[Fic] Snowy Flower (Chaeyeon×Eunbi) ~2~
เมื่อถึงเวลาตามที่นัดกันไว้ตอนมื้อเที่ยง  ร่างโปร่งก็ขับยานพาหนะสีดำคู่ใจที่ใช้อยู่เป็นประจำมาจอดรับแฟนสาวที่หน้าร้านของเธอ  แล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านของหญิงสาว

"กลับมาแล้วค่ะคุณแม่ ดูสิเบลล์พาใครมาด้วย"

"อ้าวชาร์มลูก ไม่ได้เจอกันนานเลย"

"สวัสดีค่ะคุณแม่"

"ทำไมจะมาไม่บอกแม่ก่อน จะได้เตรียมของที่ชาร์มชอบไว้ด้วย"

"เซอร์ไพรส์ไงคะ ไปกินข้าวกันเถอะค่ะเบลล์หิวแล้ว"

"วันนี้ก็กินของโปรดเจ้าเบลล์ไปก่อนแล้วกันนะชาร์ม"

"ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ ชาร์มกินได้หมดเลยค่ะ"


ทั้งสามประจำอยู่ที่โต๊ะอาหารที่อยู่ติดกับครัวถัดจากห้องนั่งเล่นไป มื้อเย็นในวันนีี้เป็นไปอย่างครึ้กครื้น ปกติเวลาที่ชาร์มว่างจากงานก็มักจะแวะเวียนมาฝากท้องกับอาหารฝีมือคุณแม่บ่อยๆ แต่พักหลังมานี้ด้วยงานที่เร่งรัดและปัญหาทางธุรกิจทำให้เขาไม่มีเวลาว่างปลีกตัวออกมา



"ช่วงนี้งานยุ่งเหรอลูก เจ้าเบลล์มาบ่นให้แม่ฟังอยู่เรื่อยเลย"

"แม่อย่าเผาหนูสิคะ"

"ก็เห็นบ่นงุ้งงิ้งๆอยู่ทุกวัน  พักผ่อนบ้างนะลูกแม่เป็นห่วง"

"ช่วงนี้งานมีปัญหานิดหน่อยค่ะ ก็เลยยุ่งๆ แต่หลังจากนี้ก็น่าจะว่างแล้วค่ะ"

"ดีแล้วลูก จะได้พักบ้าง"

"เดี๋ยวเบลล์เอาจานไปล้างก่อนนะคะ"

"เดี๋ยวให้เมแกนจัดการก็ได้ หนูนั่งคุยกับชาร์มเถอะ"

"เดี๋ยวแม่ไปเอาผลไม้มาให้ทานนะ"

"ขอบคุณค่ะ"








เวลาล่วงเลยมาจนดึกดื่นพอสมควร  ชาร์มที่มีเอกสารที่ต้องเคลีย์ก่อนการประชุมเช้าวันนี้จึงขอตัวกลับก่อน


"แป็บนึงนะชาร์ม" หลังจากหญิงสาวเดินมาส่งที่รถและยื่นสูทให้กับร่างโปร่ง เธอก็ขอให้เขาหยุดรอเธอสักครู่ก่อนจะวิ่งหายเข้าไปภายในบ้าน


ร่างบางไม่ได้เดินไปไหนหากแต่เข้ามาหาคุณแม่ของเธอที่อยู่ภายในครัวหลังจากชาร์มลาขอตัวกลับคอนโด


"แม่คะวันนี้เบลล์ขอ..."

"ไปนอนกับชาร์มเถอะลูก แม่รู้ว่าหนูเป็นห่วง ช่วงนี้ไม่ค่อยได้พักแล้วนี่ก็ดึกแล้วด้วยนั่งรถไปเป็นเพื่อนชาร์มเถอะ" ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบคนเป็นแม่ก็ตอบกลับมาทันที ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าลูกสาวจะขออะไร ในเมื่อเธอเลี้ยงเขามาคนเดียวตั้งแต่เด็ก


"ขอบคุณนะคะแม่" หญิงสาวพูดก่อนโผเขาหอมแก้มแม่เธอฟอดใหญ่ แล้วเดินไปหยิบกระเป๋าใบเดิมที่ใช้วันนี้ที่เธอวางมันเอาไว้ที่ห้องนั่งเล่น


"ไปแล้วนะคะ"


"เดินทางปลอดภัยนะลูก" จริงๆเลยน้าเจ้าลูกคนนี้






ร่างโปร่งที่ยืนรออยู่ที่ประตูถึงเกิดอาการงุนงง เมื่อร่างบางที่หายเขาไปในบ้านออกมาพร้อมกระเป๋าถือ


"ไปกันเถอะค่ะ"

"คะ?"

"ไปกันเถอะค่ะ ดึกแล้ว"

"..."

