001_ความ พ-ย-า-ย-า-ม
มัธยมปลายเป็นช่วงที่เราได้ยินว่าพยายามค้นหาตัวเองซิ จะได้เลือกเรียนและวางแพลนเรียนมหาลัยได้ถูกสาย “ มหาลัยเลือกเรียนตามที่ตัวเองชอบ ทำในสิ่งที่รัก ” ณ ช่วงเวลานั้น เราไม่รู้เลยว่าเราชอบอะไรหรือถนัดอะไรกันแน่ คนเรามักถามแต่สิ่งที่ชอบ/ถนัด เราเลยกลับมาถามตัวเองว่าแล้วอะไรกันที่เราไม่ชอบและไม่ถนัด ณ ตอนนั้นสิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวทันทีคือ เราไม่ชอบวิชาคณิตศาสตร์และวิชาฟิสิกส์เลย แม้จะเลือกเรียนสายวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ก็ตาม มัธยมศึกษาปีที่ 6 ช่วงที่ต้องวิ่งกันจ้าละหวั่นทั้งหามหาลัยที่จะสอบเข้า ทั้งสอบ 7 วิชาสามัญ GAT PAT O-net ทั้งหมดทั้งมวลมีผลอย่างยิ่งกับการเข้ามหาลัยและสิ่งผลโดยตรงกับการเลือกคณะ หลายๆคนเครียดมากกับการหาหนทางให้ตัวเอง ด้วยปัจจัยที่จำกัดหลายๆอย่างของแต่ละคน แต่ละครอบครัว ก็มีความกดดัน มีทางเลือกและการตัดสินใจที่แตกต่างกันออกไป 
เราเองตัดสินใจลองสมัครสอบคณะสายศิลป์เพราะพื้นฐานก็สนใจศิลปะอยู่แล้วน่าจะไปได้อยู่ หลังจากสมัครเรามีเวลาในการเตรียมตัว 30 วันเพื่อเข้าสอบคัดเลือก ในการสอบแน่นอนจะมีให้วาดภาพพร้อมลงสีโดยโจทย์จะแยกออกไปตามสาขาที่เลือก แต่ต้องบอกก่อนเลยว่าพื้นฐานที่เป็นคนสนใจศิลปะ ไม่ได้ทำให้ฝีมือการวาดรูปหรือลงสีดีขึ้นแม้แต่นิดเดียว ในตอนนั้นเรารู้ตัวดีว่าเราต้องซ้อมเพราะต้องมีคนมากมายที่มีฝีมือเข้าสอบ ในระยะเวลา 30 วันนี้เราจึงต้องพยายามพัฒนาทักษะที่มี(อันน้อยนิด)ให้ได้มากที่สุด เราฝึกวาดภาพและลงสีโดยให้เพื่อนในห้องช่วยคิดผลิตภัณฑ์ในจินตนาการมาวันละ 1 อย่าง เรามีหน้าที่ไปออกแบบผลิตภัณฑ์ในจินตนาการนั้นมานำเสนอเพื่อนๆ ช่วงนั้นถือว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เรารู้สึกว่าพยายามเต็มที่ ในใจหลังจากสอบเสร็จเราคิดเพียงว่าผลจะเป็นอย่างไรช่างมันเพราะว่าเราได้พยายามทำ เต็มกำลังเราแล้ว แต่ในขณะเดียวกันระหว่างรอผลประกาศการคัดเลือกเราได้ตัดสินใจสมัครโดยใช้วิธียื่นคะแนนของคณะที่ต้องใช้ความรู้ในด้านที่เราไม่ถนัดไปด้วย ผลการยื่นคะแนนและสัมภาษณ์เราผ่านและมีเวลา 7 วันสำหรับการจ่ายเงินเพื่อยืนยันสิทธิ์ สุดท้ายเราเลือกที่จะจ่ายเงินเพื่อยืนยันสิทธิ์ ในตอนนั้นเรามักย้ำกับตัวเองว่า ฉันจะรักในสิ่งที่ฉันเลือกและฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด (ผลในการสอบคณะสายศิลป์เราผ่านการสอบคัดเลือกค่ะ) บทเรียนการพยายามในคราวนั้นฉันไม่เสียใจเลยที่ไม่ได้เลือก และในวันนี้ฉันจบการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยบทเรียนเรื่อง ความพยายาม ยังคงเป็นเรื่องที่ฉันคอยสอนใจฉันจนถึงวันนี้

สุดท้ายขอทิ้งท้ายด้วยประโยคจากเพลงของสาววง BNK48 ที่ตราตรึงใจเราที่ว่า “ความพยายามไม่เคยทำร้ายใคร” เราเชื่อแบบนั้นมาตลอดค่ะ สำหรับเราความพยายามไม่ได้การันตีความสำเร็จ แต่ความพยายามจะเป็นสิ่งที่ทำให้เราพัฒนาตัวเอง สุดท้ายแล้วหากผลของการพยายามออกมาไม่เป็นดังที่หวัง อย่างน้อยเราก็ได้เรียนรู้บางสิ่งบางอย่างมากยิ่งขึ้นก็เป็นได้ค่ะ เราจะรู้สึกเศร้ากับผลนั้นไม่นานหรอกค่ะเพราะเราได้ลองทำ/พยายามอย่างเต็มกำลังเราแล้ว

SHARE

Comments