ถึง เรื่องราวที่่ผ่านมา
ฉันใช้เวลาไปกับการอ่านเรื่องของตัวเองทั้ง49เรื่องให้จบภายในวันเดียว
ทั้ง #บันทึกของผู้ป่วย และ #จดหมายถึงคุณ
มันมีหลายสิ่งที่ฉันสัมผัสได้
ทั้งความสับสน ความเจ็บปวด ความรักและอีกหลายๆอย่าง
ทุกอย่างมันเป็นรสชาติของชีวิต รสชาติที่แสนจะหวานบ้างก็ขมขื่น มันคือสีสันชีวิตที่ผ่านเข้ามาและก็จากไป...
นี่เดือนที่7ของปีแล้วไม่นานก็จะหมดปี ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า1ปีนั้นเป็นระยะเวลาที่แป๊ปเดียวเท่านั้น
ตุลาคมนี้จะครบรอบ3ปีที่ฉันพบคุณ
และธันวาคมนี้จะครบรอบ3ปีที่ฉันชอบคุณ
ประหลาดชะมัด...ฉันไม่เคยชอบใครได้นานขนาดนี้มาก่อนเลย มันเป็นความรู้สึกที่โล่งเวลาได้พักจากการวิ่งตามคุณบ้าง เราเจอกัน2เดือนครั้งซึ่งนั่นเป็นระยะเวลานานมากในความรู้สึกฉัน มันนานมากราวกับ2ปีเลยทีเดียว
มันมีความคิดที่แล่นเข้ามาในหัวฉัน มันเป็นความคิดที่แย่...
ถ้าฉันแกล้งทำให้สถานการณ์แย่ลงฉันจะได้พบคุณบ่อยขึ้นไหมนะก่อนจะถูกปัดไปด้วยความคิดที่ว่า
ถ้าฉันเจอบุรุษพยาบาลโรคจิตคนนั้นอีกล่ะ
ไม่ล่ะ มันไม่ปลอดภัยต่อตัวฉัน
แค่คิดว่าฉันโดนทำมิดีมิร้าย แค่นี้ฉันก็กลัวจนตัวสั่นแล้ว ฉันเกลียด...เกลียดพวกสวะแบบนี้จริงๆ
สิ่งที่ฉันเจ็บใจที่สุด คือคุณไม่เชื่อฉัน
คุณคิดว่าฉันหลอน...ฉันหลอนงั้นหรอ
คุณจะรอให้ฉันโดนทำอะไรเสียๆหายๆก่อนคุณถึงจะยอมรับว่ามันเป็นเรื่องจริงงั้นหรอ
ฉันเจ็บปวดเหลือเกิน...ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้น ทำไมกัน...ทำไมคุณถึงคิดว่าฉันจะโกหกคุณ!!!!!
ฉันเป็นเด็กเลี้ยงแกะสินะ ฉันพูดอะไรคุณก็ไม่ยอมเชื่อ คุณไม่เคยไว้ใจกันเลยสินะ
ฉันเหนื่อยเหลือเกิน ฉันกลัว...ฉันท้อ
SHARE
Written in this book
จดหมายถึงคุณ
เสมือนกล่องรวบรวมจดหมายที่เขียนถึงคุณแต่ไม่ได้ส่งไป
Writer
peachful
patient
คนคิดมาก

Comments