ไม่ลืม
นั่งกินโกโก้ ในร้านกาแฟ..

หวานน้อย อร่อยมาก เหมือนเดิม
จากร้านธรรมดาๆ
ตอนนี้ กลายเป็นร้านยอดนิยม ในย่านนี้
ที่มีลูกค้า เวียนเข้า ออก ไม่ขาดระยะ

เสียงเพลงเบาๆในร้าน ทำให้ผ่อนคลาย
และอยากเอนหลัง ผึ่งพุง นานๆหน่อย

เนื้อเพลงท่อนหนึ่ง ลอยเข้าหู
“อยากจะลืม เรื่องราววุ่นวายในชีวิต
เรื่องราวที่ยังวนเวียนทำให้คิด
ถึงวันนั้นยังไม่จางไป”.....

ในขณะที่นั่งปล่อยลมหายใจ
ให้ล่องลอยไป กึ่งหลับกึ่งตื่น..

เสียงเพลงก็สะกิดใจ ให้ฮัม ไปตามเพลงเบาๆ
“มันคงไม่ยากเย็นเท่าไรถ้าวันนี้ไม่มีเขา
และคงไม่ยากเย็นอะไร ถ้าพรุ่งนี้มีเพียงเรา..คนเดียว”

และเพลงก็ขุดคุ้ย ต่อมความทรงจำในใจ
“ลืม”
เพลงที่ใครคนหนึ่ง เคยส่งให้ ทาง MSN
มันนานมากแล้วเนอะ
นานจนระบบMSN มันล่มสลายไปแล้ว
ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

รู้ตัวอีกที FB , LINE , IG ก็เข้ามาแทรกซึมช้าๆ
จน MSN หายไป ...

คงเหมือนกับ....เธอ
ที่ถูกเวลากลืนกลบ ลบเลือนหายไป...
จากชีวิตฉัน 

ตอนไหนก็ไม่รู้ ไม่ทันได้รู้สึก
รู้ตัวอีกที ..

เธอก็...
ทิ้งร่องลอยจาง ในใจไว้ให้ “ไม่ลืม”


SHARE

Comments