พบจิตแพทย์ครั้งที่ 15
  โผล่หน้าไปเจอคุณหมอด้วยความเหี่ยวเฉาราวผักกาดขาวลวกในหม้อสุกี้ ผลพวงจากความโหดร้ายของเดือนมิถุนายน หมอเห็นหน้าก็ทักเลยว่าไปทำอะไรมา ครั้งที่แล้วยังดูสดชื่นอยู่เลย ก็เลยพรั่งพรูทุกอย่างให้หมอฟัง ความเครียด สับสน อยากเจอคนแต่ก็ไม่อยากเจอ อยากออกไปหาอะไรทำแต่สุดท้ายก็นอนเหี่ยวอยู่บนเตียง การออกไปเจอเพื่อนต้องคุมสติ และ ระงับอารมณ์มากมาย พร้อมจะกระโดดงับคอชาวบ้านอยู่ตลอด

   หมอพยายามทำให้เรา calm มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และ ขอร้องแกมบังคับให้หากิจกรรมที่ชอบหรือไปเดินเล่นวันละนิด ไปคนเดียวก็ได้ถ้าไม่อยากเจอคน เพราะฉันงอแงกลับไปเป็นเด็กติดห้องไม่อยากจะแบกร่างไปไหน หมอก็บอกว่าฝืนหน่อย ให้ร่างกายมันสดชื่นขึ้น ก็รับปากหมอไปแล้วว่าจะพยายาม แม้ว่าใจจะอยู่ที่ห้องตลอดเวลาก็เถอะ 
2019 ผ่านมาแล้วครึ่งปี ไม่ค่อยใจดีกับเราเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ใช่ทุกเรื่องหรอกนะ จะพยายามมีชีวิตในแบบที่ตัวเองดีใจกับมันที่สุดในทุกวัน

SHARE
Written in this book
ห้องหมายเลข 4
ความรู้สึกระหว่างการไปพบจิตแพทย์ในแต่ละครั้งตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงปัจจุบัน
Writer
Patpattpattt
Ordinary girl 🌈
This too, shall pass

Comments

Angiej
1 day ago
เป็นกำลังใจให้ค่ะ เข้าใจความรู้สึกนี้ดีค่ะ เมื่อเดือนที่แล้วไปหาจิตแพทย์มาเหมือนกันค่ะ เป็นคนที่ชอบอยู่บ้านมากเลยทำให้รู้สึกว่ายากมากที่จะพาตัวเองออกมาข้างนอก พอรู้สึกหดหู่ตอนอยู่ในห้อง ก็จะรีบพาตัวเองออกมาค่ะ ตอนนี้ก็กำลังลองหากิจกรรมใหม่ๆทำค่ะ ^_^
Reply