LOVE IS OVER.

วันนี้เป็นวันที่ฝนตก
แม้สายฝนไม่ได้ตกกระทบบนเรือนร่าง
แต่สัมผัสได้ถึงความหนาวสั่นที่อยู่ในใจ

ฝนมันตก......

มันตกอยู่ในใจฉันไม่มีวันแห้งเหือด

ฉันนั่งอยู่ริมหน้าต่างนั่งมองดูกลไกของธรรมชาติที่กำลังเคลื่อนไหว
ไม่มีการติดต่อกลับมาจากเขาคนนั้น
และมันก็ไม่มีความคาดหวังจากฉันที่จะต้องการเห็นเขากลับมา


เขาตายไปแล้ว……..

ฉันคิด


เขาตายในแบบที่ฉันแทบไม่อยากจำถึงเรื่องราวการมีชีวิตอยู่ของเขา 
เสียงลมหายใจ 
รอยยิ้มหรือแม้กระทั่งคำพูด
อะไรก็แล้วแต่ที่มีต้นกำเนิดมาจากเขา 
ฉันไม่อยากจะนึกถึง


นี่คงเป็นช่วงเวลาที่รู้สึกแย่ที่สุดในชีวิต
มันเป็นช่วงที่ฉันรู้สึกว่า
ฉันอาจอยู่บนโลกนี้ไม่ได้ 
หากปราศจากเขาเคียงข้าง
นั่นแปลว่า

ฉันกำลังรักคนอื่นมากกว่าตัวเองสินะ

ฉันทิ้งทุกอย่างมาเพื่อชดใช้กรรม
โดยการถูกเขาทิ้งกลับ
ตอนนั้นแหละถึงได้เข้าใจว่า

อย่ารักใคร
จนไร้ความรักที่จะมอบให้กับตัวเอง


ฉันใช้ชีวิตอยู่บนความรู้สึกหม่นเทา
แบบนี้มาสักพัก
ตั้งแต่ที่รู้ว่า
เขาไม่พร้อมที่จะเปิดใจเดินไปต่อกับฉัน
ภาพความฝันต่างๆ
มันก็ค่อยๆละลายหายไป

ภาพเหล่านั้นมันกลายเป็นเรื่องตลก
หากว่านึกถึงมันในตอนนี้
เพราะมันเป็นภาพที่ฉันเชื่อเสมอ
ว่ามันจะเป็นความจริงในสักวัน


ถึงตอนนี้ฉันก็ยังคิดว่า
การตัดสินใจของเขามันไม่ผิด
แต่วิธีการที่เขาใช้ตัดสินใจมันผิดมหันต์
เขาควรถูกลงโทษในสักวัน
แต่หน้าทีี่ในการลงโทษนั้น
มันคงไม่ใช่ฉันหรอก


ต่อให้ฉันรู้ตัวว่ายังรักเขามากแค่ไหน
แต่ฉันก็ยังยอมรับการหายไปของเขาไม่ได้
และมันทำให้ฉัน
ไม่อยากรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขา


ฉันพยามจะใจแข็งกับคนแบบนั้น
คนที่แข็งแกร่ง
ใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างมีความสุข
เหมือนว่าไม่เคยมีฉัน
อยู่ในชีวิตของเขามาก่อน


ไปเถอะ.....อยากรักใครก็ไป


ฉันภาวนาให้เขาหายไป
จากหัวใจฉันตลอดกาล.............










SHARE

Comments