ถึง ความรักของฉัน
วันนี้ฉันไปหาหมอจอมมา
เขาเหมือนไม่เข้าใจอะไรฉันสักอย่าง
วันนี้เห็นคุณด้วย...เห็นคุณด้วยล่ะคนดี
คุณใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสีดำ
ฉัน...โรคจิตไปรึเปล่านะที่แอบถ่ายรูปคุณมา
ฉันรักคุณเหลือเกิน รักเหลือเกิน
อยากจะหึงหวงคุณ
อยากจะกลืนกินคุณเข้าไป ขังคุณไว้ไม่ให้ใครเห็น
อยากจะครอบครองคุณไว้เพียงผู้เดียว
มันเป็นรักโรคจิตของฉัน...
เพราะฉันไม่ใช่คนปกติ
ฉันจึงต้องรักคุณในแบบนี้
ฉันห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้เลย
อยากเห็นน้ำตาของคุณ...
มันคงน่ารักน่าดู
อ้อนวอนฉันสิ ขอร้องให้ฉันให้คุณอีกสิ
ฉันทำให้คุณทรมานได้มากกว่าที่คุณคิดนะที่รัก
ฉันชอบเห็นคุณเวลาแสดงอารมณ์แบบมนุษย์ปกติมากกว่าตอนที่คุณเอาแต่ทำหน้าตึง
ตอนที่คุณยิ้ม
ตอนที่คุณหงุดหงิดฉัน
ตอนที่คุณโกรธฉันจนแทบบ้า
ให้ตาย...ฉันรักคุณชะมัด
ฉันร้องให้คุณจนไม่เหลือเสียงแล้ว
ฉันร้องไห้ให้คุณจนหมดน้ำตา
ตาคุณแล้วที่จะกรีดร้อง
ถึงตาคุณแล้วที่จะร้องไห้ให้ฉัน
อ่า...ดูโรคจิตชะมัด
แต่ทำไงได้ ฉันชอบมันนี่
ฉันชอบเสียงของคุณ เสียงหวานๆราวกับนกน้อย
คอของคุณๆที่น่าขบกัดให้เป็นรอยแดง
ริมฝีปากคุณน่ะ มอบให้ฉันเถอะนะ
ฉันจะมอบจูบแรกของฉันให้คุณ
ฉันจะขบริมฝีปากคุณ ค่อยๆขบไปทีละเล็กน้อย
ก่อนจะประกบริมฝีปากเราเข้าด้วยกัน
ฉันจะขึ้นคร่อมตักคุณ อยู่เหนือตัวคุณ
ปลดอาภรณ์คุณอย่างเบามือจนคุณไม่รู้สึกถึงมัน
เป็นของฉันง่ายๆเถอะนะคนดี
แล้วคุณจะไม่เจ็บปวด คุณจะมีแต่ความสุข...
อ่า...สวยเหลือเกิน
คุณเป็นเทพธิดาตกลงมาจากสวรรค์รึเปล่านะ
ให้ฉันได้ลิ้มรสคุณนะ
ให้ฉันได้ทรมานคุณด้วยความสุขนะ
คุณช่างหอมหวานล่อตาล่อใจฉันเหลือเกิน

ภายนอกฉันดูเป็นคนธรรมดา
ภายในฉันปั่นปวนราวกับพายุเมื่อพบเจอคุณ
ฉันชอบความรุนแรงนะที่รัก

แต่ฉันจะยอมอ่อนโยนก็ได้เพื่อคุณ
เพื่อคุณ...




SHARE
Written in this book
จดหมายถึงคุณ
เสมือนกล่องรวบรวมจดหมายที่เขียนถึงคุณแต่ไม่ได้ส่งไป
Writer
peachful
patient
คนคิดมาก

Comments

J12E
5 days ago
🤯🤭😖
Reply