Way back home

วันนี้ฉันลงจากรถที่นั่งกลับบ้านมาคนเดียวเพราะเพื่อนที่กลับด้วยกันไปดูหนัง


ฝนเริ่มตก

ฉันกางร่มแล้วเดินกลับบ้าน

เดินเลาะถนนที่อีกไม่ไกลจะต้องเลี้ยวเข้าซอยบ้านกลับต้องชะงักด้วยความตกใจเพราะอยู่ๆก็มีคนวิ่งข้ามถนนมาฝั่งฉัน

ฉันเอียงร่มเพื่อมองว่าใครเพราะฉันคิดว่าฉันรู้สึกคุ้นเคยกับเจ้าของส่วนสูงร้อยเจ็ดสิบกว่าคนนี้มากๆ

แล้วก็เป็นเขาจริงๆ
พี่ชายหน้าบ้าน; รักแรกของฉัน

เขาวิ่งเข้ามาทักทายฉันตามประสาคนบ้านใกล้กัน

ฉันลังเลอยู่นิดหน่อยว่าจะชวนเขามาหลบฝนด้วยกันไหมแต่ฉันตัดสินใจหุบร่มที่กางไว้ลง

เราเดินกลับบ้านด้วยกันพร้อมกับหยาดฝนเม็ดเล็กๆ ที่่่่่่่โปรยปรายลงมา

เขาชวนฉันคุยเล่นหลายเรื่อง

มีเสียงหัวเราะดังขึ้นตลอดทาง

เขาชวนฉันคุยระหว่างทางจนฉันอยากให้ทางเดินเส้นนี้ยาวไปไม่รู้จบเพราะฉันยังอยากคุยกับเขาอยู่

แต่ก็ได้หวัง.. ในที่สุดเราก็มาหยุดอยู่หน้าประตูเหล็กสีน้ำตาล.. บ้านของฉัน

ก่อนแยกกันเขาบอกกับฉันว่าไว้เจอกันคราวหน้า

ฉันได้แต่ตอบตกลงทั้งที่ไม่รู้ว่าคราวหน้านั้นคือเมื่อไหร่

เขาโบกมือแล้ววิ่งออกไป พลันให้ฉันนึกถึงฉากที่คุโด้ ชินอิจิ ตัวเอกในการ์ตูนสืบสวนเรื่องโคนันวิ่งแยกกับโมริ รันนางเอกของเรื่อง..


..ที่หลังจากนั้นทั้งสองก็แทบไม่ได้พบกันอีก



ฉันแอบหวังไว้ในใจลึกๆ ว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น

ถึงฉันจะไม่ได้แอบชอบเขาแล้ว แต่อย่างน้อยเขาก็เป็นรักแรกของฉันนะ

ก็ยังอยากจะเจอกันและได้คุยชดเชยตอนที่แอบชอบแล้วไม่เคยได้คุยด้วยเท่านั้นแหละ

อย่างน้อยเขาก็เป็นพี่ชายหน้าบ้านที่แสนดี ฉันก็แค่มีพี่ชายเพิ่มมาอีกคน มันก็ไม่ได้แย่เสียหน่อย

SHARE
Writer
YourSunflower07
Lover writer
| ความสุขสีเทา |

Comments