เพื่อนที่ชื่อ Storylog
ต้องบอกว่าผมเคยเป็นคนที่เข้ามาเขียนใน Storylog เกือบทุกวันเมื่อนานมาแล้ว...
และดีใจทุกครั้งที่มีคนเข้ามาอ่านจำนวนไม่น้อย...
แถมดีใจเป็นพิเศษ ถ้าบทความไหนได้ Staff picks ซึ่งแปลว่าเรื่องนั้นมันน่าสนใจหรือน่าดึงดูด...
.
จนกระทั่ง ด้วยงานที่มีอยู่ บวกกับเวลาที่ไปทำ Podcast และอื่น ๆ อีกมากมาย...
จึงทำให้ไม่มีเวลาเข้ามาเขียนที่นี่บ่อยเหมือนเดิม...
วันเวลาก็ผ่านไปเรื่อย ๆ รู้ตัวอีกทีก็ 2 ปีแล้ว...
.
จนวันนี้เองได้เห็นคุณ Pippo Founder ของ Storylog ได้เขียนใน Page และ Share ใน Facebook ส่วนตัวว่ากำลังคิดว่าจะทำ Storylog ต่อดีไหม...
.
เพราะไม่ได้ทำมานานแล้ว และแถมทำไปก็มีแต่ค่าใช้จ่าย...
.
พออ่านเสร็จแล้ว รีบเขียนตอบว่า ทำเถอะครับ ถ้าพอช่วยอะไรได้ ขอให้บอก...
.
คืออ่านแล้วมันได้อารมณ์เหมือนคนที่มีแฟนอยู่ แต่ทิ้งขว้าง ไม่สนใจเขามานานถึง 2 ปี แล้ววันหนึ่งแฟนคนนั้นเดินมาบอกเราว่า เราไม่ไหวแล้วล่ะ เราต้องไปแล้วนะ ขอให้โชคดี...
.
ดราม่าประมาณนั้น...
.
แต่ยิ่งอ่าน Comment ผมเดาว่าคุณ Pippo น่าจะทำต่อแหละ อ่านแล้วซึ้งแทน Founder เลย 
.
บางคนบอกว่า Storylog เหมือนร้านกาแฟที่เราเข้าไปนั่งกินกาแฟเป็นประจำ บางคนบอกว่า Storylog ทำให้เขาได้เป็นนักเขียน บางคนบอกเป็นที่ระบาย ฯลฯ
.
สำหรับผม ผมว่า Storylog เป็นเพื่อนคนหนึ่ง เพื่อนที่มีแต่รับฟัง และเปิดโอกาสให้ผม เขียนเล่าอะไรตั้งมากมาย
.
ไม่รู้สิครับ เอาเป็นว่าถ้า Storylog ยังอยู่ต่อไป ผมจะกลับมาเขียนให้บ่อยขึ้น..
.
และถ้าช่วยอะไรได้จริง ๆ บอกมาได้เลยนะ...
.
อยากบอกเพื่อนแค่นี้แหละ
SHARE
Writer
Nopadol
Writer Professor
ศาสตราจารย์ สาขาบริหารการปฏิบัติการคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

Comments