หนึ่งบทของชีวิต
วันที่โชคชะตาไม่อยู่เคียงข้างเรา...
วันที่มีแค่เราที่อยู่เคียงข้างกัน ~~

เราฟังเพลงนี้วนอยู่หลายรอบมาก ฟังโดยไม่มีเบื่อ และวันนี้หลังเลิกงานระหว่างเดินกลับหอเราเปิดเพลงนี้ใส่หูฟัง ที่มีน้ำตาไหลมาเป็นเพื่อน ต้นเหตุของน้ำตาก็คือเรื่องที่เรากำลังจะเขียนต่อนี่ละ 

วันนี้คือวันครบรอบ1เดือนของงานแรกในชีวิตของเรา และผลก็ออกมาว่า...
.
.
.
.
เราไม่ผ่านการประเมิน 

เอาจริงๆนะต่อให้จะเตรียมใจมาแล้วว่ายังไงวันนึงก็ต้องมาถึง แต่เราก็ไม่คิดว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้ ความรู้สึกตอนโดนเรียกไปคุยคือมันชาไปหมดแต่ก็ต้องยิ้มให้กับสิ่งนั้น เรากลับมานั่งทำงานในหน้าที่นี้ในวันสุดท้ายที่มีน้ำรอที่จะไหลออกมา (แต่โชคดีที่กลั้นไว้ได้มันเลยไม่ทันไหล) 

หัวหน้าให้เหตุผลว่าเราไม่แอคทีฟพอที่จะทำงานนี้ มีเรางานก็เหมือนเดิม เราทำงานแต่เค้าไม่เห็นว่าจริงๆเราทำอะไร เราไม่กระตือรือร้นที่จะแสดงความคิดเห็น เราทำงานช้าและไม่ละเอียด ๚ล๚

ซึ่งทั้งหมดมันก็คือความจริง เราไม่อยากเอาคำว่าก็เรายังใหม่มาเป็นข้ออ้าง แต่เรากล้าพูดเลยนะว่าเราพยายามอย่างถึงที่สุดแล้ว แม้เราจะไม่เข้าใจว่าทำไมเค้าไม่เห็น แต่ก็ช่างเถอะ อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเราทำมันเต็มที่แล้วแค่คนเดียวก็พอ

เด็กน้อยวัย22กับการเข้ามาทำงานในเมืองหลวงครั้งแรก เธอคงไม่คิดว่าเธอจะต้องมาเจอกับสิ่งนี้ แต่พ่อเธอบอกกับเธอว่า "สิ่งนี้จะทำให้ลูกแข่งแกร่งขึ้น นี่คือชีวิตจริงที่เราต้องเจอ เราตั้งใจไปหาประสบการณ์ จะแพ้จะชนะก็ช่าง ไม่ไหวก็กลับบ้านเรา" เธอคุยกับพ่อพร้อมกับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด ร้องไห้จนปวดหัว 

ต่อไปจะเอายังไงต่อกับชีวิตดีนะ...

ก็คงต้องเดินต่อไปใช่ไหม 

อื้ม ใช่ เดินต่อไปนะ อย่าเพิ่งยอมแพ้ละ เจ้าคนเก่ง เรากอดแกอยู่ แกก็รู้ใช่ไหม :)

วันนี้โชคชะตาเล่นตลกกับเรา แต่อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเราไม่ได้ต่อสู้อยู่เพียงลำพัง 
SHARE
Written in this book
Work Life :)
Writer
Jaegunn
นักเล่าเรื่อง
แด่ทุกเรื่องราวในชีวิต ขอจงยิ้มให้กับทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้นนะ :)

Comments

Samankit
11 months ago
เป็นกำลังใจให้นะ รออ่าน story เรื่องต่อไปอยู่
Reply
Jaegunn
11 months ago
ขอบคุณมากๆนะคะ เราก็จะรออ่านstoryพี่เหมือนกัน :)