แด่นักเดินทางคนเก่ง :)
บางครั้งชีวิตก็ไม่ได้มีทางเลือกให้มากนัก
หลายครั้งเราก็จำเป็นต้องทิ้งใครบางคนไว้กลางทาง
และหลายครั้งที่เราทำความเป็นตัวเอง
หล่นหายไปกลางทาง...



เราทุกคนเหมือนนักเดินทางไกล
ที่ยังเดินไปข้างหน้าพร้อมสำภาระบนบ่าที่หนักอึ้ง
ประกอบไปด้วย...
ความฝัน ความหวังของตัวเอง
ความรัก ความคาดหวังจากคนอื่น
ความเป็นอยู่ หน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ
และอื่น ๆ อีกมากมายเต็มไปหมด

บนเส้นทางที่ยาวไกล
เรามีโอกาสได้เจอนักเดินทางมากมาย
บางครั้งก็ได้เดินร่วมทางกันไปในระยะทางสั้นๆ
เพราะจุดหมายที่ต่างกันออกไป
บางทีเราอาจเจอเพื่อนใหม่
ผู้ที่มีจุดหมายปลายทางเดียวกัน
ที่จะร่วมทางกันไปในระยะยาว

แต่บนทางเดินชีวิตไม่ได้เป็นเส้นตรง
และปูพรมแดงให้เดินผ่านไปอย่างง่ายดาย
มันมักจะมีด่านทดสอบเราเสมอ

บางครั้งเราก็ต้องเอาชนะมันให้ได้ด้วยตัวคนเดียว
บางครั้งเราก็ต้องช่วยกันกับผู้ร่วมทางที่ดี
และบางครั้งเราก็จำเป็นต้องทิ้งใครสักคนเอาไว้...

การแข่งขันบนทางเดินของชีวิต
หล่อหลอมให้เราต้องกลายเป็นคนใหม่
คนใหม่ในแบบที่เราไม่อยากจะเป็น
แต่พอรู้ตัวอีกทีความเป็นตัวเองของเรา
ก็หล่นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

จุดพีคของทางเดินชีวิต
คงจะเป็นตอนที่ต้องทิ้งใครสักคนไว้
หรือเสียใครสักคนไป
เราอาจจะเสียน้ำตาให้กับความเจ็บปวด
เพราะความผิดหวังบ้างในบางครั้ง
แต่ในเมื่อถึงทางแยกสำคัญ
เราก็จำเป็นต้องเลือกทางที่ดีที่สุดให้ตัวเอง

เราไปบังคับให้ใครตามเรามาไม่ได้
เหมือนที่เขาก็บังคับเราไม่ได้
เราทำได้แค่เพียงเคารพการตัดสินใจของกันและกัน

ตลอดการเดินทางความเจ็บปวดคือครูที่ดีที่สุด...

เราเรียนรู้ทุกครั้งเมื่อเจ็บปวด
เราสร้างภูมิคุ้มกันตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ
ตามประสบการณ์ที่พบเจอ

ตลอดการเดินทาง
เราคงต้องเจอเรื่องราวต่างๆอีกมากมาย
แต่ไม่ว่าจะเจออะไร ใครจะอยู่ใครจะไป
จงจดจำและเรียนรู้ในทุกอย่างที่พบเจอ
เพราะ...


เรื่องราวระหว่างทางคือ
สิ่งที่ทำให้ปลายทางมีความหมาย
 :)




SHARE
Writer
HRT_SL29
อิสระ
จงเติบโตอย่างเข้มแข็ง 💙

Comments