รู้ทั้งรู้ว่าผิด
รู้ทั้งรู้ว่าผิด แต่เราก็ปล่อยปละละเลยมัน
จนเรื่องราวมันใหญ่โตเกินที่จะควบคุมได้อาจเป็นเพราะความชอบเธอที่สั่งสมมานาน 
ประกอบกับจังหวะชีวิตที่ได้กลับมาคุยกัน
จากที่ไม่เคยจะคิดอะไร วันผ่านและเวลาเปลี่ยน 
จากที่เคยตั้งกำแพงไว้มันได้ถูกพังทลายลงไป
แต่ไม่เคยลืมความจริงว่า สิ่งที่ทำอยู่ที่คิดอยู่
มันกำลังจะผิด หากถลำลึก ล้ำเส้นมากไปกว่านี้
มันไม่ใช่เรื่องที่ดี อะไรที่เราไม่ชอบ 
เราก็อย่าทำแบบนั้นใส่คนอื่นด้วย
ยิ่งนานวันก็ยิ่งถูกความรู้สึกนี้กัดกิน 
กลายเป็นเราเองที่กำลังปิดกั้นความรู้สึกนี้ไว้
หลายครั้งหลายคราที่ความคิดและความรู้สึก
สวนทางกัน และทำให้สับสนว่าควรจะทำอย่างไร
ใจหนึ่งรู้ว่ามันผิด อีกใจก็หยุดมันไม่ได้ 
หลายๆครั้งที่ถามตัวเองว่าเรากำลังทำอะไรอยู่

อารมณ์และความรู้สึกที่ถูกนำมาตัดสินใส่กัน 
หลายครั้งหลายครา ถกเถียงกันว่าควรจะทำอย่างไร
ไม่มีคำตอบใดๆทั้งสิ้นว่ามันจะเป็นอย่างไรต่อ 
หรือควรไปทิศทางไหน
แต่ไม่มีใครถูกใครผิด เราตัดสินใจอะไรไม่ได้ 
เธอไม่ได้อยู่ในจุดที่เราอยู่ เราไม่ได้อยู่ในจุดที่เธออยู่
ในเมื่อการใช้ความรู้สึกมาตัดสิน
แล้วไม่ได้ข้อสรุปในเรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้
ก็กลับมามองดูที่ความจริงในสิ่งที่เกิด 
เรื่องราวมากมายทั้งหมดที่รู้ 
และยอมรับความจริงในสิ่งที่เกิดขึ้น.

อยากจะพูดว่าไม่เคยคิดร้ายกับเธอเลยนะ 
จะคอยมองดูอยู่ห่างๆแบบนี้ 
ขอยอมเป็นคนใจร้ายที่หยุดมันลงตอนนี้ 
ดีกว่ายืดเยื้อมันต่อไปจะทำให้ลำบากใจกันทั้งคู่
อยากให้เธอมีความสุขในทุกๆวัน 
เราอาจเป็นเส้นขนานที่ไม่ควรมาบรรจบกันในเวลานี้
อนาคตไม่มีใครรู้ แต่เราขอเป็นแค่เส้นบางๆ ในนั้นก็พอ.
SHARE
Writer
Alabajae
A normal guy
Nothing.

Comments