ยามเช้า, ฝนเเรกของฤดู  (๑)
อากาศเช้าวันนี้หนาว มันหนาวเสียจนทำให้เขาควานมือหารีโมตเเอร์ 
อันที่จริงอากาศตามธรรมชาติไม่ได้ทำให้มนุษย์อย่างเขาหนาวสักเท่าไหร่หรอก 
เเต่ด้วยเครื่องทำความเย็นประดิษฐ์เองทำให้อุณหภูมิในห้องนอนขนาดสี่เหลี่ยมผืนผ้าของเขา
ลดต่ำลง เเละเมื่อมันมีความหนาวจากอากาศของฤดูฝนเข้ามาปะทะด้วย 
ก็ยิ่งทำให้ความหนาวทวีคูณขึ้นไปอีก
เขาคลำหาปุ่ม ปุ่มกลมๆ ท่ามกลางความมืด
เเละกดปิดเครื่องทำความเย็นประดิษฐ์นั่น  

๐๕.๐๒ น. 
เขาตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ 
เเล้วก็หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาดูตามปกติเหมือนทุกเช้าที่ตื่น
เปิดเเอพฯ นั้น ออกจากเเอพฯ นี้ เเล้วก็เข้าเเอพฯ นั้นต่อ 
เเต่เเล้วก็มีบางอย่างในเเอพฯ สีฟ้าเข้ม ทำให้เขาต้องลุกขึ้นมานั่ง 
เเละเบิกตาออกกว้าง มันทำให้เขายิ้ม 
รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าท่ามกลางความมืดสลัวของอากาศยามเช้าเเรกของฤดูฝน

ความอิ่มเอิบ ดีใจ ถูกเเสดงออกมาบนใบหน้าของเขา 
มันฟูฟ่อง มันพองโต ชวนให้เขาสุขใจ 
ทั้งที่ยังไม่ได้ล้างหน้า เเปรงฟัน  เขาเปิดประตูออกไป 
หันไปมองตรงมุมบ้าน ก็เห็นเเมวลายสลิด เเมวตัวเดียวของบ้าน นอนขดตัวอยู่บนพรมเช็ดเท้า ไม่ใช่สิ พรมนั่นได้กลายเป็นฟูกนอนในเวลาที่อากาศหนาวของเเมวลายสลิดไปเรียบร้อยเเล้ว ข่าวดีที่สุดของเช้านี้ถูกส่งออกไปให้กับผู้ที่เป็นเจ้าของมัน 
ข้อความที่ถูกประกาศทุกตัวอักษรถูกคัดลอกเเละส่งไปให้ยังผู้รับ

ความดีใจได้เเผ่ฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง เขาไม่มัวรอรี พิรี้พิไรอยู่ เด้งตัวเองออกจากที่นอน 
คว้าผ้าเช็ดตัวสีอิฐมอญเเล้วเดินฝ่าอากาศหนาว 
ตรงดิ่งไปยังห้องน้ำทันที หลังจากที่จัดการกับกิจวัตรยามเช้าเสร็จเเล้ว 
เขาก็วิ่งลงบันได เข้าครัว ตั้งน้ำร้อนบนเตา หยิบขนมปังโฮลวีตมาสองเเผ่น 
วางมันลงไปบนเครื่องปิ้ง กดลงอย่างไว หยิบเเยมรสส้มเเบบหวานน้อย ออกมาจากตู้เย็น 
ฮัมเพลงไปฮัมเพลงมา วนกลับมาท่อนเดิม ซ้ำเเล้วซ้ำอีก 
นาน่าน้านาน่า นาน่าน้านาน่า 

สักพักขนมปังบนเครื่องปิ้งก็ถูกดีดขึ้นมพร้อมกับกลิ่นหอมกรุ่น 
เสียงเเจ้งเตือนบนมือถือก็ดังขึ้น
เเน่นอน มันเป็นเเจ้งเตือนจากไลน์ของคนที่เธอส่งข้อความไปเมื่อเช้าตรู่ที่ผ่านมา
กลิ่นเเยมส้ม ขนมปังที่ปะทะกับความร้อนในอุณหภูมิพอเหมาะ 
เเละความดีใจที่ดังกังวาลอยู่ในความเงียบ 

