ช่วงเวลา
   เราเคยมี 'ช่วงเวลา' หนึ่งในชีวิตที่ดีมากๆเลยน่ะ มันดีมากตั้งแต่วันที่เราเริ่มชอบเธอเลย 
ช่วงเวลาสำคัญที่สุดของเรา...ก็คือเธอ
ช่วงเวลาที่เธอ "ยิ้ม"

   เราชอบแอบมองเวลาเธอยิ้ม มันไม่มีเหตุผลว่าทำไมเราถึงทำอย่างนั้น ราวกับว่ามีบางอย่างบอกให้เราหันไปมองเธอ เธอเป็นคนยิ้มง่าย เวลาเธอยิ้มเหมือนมีแสงสว่างสว่างเกิดขึ้นหลังตัวของเธอ เรามองเธอได้ทั้งวันเลย เธอเป็นคนมีบุคลิกที่ไม่เหมือนใคร 'เธอน่าค้นหา' ยิ่งรู้จักเธอมันเหมือนโดนดูดเข้าไปในจักรวาลของเธอ

   มีเกมเกมนึงที่เราเอาไว้เล่นในคาบเข้าโบสถ์ที่โรง
เรียน เอาไว้เล่นแก้ง่วงเวลานักเทศน์ขึ้นมาบรรยาย กติกามีอยู่ว่า เมื่อเราจ้องมองที่คนคนนึง ถ้าคนนั้นเขาหันมาสบตาเราตอบ แสดงว่าเราได้ 1 แต้ม นั้นแหละเธอ เราใช้เกมเพื่อเป็นข้ออ้างในการจ้องมองเธอ และมันก็สำเร็จเธอหันมาหาเราแล้ว เราได้ 1 แต้มจากเธอแล้วน่ะ//เยี่ยมไปเลย

   เธอคือช่วงเวลาที่ดีที่สุดเลยน่ะ ได้แอบมองเธอมันเป็นสิ่งที่ทำให้ใจที่เหนื่อยล้าของเราฟื้นขึ้น ยิ่งเวลาเธอยิ้มมาน่ะ ใจเรานี่แทบจะทะลุออกมาเลย มันมีความสุขมาก
.
.
.
แต่มันคงจะถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องลืมมัน:)


                ขอบคุณที่เข้ามาอ่านตัวหนังสือ
                      ที่ดูเพ้อเจ้อของเราน่ะ
                     -๐๘ กรกฎาคม ๒๕๖๒-


จากผู้เขียน : เธอที่ไม่มีจริงในความคิดเรา...แต่มีตัวตน
   


   





   

   

    

   


   





SHARE
Written in this book
เธอในความคิดเรา
'เธอ' เป็นคำนิยามของเรา ที่เราใช้แทนความรู้สึกที่เราต้องการจะสื่อ
Writer
OBJECT
เพ้อเจ้อ
"มันเป็นเพียงตัวหนังสือที่ดูเพ้อเจ้อของเรา"

Comments