ในวันที่ต้องสู้กับใจ
ตอนที่พิม กำลังนั่งมองแม่ที่ป่วยเป็นอัลไซเมอร์ เดินไปเดินมาด้วยใจที่เหนื่อย ท้อ เต็มทน
เหมือนความรู้สึกในใจกำลังจะระเบิดออก มีคำถามในหัวมากมาย ที่มีแต่คำว่าทำไมๆ ทำไมๆ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทำไมถึงคิดแบบนี้ ทำไมชีวิตต้องเป็นแบบนี้ ทำไมไม่มีความสุขเอาสะเลย ทำไมคนอื่นชีวิตถึงได้มีอิสระจัง พยายามหาทางที่จะอยู่อย่างมีความสุข แม่มีความสุข เรามีความสุข ดูเหมือนจะยากเกินไป สุดท้ายก็จบที่ ต้องอดทนให้ได้ อดทนให้ไหว
คนทำงานยังมีเวลาทำงาน มีเวลาพัก แต่คนที่ดูแลผู้ป่วย ความอิสระไม่มีเลย เวลาพักไม่มี จะทำอะไรก็กังวลไปทุกสิ่ง 😓
SHARE

Comments