I wouldn’t know any better than you

               ห้ามตัวเองไม่ให้เข้ามาเขียนอีกแต่ก็ไม่ได้ตลอดรอดฝั่งอยู่ดีอะ5555555  แต่ยังไงเธอก็ไม่เข้ามาอ่านอยู่แล้วแหละเนอะ วันที่เธอโทรมาคือตกใจนึกว่าไปทำอะไรให้เธอโกรธ พอคุยก็เลยดึงเสียงแต่พอทักไปถามในไลน์อีกทียิ่งทำให้รู้ว่าไม่ขยับเลย บอกตัวเองกี่ครั้งว่าออกไปจากตรงนี้ได้แล้วแต่ก็ออกไปไม่ได้สักที ที่เจอกันก็อยากได้ยิ้มจากเธอ กลับกันกลายเป็นเราไม่กล้ามองหน้าด้วยซ้ำเพราะไม่รู้เธอจะมองด้วยสายตาแบบไหน กลัวไปหมดได้แค่รีบเดิน นี่ช่วงสอบแล้วอยากอ่านหนังสือแบบขยันๆแต่ก็ไม่มีไฟเลย อยากได้กำลังใจจากเธอแต่ไม่ไปรบกวนขนาดนั้นแน่ๆ 


           ที่บอกไปทั้งหมดก็แค่อ้อมๆไม่บอกว่าคิดถึงนั่นแหละ555555  ถึงยังไงก็ยินดีด้วยที่เธอมีความสุขแล้วตอนนี้ ไว้เจอกันไว้คุยกันถ้ามีโอกาสนะ  
      
                                -bye2
SHARE
Writer
mklii
Writer
ฉันจะเป็นเพียงลมที่พัดผ่านไป

Comments