แก้วที่หนึ่ง ลึกซึ้งในความรัก

เพื่อน :  ในความจริงแล้วหากเราไม่คิดมาก เราคงมีความรักอย่างง่ายดาย และเพราะเราคือคนที่มองความรักอย่างลึกซึ้งถึงเจ็บปวด 

ผม : มันก็ปกตินี่ หากละเอียดอ่อนกับมันก็ดีกว่า เร่งรีบและต้องมาเสียใจที่ทำอะไรโดยไม่คิดให้ดีนะ 

เพื่อน : ....ก็ใช่ แต่การไม่ละเอียดอ่อนนั้นก็อาจจะแปลว่า เราได้ลองมีความรักกับใครซัก และค่อยตัดสินใจ แบบนั้นมันไม่ดีกว่าเหรอ เพราะมีคนบอกว่าความรักใช้แค่ความรู้สึกก็ได้

ผม : ก็คงใช่ แล้วแกรับได้มั้ยละ ความรักที่เกิดขึ้นและหายไปเพียงชั่วข้ามคืน ถ้าแกพอใจแกก็อาจจะมีความสุขกับมันได้ ก็ลองคิดดูอยากเจ็บปวดแบบไหน เจ็บปวดที่ต้องใช้เวลา หรือเจ็บปวดที่ต้องจากลา สำหรับกูๆจะเลือกการรอ

เพื่อน : นั้นสินะ กูก็จะเลือกเหมือนเดิมนี่ละ แต่ยังไงกูก็โครตอิจฉาคนที่สามารถรักใครซักคนได้อย่างหมดใจด้วยความรู้สึกอย่างเดียวอยู่ดีนั้นละ  เพราะมันคือสิ่งที่กูทำไม่ได้ แต่มาพูดแบบนี้ความรักโครตหลากหลายดีนะ 

ผม : ....หึ แน่ละความรักมันซับซ้อน และหลากหลายพอๆกับรหัสDNA แต่รู้อะไรมั้ย อย่างน้อยที่สุด มึงกับกูก็ได้มีความรักนะ ถึงมันจะต้องใช้เวลาและความลึกซึ้งเท่าไหร่เราก็ได้พบเจอกับมัน 

เพื่อน : นั้นสิ สุดท้ายมันก็แล้วแต่บุคคลสินะ ไม่ว่าจะพิจารณาความรักแบบลึกซึ้ง หรือใช้แค่ความรู้สึก ปลายทางก็คือสิ่งที่แสนบริสุทธิ์ที่เรียกว่า 
 
“ความรัก”


ผม : เอาน่า มาชนแก้วให้ความรักและความลึกซึ้ง 


เพื่อน : เออ ชน!!



SHARE
Written in this book
บทสนทนา บนโต๊ะสุรา
เป็นบทสนทนาที่เกิดขึ้นระหว่างตัวผมกับบุคคลอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน พี่น้อง พ่อแม่ หรืออาจารย์
Writer
Singtosan
ชายผู้หลบซ่อนตัวในความสงบ
เราคือชายคนหนึ่ง ที่อาศัยอยู่อย่างสงบในหมู่บ้านอันห่างไกล ไม่ต้องพบเจอผู้คนมากมายก็ได้ แค่ในยามราตรีได้นั่งเขียนข้อความถึงดวงจันทร์และท้องฟ้า บอกเล่าความฝันของผู้คนก็เพียงพอแล้ว

Comments