ความรู้สึกที่มีต่อคุณ
จริง ๆ ก็พอจะรู้ตัวแหละว่าเป็นคนชอบคนง่าย ปลื้มคนง่าย ใครดีด้วยหน่อยก็ใจบางไปหมดอะ ซึ่งส่วนมากแค่แป๊ปเดียวแล้วความรู้สึกก็หายไป แต่กับ ‘คุณ’ เราไม่เคยคิดเลยว่าจะชอบและรู้สึกได้นานขนาดนี้

มันเป็นความรู้สึกเรื่อย ๆ แต่นานสำหรับเรา

ยังจำได้เมื่อวันตรวจสุขภาพก่อนเข้ามหาลัยเพราะชุดนักเรียนลายสก๊อตที่เด่นกว่าคนอื่นทำให้เกิดคำถามขึ้นในใจว่า ‘มีคนเรียนนานาชาติมาเข้ามอนี้ด้วยหรอวะ’ ไป ๆ มา ๆ ก็ได้รู้ว่าเรียนภาคเดียวกัน สาขาเดียวกันอีก และนั่นน่าจะเป็นครั้งแรกที่เราเจอกัน

ช่วงแรก ๆ ตอนปีหนึ่งนั้นแทบไม่มีอะไร คุณอยู่กับเพื่อนอีกกลุ่มที่เราไม่ได้สนใจจะสนิทหรือแม้แต่พูดคุยด้วย (มองดูแล้วคนละไทป์กันเลย) เราเลยไม่ได้คุยกัน

‘เออ แล้วเรามาสนิทกันตอนไหนวะ’

สนิทได้ยังไง เริ่มจากใครคนไหนไปชวนคุย อยู่ดี ๆ คุณก็มาอยู่ในกลุ่มเดียวกับเราเฉย กลายเป็นเพื่อนสนิทกันซะงั้น

คุณเป็นคนพูดน้อย เข้ากับคนยาก ต่างกับเราที่พูดมากและเฟรนลี่สุด ๆ

จำได้ว่าคุณเงียบมากในตอนแรก ๆ แต่ช่วงหลังกวนตีนเก่งอะ


แล้วทำไมเราถึงรู้สึกกับคุณก็ไม่รู้ ทั้ง ๆ ที่ก็ไม่ใช่สเปคเลย นิสัยก็ไม่ได้โดดเด่น บุคลิก รูปร่าง หน้าตาก็เฉย ๆ มันคือความใกล้ชิดล้วน ๆ เลยหรอวะ แต่คนอื่นในกลุ่มเราก็สนิทพอ ๆ กัน ทำไมต้องคุณด้วย

เป็นใครวะ มาพังทุกสเปคในใจหมด

คงเพราะการที่เรา ‘เป็นเพื่อนกัน’ ทำให้มีโอกาสทำอะไรหลาย ๆ อย่าง ทำให้มีช่วงเวลาดี ๆ และทำให้เราคิดเข้าข้างตัวเอง


‘สรุปแล้ว จะทำยังไงกับความรู้สึกนี้ดีวะ’



(จบ.)

รูปปก: ตอนที่เราเดินเรื่อยเปื่อยอยู่กับคุณและเพื่อน ๆ 

SHARE
Writer
wishmehappy
10% be myself 90% lose to you
มนุษย์ที่กำลังเคว้งคว้าง และปรารถนาที่จะค้นพบความสุขของตัวเอง

Comments