เพราะความจริงแล้ว คนเราไม่ได้ดึงดูดกันเหมือนขั้วแม่เหล็ก
ตามหลักวิทยาศาสตร์ที่ทุกคนๆคงได้เรียนมาตั้งแต่ชั้นประถม แม่เหล็กขั้วตรงข้ามจะเข้าหากัน ในขณะที่แม่เหล็กขั้วเดียวกันจะผลักออก

แต่ความสัมพันธ์ของคนเรามันไม่ใช่แบบนั้น เพราะความสัมพันธ์ มีปัจจัยหลายๆอย่าง หล่อหลอมให้มันเกิดขึ้น 
สิ่งที่ยากกว่าการเริ่มต้นความสัมพันธ์ขึ้นใหม่ คือการรักษาความสัมพันธ์ที่มีอยู่ ให้คงอยู่ 

ไม่ใช่เพราะต่างกันถึงอยู่ด้วยกันได้ แต่เพราะต่างคนต่างเลือกที่จะปรับเข้ามาหากัน 
เพื่อให้อยู่ด้วยกันได้

เหมือนกับการเริ่มต้นการเดินทาง ถ้าคนสองคนอยู่คนล่ะจุดเริ่มต้น แต่ต้องการที่จะเดินทางไปพร้อมกัน 

ถ้าใครคนนึงเป็นเพียงฝ่ายเดียวที่ต้องเดินไปหาอีกคนนึง การเดินทางอันยาวไกล อาจทำให้เหนื่อยล้า แล้วการเริ่มต้นเดินทางพร้อมกันของทั้งสองคนล่ะ? 

หากทั้งสองคน ก้าวมาพร้อมกัน มาเจอกันตรงกลางระหว่างทั้งสอง ระหว่างที่เดินมา ก็เห็นอีกฝ่ายนึงเดินเข้ามาเช่นกัน จุดหมายปลายทางดูใกล้ขึ้นๆ กว่าจะรู้สึกว่าเหนื่อย ก็เจอกันก่อนแล้ว 

แล้วถ้าเปรียบความรักเป็นหลักวิทยาศาสตร์ล่ะ? 
ยิ่งวัตถุมีมวลมากเท่าไหร่ แรงดึงดูดก็จะมากขึ้นตามนั้น

เหมือนกับที่พระอาทิตย์มีแรงดึงดูดต่อโลก มากกว่าที่โลกดึงดูดพระจันทร์ 

มวลนั้นคือความชอบ หรือ หลงใหลอะไรบางอย่างที่เหมือน หรือ ใกล้เคียงกัน 
ยิ่งเรามีสิ่งนั้นที่คล้ายกันมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งดึงดูดกันและกันมากขึ้นเท่านั้น 
งานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยผู้คน หากมองดีๆแล้วเราจะพบว่า กลุ่มคนที่ชอบคุยกันมักจะนั่งด้วยกัน มีเรื่องราวต่างๆที่เราผ่านกันไป 

แต่อีกมุมนึง การนั่งอยู่ข้างกัน ซึมซับบรรยากาศรอบๆ ร้องเพลงตามเบาๆ ความเงียบก็เป็นตัวกลางระหว่างบทสนทนา 







SHARE
Written in this book
THE LOVE STORY OF BANGKOK
เรื่องราวความรักของชายหนุ่มที่ชื่อบางกอก 
Writer
myday
wendy
once I had a dream

Comments