"ไม่ต้องมาทำหน้างงเลย วันนี้เบลล์จะไปนอนด้วย"

"จริงเหรอคะ" จากความงุนงงแปรเปลี่ยนเป็นสายตาลุกวาว

"จริงค่ะ ไปกันได้แล้ว"




เป็นแบบนี้อยู่บ่อยครั้งที่เวลาชาร์มงานยุ่งเขามักจะเลือกนอนที่คอนโดแทนที่จะกลับบ้านเพราะคอนโดตั้งอยู่ใกล้กับที่ทำงานมากกว่า และการอยู่คอนโดนั่นทำให้ไม่มีใครคอยบังคับให้เขาทานอาหาร เมื่อก่อนก็มีอเล็กซ์คอยดูและให้ แต่พอวาเนสซาขยายธุรกิจเสื้อผ้าของเธอ ชาร์มก็ให้อเล็กซ์ที่เป็นมือขวาของเขาไปช่วยวาเนสซาแทน



คอนโดที่ชาร์มมาพักบ่อยๆ ก็ไม่ใช่ของใครที่ไหนคอนโดโครงการนี้เป็นของเขาเองแหละ ช่วงที่เธอขึ้นเป็นประธานบริษัทมานี้ค่อนข้างจะมีงานเยอะ แถมคู่แข่งทางธุรกิจก็คอยจ้องจะเล่นงานเขาอยู่ตลอดเวลา จะให้ไปอยู่คอนโดของคนอื่นแถมระบบความปลอดภัยมีมากน้อยแค่ไหนก็ไม่รู้ แบบนั้นฉันไม่เอาชีวิตไปเสี่ยงกับอะไรแบบนั้นหรอก



คอนโดที่นี่มีระบบความปลอดภัยเหมือนกับที่อื่นสำหรับผู้อยู่อาศัยรายอื่น แต่สำหรับของชาร์มแล้ว จะมีลานจอดรถและลิฟต์ส่วนตัวที่ใช้ได้แค่ไม่กี่คน และห้องของเธอเองก็เป็นระบบสแกนลายนิ้วมือที่มีแค่เธอกับวาเนสซาเท่านั้นที่สามารถเข้าห้องนี้ได้





ร่างโปร่งนั่งเคลียร์งานอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ ง่วนอยู่กับการตรวจเช็คเอกสารและสัญญาต่างๆสำหรับการประชุมในเช้าวันพรุ่งนี้มาซักพัก ด้วยความที่ทำงานมาทั้งวัน ความเมื่อยล้าจึงมาเยือนเจ้าตัวจึงละออกจากกองเอกสารที่พึ่งตรวจเสร็จเพื่อพักสายตา 


เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เบลล์เดินเข้ามาหาที่ห้องพร้อมกับแก้วในมือ

"ดึกแล้วดื่มนมอุ่นๆ ซักหน่อยนะคะ"

"ขอบคุณค่ะ"

"เดี๋ยวเบลล์นวดให้นะคะ" ร่างเล็กพูดจบก็เดินอ้อมโต๊ะไปยังด้านหลังของเก้าอี้ ใช้มือเล็กบีบนวดบริเวณไหล่และท้ายทอยให้อีกคนผ่อนคลายขึ้น

"ดีขึ้นมั้ยคะ"

"สบายขึ้นเยอะเลยค่ะ"

"ไหนดูซิ ช่วงนี้ใต้ตาคล้ำมากเลยนะคะ" เบลล์ก้าวไปยืนอยู่ด้านหน้าของร่างโปร่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวโปรด พร้อมใช้มือสองข้างจับใบหน้าอีกฝ่าย ลูบนิ้วไปมาอย่างเบามือบริเวณรอยคล้ำที่ว่า ช่วงนี้คนรักของเธอค่อนข้างซูบผอม เพราะงานที่ค่อนข้างยุ่ง คงไม่ค่อยได้ดูแลตัวเอง



"ก็ช่วงนี้งานเยอะนี่คะ เบลล์ก็รู้" ชาร์มพูดพร้อมดึงร่างเล็กให้นั่งลงบนตักของตน นั่นทำให้กายของทั้งคู่ใกล้ชิดกันมากขึ้น ร่างบางด้านจึงเปลี่ยนจากมือที่ลูบใบหน้าเป็นวงแขนที่คล้องคออีกคนแทน


"ขอบคุณที่คอยดูแลตลอดเลยนะคะ"

"ชาร์มเป็นแฟนเบลล์นี่คะ ถ้าไม่ดูแลชาร์มจะให้ไปดูแลใครที่ไหนหละ"