เขาเคยบอกคนๆ นั้นหลายต่อหลายครั้ง
ว่าไม่มีเวทีไหนที่จะชื่นชอบผลงานของเราทุกเวทีหรอก 
มันจะมีทั้งเวทีที่ชอบ เเละเวที่ที่ไม่ชอบ
หรือไม่ได้รับการคัดเลือก 
ผลจะเป็นอย่างไร ผิดหวังบ้าง สมหวังบ้าง 
คละเคล้ากันไป 
ขอเเค่อย่าเพิ่งหยุดเขียน

เเละวันนี้งานเขียนของคนที่ไม่หยุดเขียนก็ได้รับการคัดเลือกให้เข้ารอบ 
เขาเเสดงความยินดีกับคนๆ นั้น ยินดี ยินดี ยินดีด้วยมากๆ กับความสำเร็จ
เเม้จะเล็กๆ น้อยๆ 
ทว่าทำให้หัวใจของเขาเเละคนๆ นั้นอิ่มเอิบ สุขใจ ไปตามๆ กัน

หลังจากวันอาทิตย์เมื่อผ่านค่ำคืนไปก็จะเป็นเช้าวันจันทร์ 
เเล้วก็จะวนมาถึงวันอาทิตย์อีก เป็นอยู่อย่างนี้ตลอดเดือนเเละตลอดไป ใช่มั้ย

เเละบนโต๊ะอาหารเช้าของเขามีกาเเฟดำ เขาชงมันเองกับมือ 
กาเเฟที่เขากินเกือบทุกวันคือกาเเฟดำ กาเเฟดำ 1/2 ช้อนชา ไม่เติมน้ำตาล ไม่เติมครีมเทียม ขนมปังโฮลวีตปิ้งปาดด้วยเเยมส้ม 
เขาละเลียดกาเเฟดำ เเละกัดขนมปังไปหนึ่งคำ สลับกันไปอย่างนั้นจนกาเเฟพร่องเเก้ว 
เเละขนมปังทั้งสองเเผ่นก็หายไปพร้อมกัน 
 
๐๗.๒๘ น. เเล้วนี่นา

อากาศในหน้าฝนทำให้เขามองไม่เห็นเเสงอาทิตย์ยามเช้าสักเท่าไหร่
ถ้าเป็นหน้าร้อน เเสงอาทิตย์จะสาดผ่านประตูกระจกใจเข้ามาในร้าน
ส่องสว่างเป็นสีวอร์มไวท์ เเสงของดวงอาทิตย์ช่วยให้เธอกะเกณฑ์เวลา
เวลาที่ว่าคือเวลาที่จะต้องเปิดประตูร้าน 
เเต่ในยามหน้าฝนเช่นนี้ เธอต้องเเหงนมองดูนาฬิกาที่ติดอยู่บนประตูทางเข้าครัวเป็นหลัก

ใกล้จะได้เวลาเปิดร้านเเล้ว เขารีบเก็บถ้วยกาเเฟ จานช้อน ตั่งต่าง 
ไปล้างเเละคว้ำไว้บนซิงค์ขนาดจิ๋วให้เสร็จเรียบร้อย เพื่อที่จะได้ทันเปิดประตูร้าน 

เช้านี้เป็นเช้าวันจันทร์ เป็นวันเปิดร้านวันเเรกของสัปดาห์
เเละเป็นการเริ่มเช้าวันใหม่ที่ทำให้เขายิ้มกรุ้มกริ่มไปทั้งวัน
ในมือถือของเขามีเเจ้งเตือนดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง


"เเก วันนี้เค้าไปหาจิตเเพทย์นะ 
ถ้ากลับมาถึงบ้านเเล้วจะไลน์บอก"

"......................................................"

ข้อความนั้นถูกส่งมาจากคนๆ นั้น 
คนที่งานเขียนของเขาเพิ่งผ่านเข้ารอบ
คนที่เขาพลอยดีอกดีใจไปกับความสำเร็จเล็กๆ 
เเละคนที่ธรรมดาเเต่ทว่าพิเศษในสายตาเขา


/.

SHARE

Comments