(A2) ใจของฉัน ที่ไม่ใช่ของฉัน


ฉันมักถามตัวเองอยู่เสมอ
ว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมามันคือ
 "ความรัก" ใช่ไหม?
เสียงจากความรู้สึกของฉันมันบอกว่าใช่!!
ถ้าหากมันไม่ใช่เพราะ " รัก "
แล้ว....
ทำไมต้องหึง หวง ทุกครั้งที่เขาดูสนิทกับผู้หญิงคนอื่น
ทำไมต้องกังวลทุกครั้งที่เขาหายไป
ทำไมต้องหวั่นไหวเวลาที่เราไม่เข้าใจกัน
ทำไมต้องร้องไห้ เสียใจ ทุกครั้งเวลาที่เขาดูเหมือนไม่แคร์
ทำไมต้องเสียความรู้สึกทุกครั้งที่เขาโกหก 
ทำไมต้องใจบาง ทำไมต้องแคร์
ทำไมต้องรู้สึกผิดหวัง เวลาที่เขาไม่สนใจ
ทำไมต้องเอาแต่คิดมาก เรื่องเขามากขนาดนี้ ทั้งๆที่บางทีเขาก็ไม่ได้ทำอะไร ไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ
กลัวไปหมดทุกอย่างกลัวว่าเขาจะไม่รัก
กลัวว่าเขาจะไม่ชอบ
กลัวว่าเขาจะไม่สบายใจ
กลัวว่าเขาจะเปลี่ยนไป
กลัวว่าเขาจะไปรู้สึกดีกับคนอื่นมากกว่าความพยายามที่ฉันตั้งใจทำพยายามเป็นคนที่ดีกว่าเดิม
พยายามช่วยเติมเต็มสิิ่งที่เขาขาด
พยายามจะเข้าใจ ในสิ่งที่ไม่เข้าใจ
พยายามย่อมรับในข้อเสีย
พยายามทุกอย่างเพื่อให้เขาประทับใจ
พยายามทุกอย่างเพื่อให้ทุกอย่างมันดีที่สุด
พยายามจะเป็นทุกอย่างของเขา
พยายามจะเป็นส่วนหนึ่งของเขาเเต่กับลืมไปว่า "คนที่ใช่" ไม่ต้องพยายามแต่มันก็ดีีกว่าที่่่่่่ฉันไม่พยายามอะไรเลยกับ "ความรัก" ครัั้งนี้
แล้วสำหรับเธอนี่คือ "ความรัก" หรือเปล่า?

หลายครั้งที่ฉันบอกตัวเองว่า "พอได้แล้ว"
แต่เหมือนกับว่ายิ่งหนี ก็ยิ่งไปไหนไม่พ้น
ฉันไม่ชอบเวลาตัวเองที่เป็นแบบนี้เลย เหมือนไม่ใช่ฉันคนเดิม ไม่ใช่ฉันที่เข้มแข็ง ไม่ใช่ฉันที่เด็ดเดี่ยว อีกต่อไป ตอนนี้ฉันเป็นเพียงแค่คนที่อ่อนไหว ฉันมันอ่อนแอ ห่วยจังเนอะ 

เพียงเพราะความรู้สึึกที่เรียกว่า "รััก"ทำให้ฉันต้อง "ยอม" 
หัวใจของฉัน ที่มันไม่ใช่ของฉันอีกต่อไป


SHARE
Written in this book
A21SEP
ความรู้สึกที่ไม่อยากลืม ไม่อยากลืมว่า "ครั้งหนึ่ง" เราเคยรักกัน อยากเก็บไว้อ่านในอนาคต :)
Writer
Evefiiz_Ju
etc.
บันทึกโง่ๆ ของผู้หญิงตัวกลมๆ เสียงเล็กๆในความรู้สึก

Comments