"รีวิวครึ่งเดือนแรก..."
ครึ่งเดือนแรกของเรา...
บอกเลยว่าหมดไปกับการรักษาโรคซึมเศร้าประมาณ 3 เดือนกว่า ๆ
กินยา Fluoxetine รวมไปประมาณ 100 เม็ดกว่า ๆ
หมดค่ารถแท็กซี่ที่นั่งไปกลับเพื่อไปโรงพยาบาลอีกไม่รู้กี่ร้อยบาท
ลำบากบ้าง มีบ่น ๆ บ้าง แต่ก็ต้องอดทนอยู่ดี

"สู้อีกหน่อยนะ! อีกนิดเดียวจริง ๆ"
บอกตัวเองแบบนี้ทุกวัน
บอกจนเบื่อนะบางที
แต่ก็เบื่อไม่ได้อยู่ดี

มีบางวันที่ถ้ามีเรื่องเข้ามา
ก็เล่นซะต้องพาตัวเองหลบอยู่ในหลุมดำเป็นสัปดาห์
กว่าจะกล้าออกมาเผชิญกับโลกภายนอกอีกที

ช่างแม่งง่ายขึ้นบ้างแหละแน่ ๆ
เรื่องบางเรื่องสุดท้ายก็ทำได้แค่บอกว่าช่างมันจริง ๆ
อย่าไปแคร์อะไรเยอะมาก
ยิ่งแคร์แล้วยิ่งเจ็บ ...ใจตัวเองเนี่ยแหละที่เจ็บ

ตอนนี้คือเลิกหวังกับทุกสิ่งทุกอย่าง
ปล่อยให้ตัวเองเกรี้ยวกราดออกมาบ้างอะไรบ้าง
เผื่อจะลดแรงกดดันในใจไปได้บ้าง
เก็บไว้บางทีก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน
ติดแค่ว่าไม่มีใครทนรับฟังเราได้อีกแล้วแค่นั้นเอง

พอแล้ว ไม่อยากให้ใครมายุ่งอีกแล้ว
กลัวทนเราไม่ได้
อย่ายุ่งกับเราเลย เราไม่ได้ปกติเหมือนคนอื่นหรอกนะ
ก็นั่นแหละ เลยเลือกอยู่คนเดียว ใช้ชีวิตคนเดียววนไป
ปลอดภัยสุดทั้งกับตัวเองและคนอื่น ๆ

ครึ่งปีแรกของเรารวม ๆ ก็เลวร้ายหน่อย
และก็ไม่ได้ดีมากเหมือนกัน
เหลือแต่ครึ่งปีหลังเนี่ย
ช่วยใจดีกับเราเถอะ นะ
ขอร้องล่ะ เราอยากมีชีวิตอยู่นะ.
SHARE
Written in this book
About My Black Dog (Based on True Story By : Sorrow_Night)
เป็นเรื่องสั้นกึ่งบันทึกชีวิตประจำวันของชายคนหนึ่งและ "สุนัขสีดำ" ของเขา
Writer
Midnight_Cat
Always in rain.
นึกอะไรออกก็พิมพ์ได้เรื่อย ๆ เก่งพิมพ์มากกว่าพูด

Comments