หรือตัวเรานั้น ไม่คู่ควรกับความรัก....
    หลายครั้ง เราเคยนึกย้อนกลับไปเหมือนกันนะ ว่าทำไมตัวเรา ถึงไม่เคยได้สัมผัสถึงสิ่งที่เรียกว่า “ความรัก” เลยแม้แต่ครั้งเดียว ไม่เคยมีช่วงเวลาที่ตกหลุกรัก ไม่เคยมีคนที่เรียกได้ว่าเป็น “แฟน” กัน 

    พักหลังมานี้เราเริ่มดูหนังรักเปลี่ยนไปจากเดิม ไม่ได้อินกับโมเม้นเศร้าๆ ไม่ได้ยิ้มตามกับซีนสดใส แต่กลับเป็นมวลความรู้สึกที่แน่นอยู่กลางอก ความรู้สึกเจ็บปวด อาจเป็นความอิจฉา ที่ช่วงชีวิตนี้ยังไม่เคยได้สัมผัส แล้วก็เกิดความคิดว่าทำไม เราถึงไม่เคยได้รับความรักในรูปแบบนี้จากใครบ้างเลย ทำไมเราถึงไม่เคยได้สัมผัสกับความรักในวัยหนุ่มสาว เพราะเราดูไม่ดี เราไม่ดึงดูด หรือเพราะเรา ไม่ควรค่ากับการที่จะถูกรักกันแน่นะ หรือเราต้องทำยังไง ถึงจะได้มีความรักอย่างคนอื่นเขาบ้าง ทำไมเราถึงต้องอยู่คนเดียว แล้วพอดูหนัง หรือฟังเพลง ก็จะต้องเจ็บแปล๊บขึ้นมากลางอกทุกครั้งไป นึกอิจฉาคนมีโมเม้นบอกรัก ถูกบอกรัก หรือการเลิกรา มันอาจฟังดูบ้าที่อยากมีความรู้สึกตอนอกหัก แต่เชื่อผมเถอะ มันยังมีเรื่องดี ของการเคยมีความรักอยู่ในนั้น ซึ่งมันดีกว่าการไม่เคยได้สัมผัสกับความรักเลยสักครั้งเดียว...
SHARE
Writer
AkemiReiki
Me...Just me.
いっこくせんしゅう หนึ่งชั่วยามเท่ากับพันปี

Comments