"ขอบคุณที่ อุ๊บ" ไม่ปล่อยให้คนด้านล่างได้พูดต่อ ร่างเล็กประกบริมฝีปากทาบทับส่วนเดียวกันของอีกฝ่าย มอบจูบที่นุ่มนวลไม่แพ้รสกาแฟฝีมือเธอ ร่างสูงละจูบออกจากริมฝีปากบางสีแดงระเรื่อ ไล่จูบไปตาสันกรามลงไปถึงซอกคอ สดดมกลิ่นสบู่อ่อนๆผสมกลิ่นเฉพาะตัวของคนด้านบน ความหอมที่ได้กลิ่นกี่ครั้งก็ไม่มีวันเบื่อ มือข้างหนึ่งก็รั้งเอวคนด้านบนเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างถูกยกขึ้นมาบีบคลึงหน้าอีกอวบอิ่ม ผ่านเสื้อยืดสีขาวตัวบาง ไม่ใส่บราอีกแลวเหรอ ก็เข้าใจว่าปกติไม่ชอบให้บรานอนเพราะบอกว่ามันอึดอัด แต่ทุกครั้งที่ได้เห็นมันก็อดตื่นเต้นไม่ได้ ก็อีกคนมี Sex appeal สูงขนาดนี้ จะต้านทานไหวได้ยังไง


และความอดทนเส้นสุดท้ายขาดลงเมื่อร่างเล็กด้านบนกระซิบลงที่ข้างหู

ดื่มนมก่อนนอนหน่อยมั้ยคะ
ชาร์มเลิกเสื้อคนด้านบนขึ้น เพราะถ้าจะปิดไว้แบบนี้เกรงว่าจะเปียกจนต้องเปลี่ยนเสื้อใหม่ล่ะสิ แล้วก็เผลอจ้องนานจนโดนอีกคนเอ็ดเอา


"จะจ้องกันอีกนานมั้ยคะ"

"ก็เบลล์สวยขนาดนี้ขอมองนานๆไม่ได้เหรอ"

"เค้าก็เขินเป็นนะ"


"งั้นนมในแก้วไว้ก่อนละกัน ตอนนี้ขอกินนมสดก่อนนะคะ" พูดจบก็ซุกหน้าเข้ากับอกใช้ปากครอบครองดูดดุนเม็ดทับทิมแสนหวาน ร่างบางก็แอ่นอกให้ทารกน้อยที่หิวกระหายดื่มกินได้ง่ายขึ้น มือคู่สวยขยุ้มอยู่ในกลุ่มผมของอีกคน แอร์ที่ทำงานอยู่เหมือนจะไม่่่่่่่่ได้ช่วยให้ร่างกายเย็นลงได้เหงื่อที่ผุดขึ้นตามรูขุมขนของร่างกายทั้งสองคือหลักฐานในความเร่าร้อนของการกระทำในครัั้งนี้


"ไปนอนกัน...ถ..เถอะนะคะ" ร่างบางพูดพร้อมเสียงสั่นเครือ คนด้านล่างยังคงไม่สนใจเสียงพูด ก้มหน้าขบเม้มบีบคลึงอยู่แบบนั้น

"พรุ่งนี้ชาร์มมีประชุมนะคะ"

"อีกนิดนึงไม่ได้เหรอคะ" อีกคนเงยหน้าพูดพร้อมส่งสายตาออดอ้อนไปยังร่างเล็ก


อย่ามาอ้อนกันแบบนี้สิ ตัวเองนั่นแหละที่จะแย่ถ้าไม่หยุดแค่นี้น่ะ


"ดื่มนมในแก้วแล้วไปแปรงฟันนอนนะคะ" นี่เธอมีแฟนหรือมีลูกเนี่ย ท่านประธานที่ดูสุขุมอบอุ่น เวลาอ้อนน่ะกลายเป็นเด็กไปเลยนะ


"ก็ได้ค่ะ" ชาร์มพูดพลางใช้มือข้างที่ว่างปัดผมที่ปรกหน้าคนรักออก แล้วหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ก่อนจะบอกให้อีกคนไปนอนรอที่เตียง ส่วนตัวเองก็ยกนมขึ้นดื่มจนหมด แล้วไปจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จ


เตียงขนาดใหญ่กลางห้องนอนที่มีแสงไฟสลัว ร่างสูงเดินกลับมาหลังจากเสร็จกิจก็พบกับร่างบางที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ชาร์มซุกตัวลงภายใต้ผ้าห่มสวมกอดอีกคนเอาไว้ 


"หลับแล้วเหรอคะ"

"ยังค่ะ" ร่างบางขยับตัวหันหน้าเข้าหาคนรักแล้วซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดอีกคน

"งั้นนอนกันเถอะค่ะ ฝันดีนะคะ" พูดจบก็จุมพิตลงบนหน้าผากมนของคนตัวเล็กกว่า แล้วกระชับกอดให้แน่นขึ้น

"ฝันดีค่ะ"

















ตอนที่ 2 มาแล้วนะคะมาพายเรือ #แชบี ไปด้วยกันเถอะค่ะ เคคอนเมกามันดีมากค่ะ เสียงเจ้าหมีแชนพูดอิ้งคือดีมากแงงงง เสียงพิบี๋ก็น่ารักฮือออออ ลาไปก่อนเจอกันตอนหน้านะคะ
SHARE
Written in this book
Snowy Flower
Writer
BubbleCB
Writer
IZONE itzy Apink

Comments