เพราะความคิดถึงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เราเข้าใกล้กันได้มากที่สุด.

การไถทวิตกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปโดยไม่รู้ตัว
ว่างเมื่อไรก็ไถทวิตตลอด
เสพทวิตเศร้าจนคล้ายๆจะได้โรคซึมเศร้าเป็นของแถม
มุมมองของความรักที่ต่างกันออกไป
ทำให้เรามองความรักได้กว้างขึ้น
แต่ต้องยอมรับว่ามันไม่ได้ช่วยให้เราเปิดใจกับใครได้ง่ายขึ้น
เราแค่มองความรักได้กว้างขึ้นเฉยๆ

ฉันเรียนรู้ว่า...
ไม่ใช่ทุกคนเลยที่จะสมหวังในความรัก
และไม่ใช่ทุกการจากลาที่จะพาเรากลับมาเจอกัน

คนที่บอกลาก่อนไม่ใช่คนที่ไม่เจ็บปวด
คนที่ตัดใจจะไปไม่ใช่คนที่ไม่รู้สึก

ทุกคนล้วนมีเหตุผลในทุกการกระทำ

ถึงแม้จะเลิกลา ห่างหายกันไปนานหรือไกลแค่ไหน
แต่สุดท้ายจะไม่มีใครมาแทนที่ใคร

เราจะยังเป็นเราในตอนนั้นที่เขารู้จัก
เขาจะยังคงเป็นเขาที่ตอนนั้นเรารู้จัก

เขาจะยังคงมีสถานะเป็นคนที่เรารักในตอนนั้น
เหมือนที่เราอาจจะยังคงรักเขาอยู่ในตอนนี้

เพราะเขามีคนเดียวในโลก
และเราก็มีคนเดียวในโลก
จะไม่มีใครเหมือนเขา
เหมือนที่เราไม่เหมือนใคร

ในความคิดของเราที่มีกันจะมีแค่เรื่องราวความรัก
ในช่วงเวลาที่อาจจะหวานบ้าง ขมบ้าง
แต่เราก็ยังจำกันได้ว่าช่วงนั้นเรามีความสุขแค่ไหน

สุดท้ายเราจะยังอยู่ในความทรงจำของกันและกัน
และในวันที่เราคิดถึงกันมากพอ
เราจะเจอกันได้ในความทรงจำ...

เพราะความคิดถึงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เราเข้าใกล้กันได้มากที่สุด

SHARE
Written in this book
กาลครั้งหนึ่งเราเคยรักกัน
ดีใจที่เราพบกัน ยินดีที่ได้รู้จัก ยินดีที่ได้รัก ยินดีที่ครั้งหนึ่งได้เข้าไปอยู่ในโลกของคุณ คุณจะเป็นความรักที่ดีที่สุดในความทรงจำของเรา 💙
Writer
HRT_SL29
อิสระ
จงเติบโตอย่างเข้มแข็ง 💙

Comments