พบกันใหม่ - Polycat #NowPlaying
ในวันที่เราตัดสินใจกุมมือเขา มองเข้าไปในดวงตาคู่เดิมที่เคยมองเราด้วยความรัก แล้วบอกเขาว่าเราอยู่ได้ บอกเขาว่าเราเลิกกัน เพื่อที่จะไม่ต้องทำให้เขาช้ำใจอีก

มันคือวันที่ฉันเอามีดมากรีดหัวใจตัวเองเพราะรักนั้นเธอจะไม่ยอมแม้แต่ปล่อยให้ เขากังวลแม้แต่น้อย เจ็บเท่าไรยินดีให้เขานั้นเดินไป 
ช่วงเวลาเกือบสองปีที่เราคบกัน เธอจูงมือฉันก้าวผ่านประตูบานใหม่ ภายนอกประตูบานนั้นมีโลกที่น่าตื่นเต้น มีโลกที่สวยงามอย่างที่ฉันไม่เคยคิดฝันว่าฉันจะได้พบ ฉันจับมือเธอไว้แน่น หวังว่าเธอจะพาฉันไปพบมุมใหม่ ๆ ในโลกที่ฉันตกหลุมรัก 

แต่ฉันคงจับมือของเธอไว้แน่นจนเกินไป เมื่อเธอเจ็บ ฉันยอมคลายมือของฉันให้ แต่เมื่อฉันมีความสุขจนลืมตัวอีกเมื่อไหร่ ฉันก็บีบมือของเธอแน่นขึ้นเมื่อนั้น เธอเจ็บ เธอเหนื่อย และสุดท้าย เธอเงียบ

กว่าฉันจะรู้ตัวว่ามือของเธอไม่มีแรงที่จะกุมมือของฉันไว้ มันก็สายเกินไปเสียแล้ว ฉันได้แต่ขอร้องไม่ให้เธอจากไป ฉันเฝ้าสัญญากับเธอว่าฉันจะจับมือเธอเอาไว้เอง จนกว่าเธอจะมีแรงกุมมือฉันอีกครั้ง จะนานเท่าไร จะเหนื่อยแค่ไหน ฉันไม่ท้อ ฉันวิงวอน ฉันขอร้องให้เธออย่าจากไป

แต่ฉันทนไม่ได้ ฉันทนเป็นคนที่ทำร้ายเธอไม่ได้อีกต่อไป และถ้าฉันรักเธอจริง ฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บแบบที่ฉันทำมาโดยตลอด

ขอแค่สักครั้งที่อย่างน้อยเธอสุขใจแม้
ทำได้เพียงตอนสุดท้าย
ก่อนจะลาไม่ว่าเธอจะพูดอะไร
คำไหนก็ยอมโดยดี

ในวันที่ห้า หลังจากที่เราตัดสินใจแยกทางกัน 
ฉันค้นพบว่าฉันไม่ใช่คนที่ทำให้ความสัมพันธ์มาถึงจุดจบเพียงคนเดียว
ใช่ ฉันอาจจะจับมือของเธอแน่นจนเกินไป 
แต่ก็เพราะเธอตัดสินใจปล่อยมือกันไปไม่ใช่หรือ ฉันจึงต้องบีบมือเธอให้แน่นอยู่ฝ่ายเดียว
แต่ก็เพราะเธอตัดสินใจทิ้งกันไปตั้งแต่ที่ฉันยังไม่ทันเอ่ยปากไม่ใช่หรือ ฉันเลยไม่รู้ว่าต้องแก้ไขปัญหาอย่างไร

ไม่มีอะไรใจร้ายเท่าคนคิดจะไป
แต่ปิดและซ่อนมันเอาไว้
ในวันที่ห้า หลังจากที่เราตัดสินใจแยกทางกัน
ฉันค้นพบว่า ฉันมีคนที่รักและเป็นห่วงฉันอย่างที่ไม่เคยนึกฝันมาก่อน
ฉันค้นพบว่า ฉันสามารถออกไปเผชิญโลกกว้างกับคนเหล่านั้น และมันยังสวยงามไม่เปลี่ยน
ฉันค้นพบว่า เมื่อฉันยื่นมือออกไป มีเพื่อนพี่น้องมากมาย ที่พร้อมจะเข้ามากุมมือและให้กำลังใจ
ฉันค้นพบว่า ฉันอยู่ได้ ด้วยความรักที่ฉันมีต่อตัวเอง

ในวันที่ห้า หลังจากที่เราตัดสินใจแยกทางกัน
ฉันค้นพบว่า โลกไม่ได้แตกสลาย
                ฉันยังกินได้ นอนหลับ
                ฉันยังยิ้มให้กับตัวเองในกระจกได้อย่างสดใส
                ฉันยังร้องเพลงรักได้โดยไม่รู้สึกสิ้นหวัง
             
ในวันที่ห้า หลังจากที่ฉันตัดสินใจรักตัวเอง
ฉันค้นพบว่า ฉันยังรักเขาไม่เสื่อมคลาย 
แต่ฉันก็ค้นพบเช่นกันว่า ฉันรักตัวเองได้มากขึ้นกว่าที่เคย

ในวันที่ห้า ที่ฉันกลับมาฟังเพลงพบกันใหม่ของโพลีแคท
ฉันค้นพบว่า มันทำให้ฉันเสียน้ำตาไม่ได้แล้ว 

ไม่ว่าคุณกำลังอยู่ในวันที่เท่าไหร่หลังจากได้ตัดสินใจเจอกับความเปลี่ยนแปลง
จงจำไว้ว่า ทุกอย่างจะผ่านไป น้ำตาที่เคยไหลจะเหือดแห้ง หัวใจที่เคยแตกสลายจะกลับมาเต้นได้ปกติ 
วันนี้กินให้อิ่ม นอนให้หลับ เหนื่อยนักก็พักสักหน่อย แล้วพรุ่งนี้ พระอาทิตย์จะขึ้นทางทิศตะวันออก แล้วทุกอย่างจะผ่านไป 
SHARE
Writer
Varndhanishtha
Writer Learner Lover
I was heartbroken so I decided to write.

Comments