ลูกโป่งอัดไฮโดรเจน
การวิ่งโดยที่มีลูกโป่งลอยอยู่เหนือศีรษะนี่มันคงสนุกดี 
ดูเเล้วน่าสนุกจังเลย มีลูกโป่งสีสดใสลอยอยู่ 
เเละมันจะวิ่งอยู่กับเราไปจนถึงเส้นชัย
คงจะสนุกไม่น้อย

วันอาทิตย์ตีหนึ่งเศษ เสียงนาฬิกาปลุกเขาดังขึ้น
------------
    01:15 
------------

เขาดีดตัวเองขึ้นจากเตียงทันทีที่เสียงนาฬิกาดังขึ้น 
เช้าวันอาทิตย์ ไม่สิเช้าตรู่วันอาทิตย์ ยามเช้าที่ดวงดาวยังลอยอยู่เต็มท้องฟ้า
ความงัวเงีย ง่วงงัน ไม่ได้ปรากฏขึ้นเลยสักนิดเดียว จะมีก็เเต่อาการลุกลี้ลุกลน 
เปิดไฟ คว้าขวดน้ำ กินน้ำเข้าไปสองสามอึก 
พับผ้าห่มลายลูกกวาดของเขา เเล้ววางไว้ตรงปลายเตียง 
เเละเดินตรงดิ่งไปหยิบผ้าเช็ดตัว 

เช้านี้เป็นเช้าที่เขาต้องไปทำหน้าที่ หน้าที่ที่พูดถึงก็คือ การเป็นเพซเซอร์ในงานวิ่งงานหนึ่งของจังหวัดทางภาคใต้ 

เพซเซอร์เป็นเหมือนนาฬิกาเคลื่อนที่ในงานวิ่ง คอยเป็นนาฬิกา เป็นกำลังใจ 
พานักวิ่งที่ต้องการจะเข้าเส้นชัยในเวลาๆ นั้นๆ เข้าสู่เส้นชัย
ตามเวลาที่เพซเซอร์คนนั้นได้รับมอบหมาย

อาบน้ำ เเต่งตัว มัดผม ติดกิ๊ฟดำเพื่อความเเข็งเเรง เวลาที่วิ่งผมจะได้ไม่กระเซอะกระเซิงมากนัก ทาครีมกันเเดด เเละยืนสำรวจตัวเองหน้ากระจกอยู่ครู่ใหญ่

"ลืมอะไรมั้ยนะ งืม ลืมอะไรอีกมั้ยนะ"
เขาพึมพำอยู่พักหนึ่ง
"กระเป๋าคาดเอวก็หยิบมาเเล้วนี่"
"energy gel ไงล่ะ"

Energy gel หรือจะเรียกว่าพลังงานเจลก็ได้ 
มันเป็นเหมือนอาหารที่ร่างกายสามารถดูดซึมได้เร็วเเละนำไปใช้ทัน 

--------
03:00 
--------

"ฉันควรลงไปชงกาเเฟเข้มๆ กินสักเเก้ว เพื่อความสดชื่น" เขาพึมพำกับตัวเอง 

นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่เเล้วนะ 
กับการไปวิ่งโดยที่มีลูกโป่งอัดไฮโดรเจนลอยอยู่เหนือศีรษะ
ครั้งที่สี่หรือห้่า หรือมากกว่านั้น เขาชักไม่เเน่ใจ 
เเละการไปงานวิ่งโดยที่เป็นนักวิ่งครั้งล่าสุดคือเมื่อไหร่เขาจำมันไม่ได้เลย 

"ออกจากบ้านกี่โมง" เสียงพี่สาวของเขาตะโกนถามลงมาจากชั้นสอง
"ตีสี่ก็ได้ พี่เเต่งตัวเสร็จยัง"

