ในวันที่ฉันไม่อยู่แล้ว.
ไม่รู้จะเริ่มบทความยังไงดี ไม่รู้ว่าในวันที่ฉันไม่ได้อยู่บนโลกนี้จริงๆแล้ว จะมีคนที่ฉันรู้จักเข้ามาอ่านมั้ย แต่ก็ช่างเถอะ ฉันแค่อยากระบายความรู้สึกของฉันออกมา เพราะตอนนี้มันเอ่อล้น กลั้นไม่ไหว

ฉันไม่รู้ว่าฉันจะสามารถอดทนกับโลกอันแสนมืดมิดและสิ้นหวังนี้ได้อีกนานแค่ไหน ใช่..ฉันใช้คำว่า 'ทน' เพราะทุกวันนี้ ฉันใช้ชีวิตแบบมีความคิดตลอดเวลาว่า ถ้าตอนนี้ฉันตายไป ก็คงจะดีกว่า ฉันได้แต่ภาวนาว่าพรุ่งนี้ขอให้ฉันไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีก ฉันใช้ชีวิตในทุกๆวันที่คิดถึงและภาวนาถึงความตาย.

ถ้าวันนึงฉันได้ตายสมใจฉันแล้วจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นการที่เกิดอุบัตเหตุกับฉัน หรือการที่ฉันได้จบชีวิตตัวเองลง จงอย่าร้องไห้ เพราะฉันคิดว่านั่นคงเป็นทางที่ดีที่สุดของฉันแล้ว จงอย่าเสียใจ จงอย่าเสียดายเวลา ฉันรู้ว่าคุณทำเต็มที่แล้ว

จงอย่ารู้สึกผิดกับฉัน ในทุกๆการกระทำของคุณ ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ตั้งใจและไม่รู้ถึงปัญหาสภาพจิตใจของฉัน เพราะฉะนั้นจงอย่าโทษตัวเองเลย 

ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาในชีวิต ครั้งหนึ่งที่เราเคยได้คุย ได้เล่น ได้ใช้เวลาอันมีความสุขด้วยกัน ขอบคุณมากๆเลย ฉันขอให้คุณทุกคนเจอคนดีๆ ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าและมีความสุข ดูแลตัวเองกันดีๆด้วยนะ โดยเฉพาะสภาพจิตใจ ยิ้มเยอะๆนะ ใช้ชีวิตให้เต็มที่ ไม่ต้องห่วงทางนี้ เราไปสบายแล้ว เราได้ไปที่ที่ดีแล้ว.

อย่าลืมข้อตกลงนะ

จงอย่าร้องไห้
จงอย่าเสียใจ
จงอย่ารู้สึกผิด
พวกคุณทำเต็มที่แล้ว

สุดท้ายนี้..ขอบคุณสำหรับความสุขที่เคยมีให้กันนะ. ขอบคุณมากๆจริงๆ. อย่าลืมดูแลตัวเองกันด้วยนะ:) 

ลาก่อน. 
SHARE

Comments

spaceofme
2 months ago
ไม่ได้เข้าใจทั้งหมดอย่างถี่ถ้วน แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่เข้าใจมากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ — amor fati
Reply