พลอย
ถึงพลอย สุว...
เดือนนี้เดือนเกิดเธอ เมื่อวันที่ 3 ก.ค.ที่ผ่านมา เรายังจำได้อยู่เลยว่าวันนั้นวันเกิดเธอ ทั้งๆที่ควรจะลืมได้แล้วเพราะเรื่องราวของเรามันประมาณสิบสี่ปีแล้วอะ 
เราจำได้ว่าพวกเราเคยจับมือกันซ้อมวิ่งหนีสึนามิที่เพราะกลัวมันจะมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา5555
เราจำได้ว่าเราเคยสนิทกันมากจนแค่มองหน้าก็รู้ความคิดของกันได้ เราจำได้ว่าเราชอบนั่งดูพลอยวาดรูป พลอยวาดรูปสวยมาก ทักษะการวาดรูปของเราก็ได้มาจากพลอยด้วย จนวันนึงที่เราทำร้ายพลอย มือพลอยเลือดไหลไปหมด เราขอโทษนะพลอย เราไม่รู้ว่าเราทำไปได้ยังไง ในตอนนั้นเรามันเด็กบ้า บ้ามากๆ ทุกๆอย่างมันหายวับไปตั้งแต่ตรงนั้นเพื่อนสนิทคนแรก วัยเด็กที่มีความสุข หลังจากนั้นพ่อพลอยโกรธเรามากๆจนพลอยเลิกยุ่งกับเรา มันก็สมควรแล้ว เรานึกย้อนกลับไปยังแทบจะรับความเลวร้ายของตัวเองไม่ได้เลย แต่รู้อะไรมั้ย เราอยากย้อนเวลากลับไปตอนนั้นตลอดเลย เราจะไม่หยิกมือพลอยเลือดออก เราจะจะรักษาพลอยเอาไว้ เพราะหลังจากตอนป.3 ที่เราสนิทกัน หลังจากนั้นเราก็ไม่เคยได้สัมผัสคำว่าเพื่อนสนิิทเหมือนที่สัมผัสตอนอยู่กับพลอยอีกเลย ทุกๆอย่างมันห่างเหินและขมขื่นมาก
พลอย เราย้อนเวลาไม่ได้ มันน่าเศร้าจังนะ
SHARE
Writer
Violetgraper
Writer,Reader
I always sink into deep. หนึ่งรอยยิ้มของดอกไม้

Comments