตลอดสัปดาห์หมายถึงอะไรคะ” เราถามทั้งๆ ที่เหมือนมีก้อนเริ่มจุกที่ลำคอ

...เขาเงียบไปครู่นึง
“..เราไม่มีสิทธิหึงหวงกันทั้งแต่ต้นแล้ว..ไม่ใช่เหรอครับ”
“ค่ะ.... แต่มันมีความรู้สึกงัยคะ ก็ไม่เคยเป็นแบบนี้กับใคร ก็อยากเป็นคนไม่ดี จะได้ไม่ต้องแคร์ ไม่ต้องรู้สึกอะไร แค่สนุก แต่มันทำไม่ได้จริงๆ ไม่มีประสบการณ์ว่าต้องจัดการกับมันยังงัย ... นี่ก็คงเรียนรู้อีกขั้นไม่ใช่เหรอคะ ว่าพี่ต้องรับมือมันยังงัย... เราเหมือนเดิมกันนะคะ”
“คับ.. เราก็เป็นพี่น้องกันมาตั้งแต่ต้นแล้ว ก็เหมือนเดิมคับ”
“พี่น้อง.. เหมือนเดิม...ทุกอย่างนะคะ”
“คับพี่”
“เราทะเลาะกันมาก็หลายครั้งแล้วใช่ไหมคะ ทุกครั้งก็กลับมาเหมือนเดิมทุกที ก็ทะเลาะกันเพื่อจะได้ปรับตัวกับปัญหาที่เกิดขึ้น”
“คับพี่”

ระหว่างที่คุยกัน เหมือนเขาตัดสายไป เราคิดว่าคงจบอีกแล้ว .. แต่เขาก็โทรกลับมา..
“เมื่อกี้เพื่อนโทรมาคับ”
เราดีใจนะที่เขาคุยนานจนเราเป็นคนวางสายเอง ทำให้เราคิดเอาเองอีกแล้วว่าถ้าไม่มีเยื่อใยสักนิดคงไม่ยอมคุยยืดเยื้อขนาดนี้

”ถ้าเราไม่ไปต่อ พี่จะทนเห็นตุ๊กตาที่น้องให้ได้ยังงัยคะ ให้เอาไปคืนไหม” 
“ทิ้งไปก็ได้คับพี่ ถ้าพี่ไม่อยากเห็น”
“ถ้าไม่อยากเห็น แล้วจะโทรหาแบบนี้เหรอคะ ..หายโกรธนะคะ”
“น้องไม่ได้โกรธพี่แล้วคับ”
“งั้น แอดไลน์พี่มาใหม่นะคะ”
“ไม่ดีกว่าคับ เอาไว้ตอนเจอกัน”
“จะเจอกันได้ยังงัยล่ะคะ”
“ก็พี่ยังไปที่นั่นอยู่ไม่ใช่เหรอคับ เพื่อนบอกว่าเจอพี่”
“คงไม่ไปแล้วล่ะค่ะ”
“ไม่ไปที่นั่นแล้วพี่จะไปไหน”
“ไม่ค่ะ แค่ไม่อยากไปแล้ว .. แอดไลน์มานะคะ”
“คับ...”
“ลองทักมาดูค่ะเผื่อไม่ได้” เรายังพยายามถึงที่สุด
เรายิ้มได้ในที่สุดเมื่อเขาส่งสติ๊กเกอร์น่ารักๆ มา

“แล้ว จะมาอีกไหมคะ”
“คงไม่แล้วคับพี่ ไม่อยากมีปัญหาอีก”
“ไม่เอาสิคะ ไม่แบบนั้นสิ มานะคะ บอกแล้วงัยจะอยู่ในกติกา มานะคะ” เรายังอยากอ้อนอยู่แบบนั้น
“คับพี่”
“ขอบคุณค่ะ” เราถึงยอมวางสาย

ความคิดบอกให้เราไป แต่จะทำงัยเมื่อหัวใจต้องการอยู่... เราต้องทำยังงัย...
เราตอบตัวเองไม่ได้เลยว่าเพราะอะไร การได้รู้ว่ามีเขาอยู่จึงสำคัญต่อความรู้สึกขนาดนั้น
แค่รู้ว่า มีเขาอยู่แล้วมีความสุขมากกว่าไม่มี...

รักเหมือนวันแรกที่คิดจะรัก...




SHARE
Writer
Cloverleaf
Dreamer🌟💛
เราจะฟังความฝันของเธอไม่รู้จักเบื่อ จะอยู่ฟังความฝันกับเราไหม เราจะแวะมาที่นี่ เวลาที่เราคิดถึงใครบางคนจนทนไม่่ไหว เราไม่รู้หรอกว่าความไม่จริงใจเป็นยังงัย เพราะเราไม่เคยไม่จริงใจกับใครเลย

Comments