หมดใจ
ภาพวันแรกที่เราเจอกัน
ช่วงเวลาที่คุณน่ารัก

ช่วงเวลาที่คุณยังไม่ได้ใจร้ายขนาดนี้
ช่วงเวลาที่คุณยังคงเป็นรอยยิ้มของฉัน

มันยังอยู่ในห้วงความคิดของฉันอยู่
มันยังทำให้ฉันยิ้ม เวลาที่คิดถึง
พอๆกับทำให้อึนๆ เวลาที่คิดถึงเช่นเดียวกัน

แต่วันนี้เราไม่ได้รักคุณเเล้ว
ความรู้สึกของเรา ... มันไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้ว

มันหายไป และลดลงเรื่อยๆ 
ตามวัน เวลา ตั้งแต่วันที่คุณทำให้ฉันร้องไห้

หลังจากวันนั้น ... มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นอีกเลย

เรา อย่าพึ่งมาเจอกันเลยนะ
อย่าให้ฉันได้พบคุณเลย ช่วงสองสามเดือนนี้

ฉันหมดหวัง
ที่จะทำให้เรากลับมาคุยกันอีกครั้งหนึ่งแล้วล่ะ

ในเมื่อคุณ
ตั้งใจจะไม่ง้อกันแล้ว
ตั้งใจจะไม่คุยกันแล้ว
และฉัน ...ก็ทิ้งโอกาสนั้นไปแล้ว  

ทำได้ แค่รอเวลาสินะ จากนี้ไป

น้อง...
พี่เป็นคนความจำดีนะ

ยิ่งอะไรที่พี่ใส่ใจอ่ะ พี่ไม่ลืมหรอกนะ
มันยังอยู่ในนี้ ในความทรงจำ

แต่สิ่งที่มันหายไปอ่ะ คือความรู้สึก 
พี่ไม่รู้สึกแย่อีกแล้ว เวลาคิดเรื่องเก่าๆ
พี่ไม่รู้สึกเสียใจ หรือเสียดายอีกแล้ว 

เพราะมันจบไปแล้ว 

ที่มาเขียน เพราะอยากจะบันทึกไว้เป็นความทรงจำ
ว่า ช่วงเวลานี้ ฉันรู้สึกแบบนี้ 

...แค่เท่านั้น

ส่วนน้อง จะเป็นยังไงก็เรื่องของน้องจริงๆแล้วล่ะ

พี่ไม่ควรอยู่ตรงนั้นแล้วอ่ะ
มันเหนื่อย มันอึดอัด มันวุ่นวาย 
แต่มันทำอะไรไม่ได้

พอลองออกมาแล้วมันดีขึ้นนะ
คิดถึง บ้าง ไม่ขนาดหายใจลำบากแล้ว

แต่น้องก็ยังเป็นความเคยชินอยู่นั่นแหละ
ถ้ารู้สึกว่ายังเพ้อๆ อยู่

มันคือเรื่องเก่าอ่ะน้อง
เป็นเรื่องเก่า โมเมนต์เก่าๆอ่ะ
ไม่ใช่เรื่องใหม่

น้องควรรู้ไว้ว่าการเพ้อเป็นงานอดิเรกของพี่
ดังนั้น ... พี่ก็จะทำมันต่อไป
เท่าที่มีแรงบันดาลใจจะทำ ก็แค่นั้น

พี่ยังเป็นคนใจดีอยู่เหมือนเดิม
น้องก็ยังเป็นน้องของพี่อยู่เหมือนเดิม 

... แม้ไม่รู้ในใจน้องยังไง ฉันเป็นใคร?

แต่จะไม่กลับไปพยายามอีกแล้ว 
น้องอยากเคลียร์ก็เดินเข้ามา ก็จะคุยด้วย

ไม่อยาก ไม่กล้า ไม่ชอบ ไม่พอใจ
ก็ช่างมัน ...

พี่ไม่ได้ให้ค่าอะไรขนาดนั้นแล้ว 
วันนี้คือหมดใจแล้วอ่ะ 

หมดแรงไม่เท่าไหร่ แต่หมดใจนี่คือจบ
แล้วมันก็จบได้จริงๆ ก็ยังแปลกใจอยู่เหมือนกัน

พี่ไม่ได้ประชด แต่รู้สึกแบบนี้จริงๆ
พอออกมาแล้ว ก็สบายใจขึ้นเยอะเลยนะ

ไม่ถามตัวเองหรอกว่า
...ทนอยู่เข้าไปได้ไงตั้งนาน

เพราะฉันรู้คำตอบนั้นดี
... ฉันแค่ให้โอกาสคน

ให้โอกาสน้อง ให้โอกาสตัวเอง

แต่โอกาสก็คือโอกาส ผ่านมาแล้วก็ต้องผ่านไป
มันมีช่วงเวลา และขีดจำกัดของมัน

ซึ่งมันคงถึงจุดนั้นแล้วจริงๆ
ที่ต้องให้โอกาสตัวเอง ... ที่จะเริ่มใหม่บ้าง

กลับมาใช้ชีวิตที่ยิ้มได้ เพราะตัวเอง
ดูแล ความคิดและความรู้สึกตัวเอง
ไม่ต้องเอาความสุขของชีวิตไปผูกไว้ที่ใคร

มันไม่ได้ง่ายหรอก
แต่มันก็ไม่ได้ยาก ... เท่าที่เคยคิดไว้ 

ขอบคุณตัวเอง ที่ผ่านมันมาได้
คนผ่านมาแล้ว จะพูดอะไรก็พูดได้เนอะ 555

GOOD BYE

ดีแล้ว ... ที่ไม่เคยมีความสำคัญ
ไม่อย่างนั้น ฉันคงตัดใจได้ยากกว่านี้
ดีแล้วที่เธอไม่เคยสนใจ แม้จะรักแค่ไหนก็ตามที
เพราะหากเธอเคยทำให้ฉันรู้สึกดี ฉันก็คงไม่กล้าตัดใจ
.....
ดีแล้ว ... ที่ไม่เคยมีค่าสำหรับเธอ
ที่มีเพียงแค่ฉันคนเดียวที่เป็นฝ่ายเพ้อ หวั่นไหว
ดีแล้ว แม้วันนี้จะต้องเจ็บ จะเสียใจ
อีกไม่นานฉันจะเลิกรักเธอได้ ...
... เพราะไม่มีความทรงจำดีดีเหลือไว้ สักนิดเลย


# Story <<NPR>>

อะไรที่อยากบอก ฉันบอกไปหมดแล้ว ...
... ไม่ติดค้าง 

Moving on
SHARE
Written in this book
Story for NPR
พี่ชอบเรานะ คนที่ไม่มีอะไรเหมือนพี่เลยสักอย่าง
Writer
DreamN
Reader
เป็นเพียงหนึ่งคน ที่หลงรักบทกลอนหวานๆ

Comments