เราจะเป็นแบบนี้กันไปถึงเมื่อไหร่คะ
“เราจะเป็นแบบนี้กันไปถึงเมื่อไหร่คะ” เรางัวเงียถามเขาตอนเกือบรุ่งสางวันนั้น
“น้องก็ไม่รู้คับพี่” เขาตอบขณะล้มตัวลงบนที่นอน
“ขอกอดหน่อย ได้ไหมคะ” เราอยากอ้อนเรื่อยไป
“ได้คับ” แล้วเราก็กอดตัวอุ่นๆ นั้นจนหลับไป 

เช้าวันพุธที่ 26 มิถุนา มีคนบอกให้ปลุก 8 โมงเช้า .. แต่งอแงเหลือเกินเพราะง่วง และคงเหนื่อยมาก
“งือ อย่าเกาะแกะ ง่วง” แล้วล้มตัวลงนอนอีก..นิสัย งอแงตอนง่วงนอนไม่เคยเปลี่ยน
 .. จนกระทั่งมีข้อความมาว่าไม่มีงานเช้า
“เย้ ไม่มีงานเช้าแล้ว.. ขอนอนด้วยนะคับ” แล้วซุกตัวเข้าใต้ผ้าห่มใกล้ๆ เรา

ปล่อยให้เขานอนเต็มที่ แล้วกอดเขาไว้อย่างนั้น หลับไปด้วยกัน จน 10 โมงเช้า เราตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์
“ต้องไปทำงานแล้วพี่ ตั้ง... คับ” เขาเอื้อมมือมากอดตอนออกจากห้อง เราหอมลาเหมือนทุกครั้ง แก้มซ้าย ขวา หน้าผาก ปาก.. 
“เจ็บนิ้วคับ โดนประตูหนีบ” กดเปิดประตูไม่ได้แล้วพูดพร้อมกับเอานิ้วโป้งให้เราดู รอยช้ำเยอะทีเดียว
“ไปโดนประตูที่ไหนหนีบมาคะ” เราถามขณะเปิดประตูให้เขา
“ที่บ้านคับ เมื่อคืนตอนปิดประตู... ไว้เจอกันใหม่นะพี่” 

เราบ๊ายบายส่งเขากลับเหมือนทุกที
เรามีความสุขเสียจริง อยากกอดจน 10 โมงเช้าทุกวันเลยค่ะ~

28 มิถุนา “พี่ครับ มีเรื่องรบกวนหน่อยครับ พี่ข่วยรับน้องที่ศูนย์รถ แล้วไปส่งที่ออฟฟิสได้ไหมครับ” เสียงแว่วมาตามสาย“ได้ค่ะ”
“กำลังออกจากบ้านแล้วครับ”
เราดีใจที่สุดที่เขาขอให้ไปรับส่งแบบนี้

“พี่รออยู่ที่บ้านเลยครับ เดี๋ยวไปหาตอนไปรับรถ”
2-3 วันมานี้ มันสุขจนล้นเลยล่ะ .. เขาน่ารักที่สุด
“เป็นแบบนี้ดีแล้ว พอไม่ตามใจพี่ก็งอนแบบนี้งัย พองอน ก็มาง้อ ถ้ามาทุกทีที่อยากให้มา พี่ก็เบื่ออีก ใช่ไหม”
“ชอบไหมครับ” ประโยคนี้ก้องอยู่ในหูตลอดเวลา
“ชอบค่ะ” 
เขาก้มตัวหอมแก้มเราเบาๆ ดูรักใคร่ อบอุ่นไปถึงหัวใจ เราไม่ลืมหอมแก้มก่อนเขากลับเหมือนทุกที

“หอมแก้มหน่อย” เราแค่อยากอ้อนเขาไปเรื่อยๆ
เขาบรรจงหอมแก้มซ้าย ขวา หน้าผาก และปาก แบบเดียวกัน เรากอดเขาไว้แล้วบอกเขาเบาๆ ว่า “รักนะคะ” 

รักมากขึ้นทุกวัน....

แล้วเราก็ทำลายความสัมพันธ์อีกครั้งเพียงชั่วข้ามคืน “เราพอแค่นี้นะคะ พี่ขอจบเอง”เราไม่อ่านข้อความ ไม่รับโทรศัพท์ ผ่านไป 1 วัน 
..แต่สุดท้ายฉันเองนั่นแหละที่ทำไม่ได้
“โทรมาวันก่อน มีอะไรรึป่าวคะ”
“อ๋อ จะเอาตุ๊กตาไปให้คับ เป็นที่ระลึกงัย แต่ไม่เจอกันแล้วทำงัยดี”
“พี่เดินทางบ่ายค่ะ”
“งั้น เช้านี้ผมเอาไปให้เลยคับ”
เขามาถึงด้วยหน้าตาบึ้งตึง ในมืออุ้มตุ๊กตาหมีสวมเครื่องแบบสีขาว ดูน่าเอ็นดู

“ผมอยู่ไม่นานนะพี่ ต้องไปทำงาน” สรรพนามแทนตัวจะเปลี่ยนจาก “น้อง” เป็น “ผม” เมื่อโกด
“ขอบคุณค่ะ ขอหอมหน่อย”
“ไม่อ่ะ เดี๋ยวลิปสติกติดแก้ม” เล่นตัว
“นะ หอมขอบคุณทีนึงค่ะ”
“อ่ะ ก็ได้” ยื่นแก้มมาให้หอม เราเขย่งตัวขึ้นหอมแก้มคนตัวสูงๆ นั้น
“เราไปต่อกันนะคะ”
“ไม่อ่ะ พี่บอกไม่เอาแล้ว ก็พอ จะทนเสียใจซ้ำๆ ทำไม แล้วถ้าพี่น้อยใจขึ้นมาอีกอ่ะ”

“เราไม่มีสิทธิ์หึงหวงกันไม่ใช่เหรอ ในเมื่อผมไม่มีสิทธิ์หึงหวงพี่ แล้วพี่มีสิทธิ์อะไรในตัวผม มีสิทธิ์อะไรหึงหวงผม พี่ทำเหมือนผมเป็น.*... ไม่ไช่ว่าซื้อของให้แล้วจะทำอะไรกับผมก็ได้ ถ้าผมอยากได้ของผมซื้อเองก็ได้ ผมมีการมีงานทำมีเงินเดือน ไม่ได้มาเกาะ เวลาเที่ยวใช่พี่ให้อิสระกับผม แต่นี่งัย พี่ก็มาพูดเสียใจทีหลัง”

“ถ้าไม่อยากไปต่อ แล้วเอาตุ๊กตามาให้พี่ทำไมคะ”
“เดี๋ยวนะพี่ รอให้ผมใจเย็นกว่านี้ก่อน ต้องทำงานแล้วครับ”
บางทีเราก็มีสิทธิ์แสดงความรู้สึกใช่ไหม ถึงแม้มันจะทำลายความสัมพันธ์




SHARE
Writer
Cloverleaf
Dreamer🌟💛
เราจะฟังความฝันของเธอไม่รู้จักเบื่อ จะอยู่ฟังความฝันกับเราไหม เราจะแวะมาที่นี่ เวลาที่เราคิดถึงใครบางคนจนทนไม่่ไหว เราไม่รู้หรอกว่าความไม่จริงใจเป็นยังงัย เพราะเราไม่เคยไม่จริงใจกับใครเลย

Comments