"อืมๆ อ่า ใกล้เสร็จละ" พี่สาวของเขาตะโกนตอบลงมาจากที่เดิม

เขามีพี่สาวหนึ่งคน 
อายุห่างกับเขาเเค่ปีเดียว เเม่เขาคลอดตามกันมาติดๆ คลานตามกันมา 
สองคนพี่น้อง พี่สาวเขาเป็นคนติสท์ อาร์ตตัวเเม่ก็ว่าได้ ไม่ได้สนใจฟ้าฝน ผู้คน หมาเเมว หรือสนใจอะไรมากนัก วันไหนอยากเเต่งตัวยังไงก็เเต่ง กางเกงจะสีเเดงปานไหนก็ใส่ ถ้าใจต้องการ 
นั่นเเหละพี่สาวคนเดียวของเขา

วันนี้พี่สาวของเขาก็ลงสมัครงานวิ่งเหมือนกัน เเม้การวิ่งจะไม่ได้เป็นสิ่งที่พี่สาวของเขาโปรดปราณ เเต่เขาก็คะยั้นคะยอให้พี่สาวเเสนติสท์ของเขาไปด้วยกันกับเขาจนได้

กาเเฟดำลดลงเหลือพร่องเเก้วเเล้ว 
เขาหยิบกล้วยตากในตู้เย็นเข้าปากอีกสองลูก
ถนนในละเเวกบ้านของเขาเงียบเชียบ นานๆ ทีถึงจะมีรถผ่านมาสักคัน 
หรือมีหมาเดินผ่านไปสักตัว มันคงเช้าเกินกว่าที่จะมีผู้คนออกมาเดิน หรืออกมาใช้ชีวิตกันละมั้ง 
จะมีก็เเต่บ้านอีกฟากฝั่งของถนน เป็นโรงชำเเหละไก่ เป็นโรงงานขนาดจิ๋ว มีคนงานสองคน 
เขานอนกันกี่ทุ่มกี่ยามก็ไม่รู้ เเต่ตีสามคือเวลาที่เขาอยู่ในชุดเตรียมพร้อมสำหรับการจัดการกับไก่เป็นๆ พวกนี้

รองเท้าวิ่งคู่ใจ กับถุงเท้าชนิดหนาพิเศษ จะช่วยไม่ให้พื้นเท้าของฉันเสียดสีไปกับพื้นรองเท้ามากนัก

เราขับรถออกจากบ้านกันตีสี่เศษๆ ท้องฟ้ายังคงมืด 
เเต่ดวงดาวเหมือนจะส่องเเสงอยู่บ้างเเม้จะประปราย
เช้าตรู่วันนี้พี่สาวฉันคือพลขับ สองข้างทางมืดเชียว ถ้าจะมีเเสงไฟก็มีให้เห็นตามสี่เเยกใหญ่ๆ 
หรือไม่ก็เเสงจากรถที่ขับมาร่วมทางเดียวกัน 
อีกไม่กี่นาทีก็จะเข้าสู่จุดปล่อยตัวเเล้ว ข้างทางมีป้ายบอกระยะทางของนักวิ่งให้เห็นเป็นระยะๆ 
มีน้องๆ นักเรียนจิตอาสา ที่ตื่นเช้าในวันหยุดเพื่อมาช่วยงานวิ่ง ช่วยเเจกน้ำดื่ม ช่วยส่งเสียงเชียร์เป็นกำลังใจให้กับพี่ๆ นักวิ่ง

"เจอกันที่เส้นชัยนะ" เขาหันไปพูดกับพี่สาว 
เเล้วรีบวิ่ง ไม่สิ กึ่งวิ่งกึ่งเดิน ไปจัดการเข้าห้องน้ำห้องท่า เเล้วไปยังจุดนัดพบ 

นอกจากกลิ่นของอากาศยามเช้าเเล้ว ก็มีกลิ่นของน้ำหอม 
โคโลญ จางๆ 
ที่ลอยปนมากับอากาศยามเช้า
 
