ความปราถนา
เราอาจเกิดมา
เพียงเพื่อเติมเต็มความปราถนาของใครบางคน

และเราก็อาจใช้ชีวิต
เพียงเพื่อเติมเต็มความปราถนาของตนเอง






แก้วน้ำไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใส่น้ำ
หากแต่ถูกสร้างขึ้นมาเพียงเพื่อ
ให้การดื่มน้ำเป็นเรื่องง่ายมากขึ้น

กระเป๋าไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อใช้ใส่สิ่งของ
หากแต่ถูกสร้างขึ้นมาเพียงเพื่อ
ใช้ในการจัดเก็บเคลื่อนย้ายสิ่งของให้สะดวกยิ่งขึ้น

กระดาษไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อใช้ในการขีดเขียน
หากแต่ถูกสร้างขึ้นมาเพียงเพื่อ
เพิ่มความสบายในการจดบันทึกเรื่องราวต่างๆ

สิ่งของทุกชิ้น
ต่างก็ไม่ได้ถูสร้างมาเพื่อใช้ทำอะไรบางอย่าง
หากแต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการ
ที่จะนำไปใช้ประโยชน์ที่แตกต่างกันออกไป

และบางทีมนุษย์เราก็อาจเป็นเช่นนี้เช่นเดียวกัน




" เราเกิดมาเพื่ออะไร "
สิ่งของต่างๆ มากมายต่างก็มีเหตุผลในการมีอยู่
และเราก็รับรู้เหตุผลเหล่านั้นได้แทบจะในทันที
หากแต่กับสิ่งมีชีวิตที่ชื่อว่ามนุษย์นี้
จะเป็นเพราะเหตุผลเช่นใด

บางทีเราอาจเกิดมาเพียงเพื่อ
เติมเต็มความต้องการของใครบางคน
ใครบางคนที่เลือกจะให้เราเกิดมาเท่านั้นเอง


อาจเป็นพ่อแม่ที่ฝันอยากมีลูกสักคน
อาจเป็นตายายที่อยากอุ้มหลาน
อาจเป็นกิจการที่ต้องการสายเลือดมาสืบทอด
หรืออาจเป็นอารมณ์ความรู้สึกในชั่วขณะหนึ่ง

เราอาจเกิดมาเพียงเพื่อเติมเต็มสิ่งเหล่านี้
สิ่งที่เรียกโดยรวมว่าความปราถนา
ความปราถนาของใครบางคน หรือหลายๆ คน
ที่ช่วยดลบันดาลให้เรากำเนิดขึ้นมา




" เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร "
แล้วหากเป็นเช่นนั้นจริง
เราจะยังมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร

หากเป็นเช่นนั้นจริงไม่ได้หมายความว่า
เราได้เติมเต็มความปราถนาของพวกเขาเหล่านั้น
ไปตั่งแต่เมื่อแรกเกิดแล้วหรอกหรือ

หรือเรายังจะต้องมีชีวิตอยู่
เพียงเพื่อสืบทอดความปราถนาเหล่านั้น
และทำให้มันสมบูรณ์

อาจบางที
เราก็อาจใช้ชีวิตเพียงเพื่อเติมเต็มความปราถนา
ความปราถนาที่มาจากตัวของเราเอง

เรามีเหตุผลมากมายในการทำสิ่งต่างๆ
แต่ความจริงแล้วทั้งหมดที่เราได้กระทำ
ก็ล้วนแล้วแต่เพียงเพื่อตัวเองกันทั้งนั้นไม่ใช่หรือ

พ่อแม่ที่ทำงานหนักเพื่อส่งเสียให้ลูกได้เรียนสูงๆ
ไม่ใช่ลูกๆ เลยที่บังคับให้พวกเราต้องทำงานหนัก
หากแต่เป็นความปราถนาที่จะเห็นลูกได้เรียนจบ
และมีรากฐานของชีวิตที่มั่นคงมั่นคั่งต่อไป

ลูกที่อดทนพากเพียรเพื่อหวังจะเรียนให้จบ
ก็ไม่ใช่เพราะพ่อแม่ที่บังคับขู่เข็นให้เรามาเรียน
หากแต่เป็นความปราถนาที่ก่อตัวตามการเติบโต
ที่อยากจะเรียนให้จบเพื่อพิสูจให้พ่อแม่ได้ภาคภูมิ

ครูบาอาจารย์ที่สั่งสอนหนังสือให้แก่ศิษย์
ก็หาได้ทำเพราะลูกศิษย์ปราถนาจะเข้ามาเรียน
หากแต่เป็นควาทปราถนาของเราเองไม่ใช่หรือ
ที่หวังให้ลูกศิษย์ได้เรียนรู้และเติบโตต่อไป

ที่สุดแล้วเหตุผลต่างๆ มากมาย
ก็คล้ายว่าเพียงปกปิดไว้ซึ่งความปราถนาของเรา

เราหาได้ใช้ชีวิตเพื่อเติมเต็มความปราถนาของใคร
นอกไปเสียจากตัวของเราเอง

หลายครั้งเราไม่ได้ทำเพราะเขาจะมีความสุข
หากแต่เราทำเพราะอยากเห็นเขามีความสุข
นี่ต่างหากไม่ใช่หรือเหตุในการกระทำของเรา
และก็อาจเป็นคำตอบของคำถามข้อนี้



อาจใช่ที่เราชีวิตนี้ของเราจะเกิดขึ้นมา
เพียงเพื่อเติมเต็มความปราถนาของใครต่อใคร
แต่การใช้ชีวิตต่อจากนั้นไม่ใช่
เพราะเราต่างเพียงใช้ชีวิตเพื่อเติมเต็ม.......

......เติมเต็มซึ่งความปราถนาของเราเอง
SHARE
Writer
konimon
reader @ writer
IG : konimon Facebook : มุมมองของเงา

Comments