พรุ่งนี้...วันจันทร์
บางทีก็แอบสงสัยว่าทำไมวันจันทร์มันมาบรรจบได้เร็วขนาดนี้ ทำไมวันหยุดมันผ่านไปเร็วเหลือเกิน แต่คิดดูอีกทีให้มันผ่านไปเร็วๆก็ดีเหมือนกัน 

พรุ่งนี้กับการทำงานใหม่ของอาทิตย์ที่สองแต่ยังคงอยู่ในบ.เดิม ถามว่าความรู้สึกตอนนี้เป็นยังไง เราก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่รู้แม้กระทั่วเวลาที่จะได้อยู่ที่นี่จะเหลืออีกกี่วัน แล้วถ้าถามว่าอยากทำงานที่นี่ต่อไหม ? เราก็ไม่รู้อีกหน่ะแหละ (เราดูเป็นกากๆมากเลยเน้อะ ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองสักอย่าง) ตอนนี้จะเขียนอะไรต่อยังไม่รู้เลย...

นี่มันเพิ่งจะเดือนที่สองที่มาอยู่กรุงเทพเอง ทำไมรู้สึกนานจังแฮะ นานจนอยากกลับบ้าน ช่วงนี้เรากลับมาคุยกับตัวเองบ่อยมากว่าจุดประสงค์ในการมาที่นีาของเราคืออะไร ? เราลองหลับตาแล้วฟังเสียงหัวใจเราก็ได้คำตอบว่าเรามาเพื่อหาประสบการณ์ ถึงมันจะล้มเหลวไม่เป็นท่าแต่มันก็คือประสบการณ์และบทเรียนชั้นดีของเราเลยหล่ะ เฮ้ออออ ชีวิตที่ยิ่งโตมันยิ่งทุลักทุเลจังแฮะ 

สิ่งเดียวที่พอจะทำได้ในตอนนี้คือทำสิ่งที่ต้องทำให้ดีที่สุด ผลจะออกมาเป็นยังไงก็ขอให้เชื่อว่าตัวเองทำดีที่สุดแล้วนะ อย่าร้องไห้บ่อยนักล่ะ หัวเราะกับความห่าเหวที่กำลังเจอให้ได้นะเว้ย ชีวิตแกยังต้องเจออะไรอีกเยอะ มีความสุขให้เยอะๆ ทำสิ่งที่อยู่ตรงให้ดี ผลลัพธ์ช่างแม่งมันเน้อะ 

สู้เว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

สู้

สู้

:)


SHARE
Written in this book
Work Life :)
Writer
Jaegunn
นักเล่าเรื่อง
แด่ทุกเรื่องราวในชีวิต ขอจงยิ้มให้กับทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้นนะ :)

Comments