เเละกลิ่นน้ำมันมวยยี่ห้อต่างๆ ที่ฟุ้งกระจายอยู่เป็นหย่อมๆ 
ตรงจุดนัดพบยังมีคนไม่กี่คน เพซเซอร์จะต้องมาก่อนเวลาปล่อยตัวอย่างน้อยครึ่งชั่วโมง หรือ หนึ่งชั่วโมง เพื่อเตรียมตัวให้พร้อม ทั้งการวอร์มอัพร่างกาย เเละการติดลูกโป่งตรงต้นคอด้านหลังของเสื้อ 

ระยะที่เขาต้องรับผิดชอบคือ 12 กิโลเมตร ใช้เวลา 90 นาที 
หมายถึงอะไร หมายถึงตั้งเเต่ออกสตาร์ทไปจนถึงกลับมายังเส้นชัย 
เขาจะต้องใช้เวลาไปทั้งสิ้น 90 นาที บวกลบไม่เกินหนึ่งนาที
นักวิ่งคนไหนที่ต้องการจะเข้าเส้นที่เวลาเท่านี้ก็สามารถวิ่งตามลูกโป่งสีฟ้า ของทีมเขาได้เลย

ฟ้าเริ่มสว่างเเล้ว ดวงดาวไม่เหลือให้เห็นอีก 
เราวิ่งไป วิ่งไป วิ่งไป โดยที่ยังคงมีลูกโป่งสีฟ้าอัดไฮโดรเจนสองลูกยังคงลอยอยู่เหนือศีรษะเเละมันจะลอยไปพร้อมๆ กับเรา

ไข่ปลาทอด ขนมครก ข้าวเหนียวไก่ทอด สองข้างทาง
อากาศยามเช้า เเละหมู่บ้านนอกชานเมือง
ผู้คน ลูกเล็กเด็กเเดง เเมวลายสลิดที่นั่งเก็บเท้าอยู่หน้าบ้าน

อีกไม่กี่ร้อยเมตรก็จะกลับเข้าสู่เส้นชัยเเล้ว ทีมลูกโป่งเเละเขาผ่อนเเรงลง เพื่อให้เข้าเส้นได้ตรงตามเวลาของระยะทางที่ตนเองรับผิดชอบ

เขาบอกตัวเองอยู่เสมอว่า
การเป็นเพซเซอร์คือการวิ่งในความเร็วที่ได้รับมอบหมาย 
คอยพูดให้กำลังใจเเก่นักวิ่ง 
เเละนำนักวิ่งเข้าสู่เส้นชัยตามเวลาที่รับผิดชอบ

เขายืนชะเง้อมองหาพี่สาวของเขาอยู่พักใหญ่

"หาอะไรอยู่"
"เอ้าา เข้าเส้นชัยมานานเเล้วเหรอ ก็หาเเกอยู่ไง"

"เข้ามาก่อนหน้าเเกเดี๋ยวเดียวเอง" (หัวเราะ)

"กินอะไรบ้างยัง"
"กินเเตงโม ข้าวเหนียวไก่ทอดเเ้ลว เเกจะเอาอะไรมั้ย"

"งืม เอาเเตงโมสองสองชิ้นก็ได้"
"โอเคจ้า งั้นรอเเถววนี้ละกัน เดี๋ยวมา"

"นั่นล่ะ พี่สาวที่เเสนดี เเละเเสนติสท์ของฉัน"

จริงอยู่ มันจริง 
สิ่งที่เห็นคือภายนอกของลูกโป่ง มีความเท่ ความน่ารัก ความสดใส
เเต่ภายในลูกโป่งอัดไฮโดรเจน มีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ
มีการบ้านคือการฝึกซ้อมให้มีความเร็วเฉลี่ย/กม. คงที่ไปตลอดระยะทางที่ตัวเองรับผิดชอบ
เเละอีกสิ่งหนึ่งที่สลักสำคัญที่เพซเซอร์ต้องมี
คือการมีหัวใจที่อยากให้มากกว่าอยากได้รับ
 
/.


SHARE

Comments