กาลครั้งนึง..
'อย่าเคยชินกับการถูกรัก'
เป็นประโยคในสตอรี่ของน้องคนนึงที่ผมชอบมาก



และตอนนี้..
ผมดันเคยชินไปซะแล้วสิ





ผมเคยชินกับการมีคนๆนี้ในทุกเรื่อง
เวลาร้องไห้,ยิ้ม,หัวเราะ,มีความสุข




เค้าดันอยู่ในทุกเรื่องของผม
เป็นเพื่อนที่เราไม่เคยคิดเลยว่าจะหายจากกันไปจนกระทั่ง..






ผมทำมันแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ





เราไม่เหลือแม้แต่คำว่าคนรู้จัก
ไม่มีเหลือแม้แต่คำว่าคนเคยรู้จัก..



บางทีตอนนี้ถ้าเราเดินสวนกันขึ้นมาจริงๆ
คงไม่มีแม้แต่หางตาที่จะมองกัน..




การพังครั้งนี้ทำให้ผมเข้าใจอะไรหลายอย่างแบบที่ตัวเองไม่เคยคิดว่าจะเข้าใจมากก่อน




ความเจ็บปวดที่ทำอะไรโดยที่ไม่คิด
ความเจ็บที่ไม่มีเพื่อนคนนี้อีกต่อไป



ผมพิมพ์ชื่อเค้าลงบนทวิตเตอร์อีกครั้ง...
และได้พบว่าที่ตรงนั้นไม่มีผมอีกแล้ว



ไม่มีอะไรที่เราเคยทำอีกแล้ว
รูปถ่าย ความทรงจำ คำสัญญา ไม่มีอีกแล้ว



ผมถอนหายใจกับตัวเองอีกครั้ง
ก่อนจะกดออกจากหน้าไทม์ไลน์ของเค้า
แล้วเข้ามาดูไทม์ไลน์ของตัวเอง



เราเคยมีกันมาตลอดหกปี
เป็นหกปีที่อยู่บ้าง หายบ้าง แต่ตอนนี้เรากำลังจะหายไปตลอด




มันก็คงหลุดออกจากวงโครจรของกันเหมือนคนอื่นๆ




แต่มันจะดูเจ็บมากกว่าคนอื่นๆนี่สิ
ผมยังขนาดนี้แล้วตอนนี้เค้าจะขนาดไหน




ผมเลยเลือกที่จะหยุดทุกอย่างลง
ผมปิดบันชีการใช้งานปิดทุกอย่างลบทุกรูปที่เราเคยถ่ายด้วยกัน



ยกเว้นรูปที่อยู่ในมือถือ
ผมทำใจลบมันไม่ได้จริงๆ





พอได้เห็นยิ้มของมันผมก็รู้สึกดี
แต่พอคิดว่าจะไม่ได้เห็น..ผมกลับเศร้าใจ




แต่มันจะยืดเยื้อแบบนี้ไม่ได้
ผมตัดทุกอย่างของเค้าและผมทิ้ง




คุณจะต้องไม่เจ็บปวดเพราะผม
อนาคตคุณจะดีขึ้น



ขอให้เป็นที่รักแบบนี้ตลอดไป
ขอให้อนาคตที่มึงไม่มีกูแล้วมีคนอื่นเข้ามาดูแลมึงเป็นเพื่อนมึงจริงๆให้มากกว่ากู





สิ่งหนึ่งที่กูไม่เคยโกหกเลยคือกูรักมึงมาก
มากที่สุดในโลกของคนแบบกู




ต่อจากนี้ผมคงกลับไปเริ่มอะไรใหม่ๆ
เพราะเพื่อนคนนี้คือเหตุผลที่ทำให้ผมอยากเข้ามาใช้ชีวิตในกรุงเทพ



เพราะมีมันเป็นเหตุผลหลายๆอย่างเลย..
ทำให้ต่อจากนี้อาจจะแย่หน่อย
แต่ขอให้เค้าไม่แย่ไปกว่าผม




หนังสือเล่มนั้นที่ผมกับเค้าเขียนกันมาตลอดหกปี



ตอนนี้ได้จบลงแล้ว
ผมและเค้าได้เผามันทิ้ง




เราจะเดินไปทางของเรา
เราจะเดินต่อไปโดยที่ไม่มีใครซัพใครได้อีกแล้ว




แค่ผมก็ยังหวังนะ
หวังให้เค้ามีความสุขและไม่เจ็บปวดเพราะผมอีก







                                      




                                    โชคดีนะมึง.. :)
                                 
             




SHARE
Writer
marchday
sphallolalia (n.)
ชอบเท่าที่ใจจะชอบไหว

Comments