พี่ดาวน์สอนฉัน
มีโอกาสได้ไปสอบคัดเลือกครูในโครงการของมูลนิธิหนึ่งที่ทำงานเกี่ยวกับการช่วยลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาให้กับโรงเรียนขยายโอกาสในประเทศไทย

สิ่งหนึ่งที่ประทับใจเป็นอย่างมากคือ ความเท่าเทียมกัน นอกจากองค์กรจะให้ความสำคัญกับความเท่าเทียมกันทางการศึกษาแล้ว ยังเปิดโอกาสให้คนทุกคนที่มีศักยภาพเข้ามามีบทบาทในเรื่องนี้ได้เช่นเดียวกัน แม้กระทั่งคนที่มีความผิดปกติ ที่เป็นหนึ่งในกลุ่มอาการดาวน์ซินโดรมก็ตาม 

ใช่ค่ะ ! เด็กดาวน์ที่หลาย ๆ คนมักจะมองว่าเขาปัญญาอ่อนบ้าง โง่บ้างหรือไม่ใช่คนปกติบ้าง เป็นต้น
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามาในออฟฟิศในวันคัดเลือกผู้สมัครรอบสุดท้าย
พร้อมกระเป๋าเป้สีดำใบหนึ่งที่เขาแบกมาด้วย
ใช่ค่ะ เขาชื่อพี่ทัต !!
 ตอนแรกยังไม่เอะใจอะไรเลยนะ ว่าเขาเป็นดาวน์ซินโดรม เพราะไม่เคยคิดว่าจะมีคนกลุ่มนี้มาสอบด้วย
ถ้ามองในมุมของคนปกติที่เห็นในแว๊บแรกคือ พี่ทัตดูเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่งที่มีศักยภาพมาก ดูมีประสบการณ์และภูมิฐานมากกว่าน้อง ๆ อย่างพวกเราเป็นอย่างมาก ซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ

ก่อนสอบสอน
ทุกคนจะผลัดกันถามว่าแต่ละคนได้เตรียมแผนการสอนไว้อย่างไรบ้าง
แล้วพี่ทัตก็บอกว่าตนเตรียมจะสอนวิชาคณิตศาสตร์ พร้อมเตรียมสื่อการสอนและเกมต่าง ๆ มาสอนในวันนี้ด้วย ดูไม่ธรรมดาจริง ๆ พี่คนเนี๊ยะ

ตอนสอบประชุมกลุ่มและนำเสนอโครงการให้ผู้อำนวยการ 
มีโอกาสได้ร่วมกลุ่มกับพี่ทัตด้วย พี่ทัตมีความมั่นใจและเชื่อมั่นในความคิดของตัวเองสูงมาก จากประสบการณ์ของตัวเองที่เคยทำงานในโรงเรียนนานาชาติมาก่อนหน้านี้ ทำให้พี่ดูมีไอเดียและทางออกที่หลากหลายมากจริง ๆ

พี่ทัตเล่าว่า ตนเคยทำงานธุรการในโรงเรียนนานาชาติมาก่อน และเคยเป็นครูสอนคณิตศาสตร์กับอังกฤษในโรงเรียนนั้นด้วย ด้วยความที่พี่แกมีประสบการณ์ในโรงเรียนเยอะ การประชุมนำเสนอโครงการและหาทางออกให้กับนักเรียนต่าง ๆ เลยดูราบรื่นไปหมด

หลังสอบเสร็จ
มีโอกาสได้ไปซื้อของในเซเว่นกับพี่ทัต พี่ทัตบอกว่าแกชอบกินนมอัดเม็ดของโครงการหลวงมาก เจอทีไรเป็นต้องเหมาหมดร้านตลอด และพี่แกก็ทำอย่างนั้นจริง ๆ ตอนแรกเข้าใจว่า พี่ทัตเหมานมอัดเม็ดจะไปแจกน้อง ๆ ที่มาสอบด้วยกัน แต่ไม่ใช่ พี่เหมาเพราะพี่ชอบต่างหาก 
'หูยยย พี่ทาตตตต น่ารักจัง กินนมอัดเม็ดด้วย'นอกจากจะพบว่าพี่ทัตมีความเป็นผู้ใหญ่สูง มีภูมิฐานและหลักการต่าง ๆ มากมายแล้ว เหตุการณ์นี้แหละ ที่ทำให้พี่แกดูมีความเป็นเด็กที่ซุกซ่อนอยู่ในตัว พี่ทัตน่ารัก สุภาพและเป็นกันเองมาก 
ซึ่งไม่มีใครได้เห็นมุมน่ารักของเขา นอกจากฉันคนเดียว 
ฉันชอบให้เขาเล่าเรื่องของเขาให้ฉันฟัง ถ้าพี่ยังไม่เล่า ฉันก็จะถามไปเรื่อย ๆ อยู่นั่นแหละ ฮ่า

หลาย ๆ ครั้งที่ฉันเข้าใจว่าคนที่มีกลุ่มอาการดาวน์จะเป็นคนที่ถูกทอดทิ้ง สังคมไม่สนใจ พ่อแม่ไม่ดูแล และไม่ได้รับความเท่าเทียมกันในด้านต่าง ๆ พี่ทัตนี่แหละที่เป็นคนหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนความคิดของฉันได้ พี่แกทำให้ได้รู้ว่าคนกลุ่มนี้ ถ้าได้รับความเอาใจใส่แล้ว เขาจะมีสกิลบางอย่างที่สุดยอดกว่าคนปกติทั่วไปอย่างเราด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องได้รับการฝึกฝนและโอกาสเหมือน ๆ พวกเราเช่นกัน

ดีใจที่ได้รู้จักนะคะพี่ทัต :) .





SHARE
Written in this book
Growing up
Writer
LukyimzYR
Developer
ฉันออกเดินทาง เพื่อกลับมาเขียนบันทึก

Comments