ถึงโลกที่เลวร้ายจากไปแล้วก็คงจะดีไม่น้อย
ถ้าตกลงไปคุณว่าจะตายมะ

        

           เอาจริงตอนนั้นที่คุยกันนี่วกเข้าเรื่องตายบ่อยเหมือนกันนะ พูดเล่นกันจนเหมือนเรื่องใกล้ตัว ซึ่งเอาจริงๆมันก็ใกล้แหละ ยิ่งมีช่วงนึงที่นักศึกษาโดดตึกกันเยอะๆ รู้สึกว่ายิ่งเป็นคนใกล้ตัวขึ้นเรื่อยๆเลย 



         เริ่มไงดี คืองี้นะ เรารู้นะว่าคุณเจอแอคเราเข้าแล้ว ละก็คงมาแอบอ่านอะไรๆไปจนหมด พอเลิกกันไปแล้ว ก็เหมือนกับว่าเราหายไปจากกันเลย เศร้าเหมือนกันเนอะ 



         วันนั้นที่เจอคุณที่มอเอาดีๆช็อคนะ โคตรกระทันหัน วันนั้นใส่ชุดนิสิตนะเบียบที่เราไม่ชอบด้วย โคตรเซ็งไม่สวยเลยอ่ะ พอทักปุ้ปคุณหลบตาวูบเลย เราหยุดเดินไปแป้ปนึง ช็อค ทำไรผิดไปป้ะวะเมื่อกี้ แต่ก็เก็ทแหละคุณก็คงช็อคป้ะ5555555 เหมือนมีวูบนึงที่ในหัวคิดขึ้นมาว่า




หรือวันนี้กูใส่ชุดระเบียบละมันอุบาตวะ
(อ่ะ เรื่องซีเรียสนะ ยังจะคิดเรื่องนี้อีกอยากทุบตัวเอง)



       เอาเถอะชั่งมันเราเก็ทแหละ เออละก็ไม่เจออีกเลย นะมอก็เล็กแค่นั้นอ่ะ หรือเราหาใครไม่เคยเจออยู่ละก็ไม่รู้ เออๆคุณทวีตถึงหมาเราด้วย เห็นนะ แต่ใช่ป้ะวะ ใช่ดิ่ หมาชื่อนี้มันก็มีตัวเดียวป้ะ เลยไปกดเฟบไว้ เนี่ยดีใจนะเว้ยคุณที่ยังจำอะไรๆกันได้ ถึงเราจะทำตัวแย่แค่ไหน


ลองหาหมอดูดิ่ เอ้ยเนี่ย เราเคยหาแล้ว อย่างชิวลองๆดู


        เราเคยคะยั้นคะยอให้คุณลองไปหาหมออยู่หลายรอบเพราะคุณบอกคุณคิดว่าคุณเป็น เออเราก็เห็นด้วย แต่บอกให้ไปยังไงก็ไม่มีวี่แววจะไป เราก็ไม่อะไรเห็นคุณก็โอเคดี ดีใจนะเนี่ยที่มารู้ข่าวว่าคุณไปหาหมอมาแล้วอ่ะ คือมันก็ไม่ใช่เรื่องน่าดีใจที่คุณเป็น แต่คือดีใจที่คุณไปหาหมอไง แปลกป้ะวะ คือของอย่างงี้มันหายได้เราเลยดีใจไง อือ น่ะแหละ

ถึง"โรค"ที่เลวร้าย จากไปแล้ว
ก็คงจะดีไม่น้อย


        มันควรจะเป็นโรคนี้ที่ทำให้โลกของคุณมันเลวร้าย ไม่ใช่ว่าโลกมันเลวร้ายด้วยตัวเอง คือโลกมันก็แย่แหละบางที แต่มันไม่เลวร้ายไง ไอ่ที่เลวร้ายคือไอ่โรคนี่แหละ 



         คุณต้องชนะมันนะ เราลงพนันฝั่งคุณไปหมดตัวเลย สู้เค้า เออไอ่ที่บอกให้สู้ๆในทวิตเนี่ย หมายถึงคุณนั่นแหละ เรายังติดตามอยู่นะ เอาดีๆคือเป็นกังวลมากเลยตอนคุณดิ่งๆตอนคุณทวีตอะไรน่ากลัว รีอะไรน่ากลัวๆเหมือนจะยอมแพ้กับโลกใบนี้แล้ว เราแบบอยู่ไม่สุขรีเฟรชหน้าทวิตคุณรัวๆ เป็นบ้าป้ะ55555555 เห้อแต่กลัวจริงนะ อย่าทำนะ โลกส่วนอื่นๆที่ไม่โดนไอ่โรคนี้ทำลาย มันยังสวยงามอยู่นะ 


          ไอ่โรคเนี่ย คนรอบตัวสำคัญมากนะ คุยกับเพื่อนให้มากๆ คุยกับที่บ้านให้มากๆ จริงๆคุยกับเราก็ได้ถ้ามันไม่ไหว แต่ไม่รู้จะช่วยให้ดีขึ้นหรือปวดหัวหนักกว่าเดิม 



         เอ้า ไปๆมาเริ่มเหมือนเขียนจดหมายถึงคุณละว่ะ สู้ๆนะเว้ยคุณ เผื่อใครผ่านมาอ่าน ก็สู้ๆเหมือนกันนะ เราก็ช่วยได้เท่านี้จริงๆ ทำได้แค่พิมสู้ๆโง่ๆเนี่ยแหละเต็มที่แล้ว แต่เราเชื่อว่าคนรอบๆข้างเค้าช่วยได้และเค้าก็พร้อมจะช่วยแหละ ลองเปิดใจดู



          เออมาพิมพ์ไรงี้เยอะๆละกลัวโดนหาว่ายุ่งเหมือนกันนะ แต่ก็ชั่งมัน เป็นห่วงนะเว้ยคุณ ดูแลตัวเองดีๆ


                                                   
สู้ๆ
SHARE
Written in this book
คนแปลกหน้า
Writer
marybluewhale
everything wear blue
untill you try to be a rainbow in someone clound 🌫 ,but after that // you fail.

Comments