เรื่องเล่าในห้องคอม

“ไอ้หมง มึงเคยได้ยินเรื่องนั้นรึเปล่าว่ะ ?” เต้ หนึ่งในเพื่อนรักของหมง ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ทำมือป้องปาก ทำเสียงกระซิบกระซาบ ราวกับกลัวใครได้ยิน หลังจากคาบเรียนสุดท้ายจบลง ซึ่งเป็นคาบเรียนพิเศษ กว่าจะเลิกก็ปาเข้าไป 6 โมงครึ่งแล้ว แสงสีส้มของดวงอาทิตย์ที่ใกล้จะลาลับขอบฟ้า ฉาบห้องเรียนและหน้าเต้เป็นสีส้ม

“เรื่องนั้น เรื่องไหน ?” หมงถาม

“ก็เรื่องที่เขาลือกันว่า…มีคนเล่นเกมออนไลน์ที่คอมโรงเรียน แล้วมีผีโผล่ออกมา ! ในห้องคอม 2 ที่อยู่ติดทางเดินฝั่งซ้าย เขาว่าเจอเต็มๆ !!” จากตอนแรกใบหน้าของเต้ที่ดูตลกอยู่แล้ว แต่ตอนนี้กลับตลกขึ้นไปอีก เมื่อชายหนุ่มทำตาลอกแลกไปมา

“เจอยังไง ?” หมงถามต่อ

“เขาว่ากันว่าแรกเริ่มจะมีเสียงคนร้องไห้ ดังออกมาจากลำโพงดัง ฮืออออ ฮือออออ ฮืออออออ หลังจากนั้นหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เคยปกติก็จะเปลี่ยนไป มีเลือดสีแดงฉานไหลลงมาท่วม ” เต้หยุดกลืนน้ำลาย ก่อนที่จะพูดต่อว่า “แล้วก็จะมีหน้าผีโผล่ออกมา อ๊ากกกกก” คราวนี้เต้ จัดหนักเล่นใหญ่ ทำหน้าตาเหมือนกำลังดูภาพยนตร์สยองขวัญ

“เห้ย เดี๋ยวนี้ เข้าสู่ผียุค 4.0 แล้วเหรอ ตามมาหลอกแม้กระทั่งในเกมออนไลน์ มึงดู เดอะ ริง มากไปป่ะ” หมงแกล้งกระเซ้า

“ไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อไอควาย กูขอให้มึงโดนหลอก !!” เต้ทำงอนก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น หมงนั่งเงียบอยู่เพียงชั่วอึดใจ ก่อนที่จะเอ่ยออกไปว่า…

“งั้นเราไปพิสูจน์กันป่ะ ?” คราวนี้เต้หันขวับกลับมา ใบหน้าที่เคยตลก กลับเปลี่ยนมาจริงจังมากขึ้น…

ชายหนุ่มทั้ง 2 เดินไปตามทาง บรรยากาศค่อยๆมืดลงทุกขณะ ความวังเวงเข้ามาแทนที่ เสียงจักจั่นร้องดังระงมไปทั่ว หมงเปิดประตูเข้าไปในห้องคอม มือควานหาสวิตช์ไฟ เมื่อแสงไฟมา ปรากฏว่ามีคอมเครื่องหนึ่งสว่างวาบขึ้นมาพร้อมๆกัน !!

“นั่นไง กูบอกมึงแล้ว!! ” เต้ แสดงท่าทีหวาดกลัว ก่อนที่จะมุดตัวแอบอยู่ด้านหลังเพื่อนรัก หมงเองก็มีสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก หากแต่ก็ทำใจกล้า เดินเข้าไปนั่งลงหน้าคอมตัวนั้น กดเข้าเกมออนไลน์ แต่แล้วกลับมีคลิปหนึ่งปรากฏขึ้นมาแทน คลิปนั้นแสดงให้เห็นเหตุการณ์เมื่อ 2 วันก่อน เต้กำลังนั่งเล่นเกม และเหมือนกำลังรอใครสักคน แต่ไม่นานนักเขาก็แสดงท่าทางเจ็บปวดทุรนทุราย มือกุมที่หน้าอกก่อนจะล้มลงกับพื้นอย่างแรง และหยุดหายใจไป…หมงคิดย้อนไปถึงวันนั้น วันที่เต้นัดเขามาเล่นเกมด้วยกัน แต่เขาก็ไม่ได้มา เพราะมัวแต่ไปออกเดทกับสาวรุ่นพี่…

“ฮืออออออออ ฮือออออออ ฮือออออออ” มีเสียงร้องดังขึ้นหาใช่จากลำโพง แต่จากเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างหลังของเขาเอง

“หมงงงงง มาเล่นนนน เกมมมมม กันนนนน” หน้าจอดับวูบลง ชายหนุ่มมองผ่านจอดำที่สะท้อนให้เห็น… เพื่อนรักกำลังยืนแสยะยิ้ม ปากฉีกถึงใบหู ดวงตาขาวโพลน สองมือกำไหล่เขาไว้แน่น จนเลือดสีแดงสดซึมผ่านชุดนักเรียนออกมา…



SHARE

Comments